Geen schokkende toename in het aantal hits op deze braakbalsite. Het stelt me gerust, dat er een verzadiging is opgetreden. En ik heb ook geen opgewonden Slavisch pratende mensen voor de deur of in de tuin aangetroffen…

Of dat betekent dat ik de dans ben ontsprongen? En zo ja, welke dans dan? Dat geloof ik toch van niet, dat er sprake is van enige dans, laat staan Slavisch. Even goed, ik klop maar beter meteen even af op tafel (tok-tok), opdat alles weer goed komt…

Als nog steeds niet afgekickte mediajunk volg ik de bij onze oosterburen opgetreden hype over/bij de Duitse Leopard-tanks. Tegelijk moet ik erg lachen om de term ‘Leopard’, want vroeger zat bij mij op de sportclub een trainer die als bijnaam ‘De Leopard’ had…

Die bijnaam was hem ten deel gevallen omdat hij een nogal ‘stug doorduwend’ karakter had. Dat was zo vanwege een oudere broer die zeer succesvol was geweest in de topsport…

Daar had hij last van, wat een zekere geldingsdrang opleverde. ‘Leopard’ gaf training aan ons jonge snaken op een bosrijk militair oefenterrein, waar we ’s winters ‘als gekken’ in tanksporen moesten hardlopen…

Je kunt vrijwel altijd wel bijnamen ontrafelen, qua betekenis. ‘Leopard’ had nog een andere bijnaam: ‘Hank de Tank’. Maar welke ik nu precies het krachtigst en/of grappigst vond, dat kan ik zelfs nu nog niet zeggen. Maar nog steeds schiet ik in de lach als de term ‘Leopard’ voorbij komt…

Ja, die oosterburen hebben het er maar moeilijk mee, want de schande van 40-45 hangt nog immer als Damocles’ zwaard, bungelend aan een flinterdunne paardenhaar, boven hun hoofd…

Jawohl. De arme Scholz, toch al geen hoogvlieger, heeft het rete lastig met de afgelopen week ontslag genomen hebbende Christine Lambrecht, een professioneel stapelaar van Tritsch tratsch, die ‘leuke mensen ontmoeten’ belangrijker vond dan de boel militair goed op orde hebben…

Het gevalletje Lambrecht komt in een veel mildere vorm terug bij de gister plots opgestapte Jacinda Ardern – u weet wel, dat sympathiek ogende keffertje met haar mooie witte tanden…

Dat laatste, over die ivoren wachters, zei gister op Nieuwsuur Jeroen Wollaars, met dien verstande dat je op je klompen aanvoelde dat hij dat met grote verslagenheid meldde. En als ik me niet vergis, leek hij wel verliefd op haar te zijn…

Ik zag de tranen bij Jeroen in de ogen schieten toen Jacinda, in het beelditem, ter sprake bracht dat ze nu eindelijk met haar hubby kon gaan trouwen. Dat omdat ze zeeën van tijd zou krijgen, eenmaal van haar verantwoordelijke PM-last bevrijd…

Ik heb wel een zwak voor types à la Wollaars. Het was onmogelijk voor hem om zijn emoties te verbergen. Dat maakt hem natuurlijk kwetsbaar, maar tegelijkertijd is hij zodanig ‘natuurlijk’, dat ik het van hem kan hebben…

Jazeker, allemaal een kwestie van smaak. De één houdt van Twan Huys, of Flip Freriks, de ander loopt weg met Mariëlle Tweebeke of de enigmatische Eelco Bosch van Rosenthal…

Of dan de ooit vanwege haar relatie met malafide advocaat Moskowicz bij Nieuwsuur ontslagen Eva Jinek. Over onnozelheid gesproken. Bij de publieke tv is men maar wat blij dat ze opgehoepeld is naar de ‘commerciëlen’…

Ik kan er nog steeds niet tegen, tegen dat anorexia-dun journalistiek populisme, dat daar bij RTL in haar dagelijkse praatprogramma wordt gebezigd. Hoe lang nog, voordat ze de grote wens uitspreekt om in de politiek te willen gaan?…

Hellup! Dat mogen we toch echt niet laten gebeuren hoor. Na mensen met een aandachtstoornis (Sylvana S) en die met politieke obesitas (Carolientje vdP – ooit redacteur bij Pig Magazine), mogen we best halt! zeggen…

Voor mij hoeft er niet nog een journalistieke, dubbelpaspoortige gold digger uit Oklahoma in de Kamer te komen. Maar ja, mag je dat nog zo zeggen, zelfs al zit het verpakt in een loepzuivere, onwelriekende braakbal?…