De doodlopende Via Ikea
Zondag, 08.40 uur. De wereld lijkt altijd rustiger op zondagen, maar vandaag is niet zo’n dag. De Russen hebben naar verluidt een militaire trainingslocatie voor VN-missies heel dicht tegen de Poolse grens aan gebombardeerd. Voor hetzelfde geld waren er raketten net over de grens terecht gekomen. Wat dan? Gaan we dan als NAVO de messen slijpen en beraden we ons hoe we terug zullen slaan? Eén voor allen, allen voor één?…
Als serieus anti-oorlogsmens begin ik desondanks te hopen dat dit gebeurt, dat Putin en zijn mannen ergens een fout maken. Dat er op NAVO-territorium iets vitaals geraakt wordt, dat op zichzelf reden genoeg is om actie in de taxi te genereren. Een gepaste contra-attack, een paar raketjes op de Hermitage afvuren of zo, om de heer P wakker te schudden. Een waarschuwend schot voor de boeg…
Of het verstandig is, zo’n represaille? Nee, dat niet. Maar alles is legitiem wat mij betreft om de hond weer terug in zijn hok te schoppen – zonder juicy bone ditmaal. De woede en het onbegrip van Zelensky, die toch voor de goede, soevereine zaak knokt, mag wat mij betreft ook van zijn kant escaleren. Waarom valt hij geen doelen aan over de grens in Rusland? Dat om een statement te maken. Maar misschien heeft hij de middelen niet. En als dat zo is, dan moeten wij hem die verschaffen, desnoods in het geniep, naar goed voorbeeld van de heer P…
Maar dan hebben we meteen de ongewenste oorlog in heel Europa te pakken, zeggen de experts in een bijna Mattheusachtig koor. De experts, die uitsluitend vanuit het standpunt van vrede hun expertise hebben opgebouwd, zelden in de omstandigheden van oorlog, lullen maar wat. Wat moet ik als burger toch met die belerende eenheidsworst? Ach, misschien moet ik me maar eens een dagje afsluiten van de berichten uit de wijde wereld, en me focussen op dat wat zich binnen onze maatschappelijke vier muren afspeelt…
Gister zijn twee sportgoden uitgezwaaid: Wüst en Kramer. Wüst is trouwens al vóór haar laatste race begonnen met haar maatschappelijke carrière, want op de radio is ze te horen in een of ander reclamespotje (mij is onbekend of dat pro-deo is). Het is nog wachten waar Kramer mee gaat komen, maar zijn doorgewinterde leepheid doet het ergste vrezen…
Matthijs van Nieuwkerk heeft gister weer eens zijn geldverslindende, megalomane show mogen opvoeren in die reusachtige studio. Als finale dank voor zijn jarenlange infotainment-verdiensten met DWDD. En wie zat daar zowaar in de spotlichten: jawel, Job Cohen, die ik gister nog opvoerde in mijn braakbal. Eerlijk is eerlijk: als hij niet met politiek beschäftigt is, is hij best een warme, rustige man. Maar als de politiek de kop opsteekt, worden zijn ogen onrustig en zie je de onzekerheid groeien. Ik mis dat programma wel trouwens, DWDD…
Er komt een serie omtrent Pim Fortuyn, Het jaar van Fortuyn geheten. Ik zag reeds een trailertje met allemaal bekende koppen uit de Kwaaklandse acteerkliek. Met een Fortuyn die niet lijkt op de echte, niet goed gecast, los van de kale knikker. En die dikke man van de jumbo-spotjes, die hardnekkiger is dan een virus, is ook weer van de partij. Er had meer nichterigheid in Pims rol gemoeten, als je dat nog zo mag zeggen tegenwoordig in al die hilarische hypercorrectheid rondom inclusiviteit en dergelijke…
Er is alweer een dansleraar de sjaak, hij wordt door vier vrouwen van ontucht beschuldigd. Hard aanpakken zulke gasten, juist als het dansleraren zijn! Eén van de vrouwen, Kim Koumans, met volle naam genoemd, zou een klokkenluider zijn over misstanden. Ik mag hopen dat hier wordt bedoeld een klokkenluider voor anderen. Want als je zelf steeds de klokken moet luiden voor dingen die jou zijn overkomen, dan vrees ik dat je ook eens naar jezelf moet kijken…
En ja, dan het nieuws wat heel ons landje reeds in rep en roer heeft gebracht. We hebben nu 4.700 vluchtelingen opgenomen, waarvoor hulde! Maar we doen er zo verkrampt en spastisch over, door duurbetaalde ambtenarenapparaten en complete gemeenten gek te maken met van alles en nog wat, dat we voorbij lijken te gaan dat we spontaan hulp moeten bieden aan deze mensen…
Er zijn bijna 2 miljoen vluchtelingen de grens overgegaan. En daarvan klopt een slordige 0,24% bij ons aan. We doen net alsof we hier de complete uittocht van Oekraïne binnen hebben zien denderen. Wat een circus zeg! Als je niet zo motorisch gestoord met deze situatie omgaat, zal je zien dat de hulp vanuit de burgers zelf vele malen beter, warmer en effectiever tot stand komt, dan als al die horden ambtelijke inktpissers er zich mee gaan bemoeien…
Dan toch nog een berichtje van buiten de grenzen: Saudi-Arabië heeft 81 mensen geëxecuteerd. Tjonge zeg, dat is een boel. Ik werd meteen boos toen ik de kop zag staan. Verder kijkend, zag ik dat het zou gaan om IS-ers en Al-Qaidaianen. Toen dacht ik: okay dan, begrijpelijk, oog om oog etc…
Vroeger was ik, in mijn wat ik nu met recht kan noemen domme jonge jaren, een fervent aanhanger van de anti-doodstraf-beweging. Ofwel, ik was voorstander van maximaal levenslang. Wat je ook had gedaan, hoeveel mensen je ook de keel had doorgesneden, je mocht verder leven. Nog beter vond ik een korte straf, met een weldoordacht intensief programma om menselijke wezens, hoe slecht ze ook ooit zijn geweest, weer op de rails te krijgen. Zodat ze de rest van hun leven braafjes zouden voltooien in pais en vree. Zo dacht ik toen…
Maar ik werd zowaar slimmer, ahum. Langzaamaan begin je in te zien dat de wereld nu eenmaal bestaat uit kwaad en goed, dood en leven, donker en licht, aso en socio. En dat al die programma’s, om mensen te persen in een braaf maatschappelijk keurslijf, niet helpen. Want gedetineerden hebben heel hun straf lang de tijd om uit te vogelen hoe ze, eenmaal buiten in de vrije wereld, hun boosaardige levensvisie moeten perfectioneren, opdat men niet wéér in de knast verzeild raakt…
Maar de recidive-cijfers van het CBS dan, die tonen toch aan dat begeleiding helpt? Ja, dat klopt, maar dat beperkt zich alleen tot de mensen die weer gesnapt worden. We meten wat we weten, en meten niet wat we niet weten. Ook veroordeelden leren, dat wordt onderschat. Eenmaal lopend op dat levenspad, ga je niet dat pad omspitten of afsluiten, maar ga je het pad plaveiden, asfalteren, het liefst met zoab, zodat je geen sporen achterlaat…
En ja hoor, vanavond is het weer BzV-tijd! Ik verheug me daarop als een monarchist op Koningsdag. Eigenlijk zou er een vlag moeten worden ontwikkeld die wij meelevende burgers kunnen uithangen, op de dag van BzV. Heel subtiel kunnen we dan, op maandag, door de vlag eventueel half stok te hangen of ‘m weg te halen, onze onvrede kenbaar maken…
Wat er op die vlag moet staan? Ik weet het niet, schrijf daarvoor maar een prijsvraag uit beste Yvon & Co. Als ik zie wat er vandaag de dag allemaal aan soms hilarische geintjes over Putin worden rondgestuurd via de media, dan heb ik er alle vertrouwen in dat die vlag briljant wordt…
Maar vanavond dus de boeren en die ene boerin die hun vijf eerste keuzes op bezoek krijgen. Als ik het me goed herinner gaan ze iets leuks doen. Dat ben ik, naarmate mijn jaren vorderden, echt een vreselijke uitdrukking gaan vinden, leuke dingen doen. Help! Dat is nog veel erger dan de invulling ervan, zoals gezellig naar Ikea gaan of naar de meubelboulevard…
Hellup! Er zijn zelfs mensen die daadwerkelijk naar Ikea gaan voor die ranzige gehaktballetjes! En mensen die meubelzaak in, meubelzaak uit, zich zo urenlang kunnen vermaken en dan, zonder ook maar iets te kopen, weer naar huis gaan, misschien nog wel even via Ikea. Want die is vaak niet heel ver weg gelegen van de meubelboulevard. Misschien een goed idee om de straat waaraan Ikea gelegen is, voortaan de Via Ikea te noemen. Wij mensen, wij denken ook aan alles hè…
Misschien wel mijn grootste ergernis: me misselijk makend westers consumentisme in onze zo geliefde vrije-markt-economie. En alle kwalijke gevolgen van consumentengedrag. Als de kleine Tsaar dit als reden zou opgeven voor zijn aanval, dan zou ik vierkant achter ‘m gaan staan…
En toch, er komen via de media berichten door, nep of niet, die me even goed verbazen: dat onder meer, of mogelijk zelfs bovenal, Rusland het zedeloze, nazistische Oekraïne is binnengevallen omdat daar een zeer besmettelijke LHBTI-etc-explosie is geweest. Dat er volgens het Kremlin geen normaal mens meer rondloopt in Oekraïne, zodat Homo sapiens wordt bedreigd met uitsterven, hetgeen de invasie rechtvaardigt…
Het zal wel niet kloppen, al is er altijd wel ergens een fikkie daar waar rook is. Over rook gesproken, witte rook, de Habemus papam-kliek houdt zich buitengewoon stil daar in het Vaticaan. Eigenlijk zou de Paus & Co ook moeten moderniseren, door bijvoorbeeld maandelijks een encycliek uit te braken, waarin ze stevige standpunten innemen ten opzichte van maatschappelijke thema’s. Nu betreft het vaak de religie en de goede zeden, wat dat ook moge zijn, al is dat laatste thema onhoudbaar geworden om serieus te worden genomen, met al die misbruikdrama’s van de laatste honderd jaar. Deze Argentijnse Paus, die zou eens uit zijn cocon moeten komen. Hij heeft er de vaardigheden voor, maar moet wel opschieten want anders is hij dood. En voor je het weet zit er weer een Ratzinger…
Maar waar heb ik het over zeg, de Paus, het Vaticaan. De katholieke kerk is morsdood in ons land. Kerken worden en masse verkocht om te worden verbouwd tot luxe woning of horecatent, of ze storten simpelweg in wegens gebrek aan onderhoudsduiten. Ik vind het erg tragisch, deze materiële en ook immateriële teloorgang. Niet als reli, maar omdat het toch ons erfgoed betreft. En tegelijkertijd een symbool is voor het vergankelijke. Het is een soort afscheid nemen van iets ouds, alsof je je oma of opa ten grave draagt…
Oef, dat was even niet al te cynisch, laat ik me snel herpakken. Het wordt een zonnige dag, zodat wij morgen weer met lede ogen de troep kunnen zien liggen, veroorzaakt door de zich te buiten gaande zondagse wandelaar, als men als moderne consument in bos en op hei het afval ter plaatse laat: de tissues, de plastic flesjes en wat al niet meer…
Er moet echt een flinke duw in ons bewustzijn komen, dat we van de ene op de andere dag van een asociaal rotvolk een soort van Canadezen worden, waar je in het bos en op straat nauwelijks rommel aantreft. Want daar krijg je een flinke boete als je wordt betrapt, en ook spreken mensen elkaar aan op zulk wangedrag. Daar kun je nog iemand aanspreken, zonder dat je meteen een broodmes of kogel in je kop krijgt gehengst. Of in je been. Het kan dus wel hè! Waarom hier niet dan, pieker ik me suf…
Nou, dat komt door onze nog immer imperialistische aard, dat wij, als voormalige heersers der zee en handelaars in specerijen en mensen, buiten de reguliere orde staan. Wij hoeven dat niet te doen, want wij zijn een soort van uitverkoren koloniale polderboeren, die je al een uur van tevoren tegen de wind in kunt ruiken. Wij hoeven ons niet te gedragen, want wij zijn de zonen van goden. Wij hebben tenslotte dat Mokumse straatschoffies-cluppie, Ajax heet het meen ik, waar je nog gewoon lekker ouderwets met je tengels overal aan mag zitten. Dat is onze vrijbrief, ons nationale fenotype, waarom wij niet netjes ons afval in een prullenbak gooien of het mee naar huis nemen als we gaan spatzieren en lamballen…
Het belooft een mooie dag te worden. Eigenlijk is het dat al. In de provinciestad waar ik woon zullen de terrassen weer ramvol zitten met a) toeristen, die per bus worden opgehoest en b) de eigen burgers, die precies weten waar ze moeten zijn om al heel vroeg de zonnigste plekjes in te pikken. Ik zou nog niet voor een Zuid-As-uurloon daar nu willen zijn, want je weet niet wat je hoort, en al helemaal niet wat je ziet. Uit alle hoeken en gaten komen dan wezens die zich te buiten gaan aan extreem horecamatig consumentengedrag, alsof ze in twee uur twee jaar covid willen wegslempen. Bah gewoon, dan schaam ik me weer…
Ik ga maar beter even in alle rust buiten in mijn tweedehands ligstoel liggen, die het nog prima doet. Een afdankertje van iemand die persé een nieuwe moest hebben. Een setje. Want ligstoelen moet je in setjes aanschaffen, zodat je daar met je partner, naast elkaar, het liefst in twee verschillende kleuren, kunt genieten van ons vrije westerse leven in onze zo mooie, ruttiaans-liberale vrije-markt-economie…
Jazeker, die tweede, die heb ik ook. Een grijze en een knalroze. Laat ik me daar gaan nestelen met een boek, met wie weet nog een late mok thee. Rustig aan doen. De krant erbij en me schuldig voelen over de ellende van tweeduizend kilometer oostwaarts, waar die kleine gek zijn manschappen vandaag beslist aanspoort weer wat kinderen en vrouwen te torpederen…
Verdorie toch, waarom gebeurt er niets, mister Stoltenberg! Kom van je luie reet af en stuur al onze militairen die kant uit. Al is het maar om een schijnbeweging te maken, opdat de kleine Tsaar schrikt. Doe mij maar een paar setjes lange afstandsraketten, zodat Zelensky & Co wat supersonische poefjes de kant van Mockba uit kan doen schieten…
Barfman
Eén reactie op “13 maart 2022”
Het zou inderdaad wenselijk zijn, dat de NAVO ingrijpen kan en daarmee die stomme, vreselelijke oorlog stopt, maar dan wel de NAVO en niet een paar Europeeers die dapper doen. Europa kan dat doen, maar volgens mij gebeurt dan analoog met ons hetgeen wat mij als tienjariger is overkomen: ik deed even dapper en werd als gevolg daarna door drie grote kerels van ongeveer zestien plat geslagen.
Wat naar mijn mening daarnaast ook nog gebeurd: Amerika zegt: ” Lief Europa wij wisten van niets / werden niet tijdig genoeg geinformeerd / zijn er niet mee eens (juiste mogelijkheid aankruisen)…. Dus zoeken jullie het zelf maar uit hoe je met Rusland klaarkomt. Niet met grote jongens spelen, als je zelf nog geen spierballen hebt! ”
Amerika heeft tijdens de eerste en tweede wereldoorlog ingegrepen en absoluut geen zin nog weer eens een derde keer in Europa voor orde te gaan zorgen. Daadwerkelijk ingegrepen werd er trouwens eerst nadat Amerika geschadigt werd (Gustloff torpedeert, Pearl Harbour) Er loopt daar een ex president rond die openlijk, zonder al te veel tegenrede, verkondigt hoe geniaal Putin is en het nog genialer zou zijn als Europa zou worden opgedeeld tussen Amerika en Rusland: voor de russische oligarchen een vakantiepark wat uit oostelijk Europa bestaat, voor de Ami’s een Disneyland in het Westen. Het beste daarbij: economische konkurenten uit de weg geruimd. Niet lachen, want gedachtespelen in die richting bestaan: Europa als tourismeparadijs zonder industrie en al helemaal geen leger….
Buiten dat moeten we natuurlijk ook zo eerlijk zijn in te zien, dat het makkelijk is stoere taal uit te slaan in de wetenschap, dat wij zeer waarschijnlijk voor een leger compleet onbruikbaar zijn en in mijn geval ook geen kinderen heb, die eventueel in een oorlog gestuurd zouden kunnen worden. Op wat voor een basis kan je besluiten misschien wel heel veel mensen in een hel te sturen en daarmee een oorlog nog verder te doen escaleren? Met nog meer zinloze doden en materiele vernietiging? De zekerheid, dat ingegrepen kan worden en de oorlog zo snel ten einde is, zou ten gronde moeten liggen aan zo’n besluit. Hoe krijg je een reeele inschatting? Geen idee van.
Mooie kritiek trouwens op de maatschappij, die wegrot op grond van te grote welvaart, die wederom alleen nog maar baseert op consumeren en nog eens consumeren…. Ach ja houdt het volk tevreden met brood en spelen, de Romeinen wirsten het al 😉