Aan zo goed als alles zit wel een luchtje
Alweer een hete zomerdag, met als officieel door de overheid verklaarde status van ‘watercrisis’. Wat het betekent, verneem ik niet in de media. Ik neem aan dat wij indirect tot burgerlijke zuinigheid met water worden aangemaand…
Ons Kwaaklandje, dat internationaal bekend staat als creatieveling op het gebied van watermanagement, aangevoerd door ons Koninklijke Waterhoofd King Beer, zou toch beter moeten weten dat we thans met ons allen doen…
Maar omdat er geen bedrijven knaken mogen verdienen met het binnenlandse watermanagement (in handen van Rijkswaterstaat), laten de specialisten de zaak maar aan de overheid over, die toch al niet bepaald sterke knieën heeft…
Het is gek dat ons land van rivieren, sloten en polders nu in een watercrisis verkeert. We doen kennelijk toch iets verkeerd. Zou het soms de intensief water consumerende agrarische sector zijn die ons land langzaam doet uitdrogen?…
Dat doen ze door producten te telen die voor meer dan de helft naar het buitenland gaan, de hele wereld over. Dat is ons nationale offer: de flink knaken verdienende boeren die ons een watercrisis bezorgen, en misschien ook wel een waterhoofd…
Ze liggen toch al onder het vergrootglas. Terecht! Er is bezinning nodig of we wel zo door kunnen gaan met het land uitputten en vervuilen ten gunste van de boeren firma’s met hun winsten en buitenlandse consumenten…
Net zoals onze bloemen en planten de hele wereld overgaan, ten kosten van een uitdrogend, met glazen loodsen bebouwd landschap, dat bovenal meer dan verzadigd is met allerhande pesticiden…
Ik woon zelf in een overwegend agrarisch gebied. Vanochtend kon ik alweer de vreselijke geur van pesticiden waarnemen toen ik buiten een frisse neus dacht te gaan halen…
Ja, het is de straf voor het buitenaf wonen, dat je niet door boeren die hooibalen in de fik steken en asbest op de snelweg flik-keren wordt getreiterd, maar dat je het slachtoffer wordt van geurterrorisme…
Kijk, de geur van dierlijke defecatie (stront, gier) kan ik hebben. Maar ik kan steeds minder goed tegen de weinig transparante chemische rommel die de steeds luier wordende boeren van vandaag over de akkers sproeien…
Dat doen ze overigens niet zelden onderuitgezakt op hun trekker met airco, een gekoeld red bulletje drinkend en een sigaretje paffend, om daarna met veel te hoge snelheid naar moeder de vrouw te scheuren voor de dagelijkse gehaktbal…
Natuurlijk heb ik makkelijk praten, want ik consumeer al sinds mijn jeugd biologisch en ‘mijn boeren’ doen dat niet, de velden chemisch besproeien alsof het de killing fields zijn…
Het zijn boeren die nog niet het circulaire, gezonde licht gezien hebben die overlast veroorzaken. Ik denk dat daar de nadruk op zou moeten komen te liggen, op een serieuze financiële injectie van de overheid om over te stappen op groen boeren…
Overigens vind ik dat de boeren royaal moeten worden gecompenseerd met geld en/of andere middelen, als ze bereid zijn de omslag te maken, hun bedrijfsvoering slimmer te doen of als ze willen stoppen…
Als je als land verregaand wil veranderen, dan moet daar iets tegenover staan. Dan willen wij niet de knieperige zuinigheid van onze Premier horen, maar een Minister of onderhandelaar met een dikke beurs die met de boeren gaat onderhandelen…
Het is iets dat ons allemaal aangaat, dus laten we een flinke tiet met geld lenen op de kapitaalmarkt en alles goed regelen met de boeren. Niet eindeloos lullen, maar zakken vullen…
Er is vast ergens een rijke oliesjeik te vinden die ons 100 miljard wil lenen. Om hem over de streep te trekken beloven we dat hij de rest van zijn leven dagelijks een prachtige mand groente van ons zal ontvangen…
Met daarin van die er subliem uitziende maar naar geheel niets smakende waterige vleestomaten, of van die glimmende, er plastic uitziende paprika’s en helgroene Harry Couverts in smetteloos plastic verpakt…
Ja, mag ik even aub! ik moet mijn cynisme kwijt omdat dit me helpt. Als ik dagelijks mijn verbale haarbal mag uitbraken, dan merk ik dat ik de dagen erna beter doorkom…
Natuurlijk is het pure psychologie, die zich vervolgens psychosomatisch manifesteert in mijn lichaam. Dankzij Jung weten we dat dit allemaal aan de gang is in onze mensenlevens, dat er nog veel meer is dan tussen hemel en aarde…
Om af te sluiten met nog meer komkommerberichten: Nick en Simon zijn nu eindelijk, definitief uit elkaar. Dat naar goed voorbeeld van hun idolen Simon & Garfunkel, die ook naar verloop van tijd de samenwerking stopten…
De Volendammer palingboys hebben na een succesvolle carrière als duo, nu solo het licht gezien. Op 29 augustus gaan ze bij Jinek aan tafel vertellen hoe of dat het zit…
Dat is dus pas over 25 dagen. Geen hond die er tegen die tijd aan denkt. Ik in ieder geval niet. Vroeger werd ik trouwens Afghaan genoemd. Niet vanwege het land of het geestverruimende spul, maar omwille van de zo genoemde hond…
Ik zou op die hond lijken, omdat ik altijd te lang haar had dat voor mijn ogen viel, zoals bij de hond. En ik sluit niet uit dat het achtervoegsel windhond ook op mij sloeg, want in mijn jonge jaren was ik nogal winderig…
Mijn indianennaam zou dan ook zijn geweest: Wind in zijn (of mijn) aars. Die naam werd mij door vrienden toebedeeld toen de film Dances with wolves populair was. Daar had ook iedereen zo’n toepasselijke naam…
Het is jammer dat we niet, bijvoorbeeld vanaf ons 18de levensjaar, onze eigen officiële indianennaam mogen kiezen. Want rappers die doen dat ook, al zijn die namen meestal niet om te pruimen…
Nee, we zouden nog heel veel kunnen leren van de indianencultuur van weleer, toen ze nog niet aan de drank en gokverslaafd waren en nog niet vernederend in reservaten werden gestopt…
Want toen werd er goed geluisterd naar de natuur, was er geen sprake van vervuiling, of van monoculturen, overbevissing en ammoniakexplosies…
We doen er altijd wat lacherig over, of maken er oe-oe-oe-geluiden bij. Maar De Indiaan was een veel beter mens qua respect voor de wereld dan de hem overheersende bleekgezichten. Ugh, Wind in zijn aars heeft gesproken…
Barfman