Omdat ik vandaag, de zevende dag, een vrije dag neem, heb ik de braakbal gister reeds geschreven. Ook omdat vandaag onze Vorst, Willem-Alexander Claus George Ferdinand van Oranje Nassau, eindelijk ‘met hart en ziel intens beleefde’ excuses heeft gemaakt…

En dat aan alle nabestaanden van slachtoffers der slavernij. Ook zei hij dat er nog een diepgaand onderzoek loopt naar de betrokkenheid van de Oranjes doorheen de eeuwen. Maar daar verbond hij, mocht dat niet goed zijn, niet op voorhand consequenties aan…

Dat zag ik zojuist op het 6-uur-journaal, omdat ik vandaag toch de voorkeur gaf aan de Tour de France, waar de stukken er vanaf vlogen in Baskenland. Nee, dat kwam niet omdat er een aanslag van de ETA was, het kwam van de renners zelf!…

Twee eeneiige tweelingen, Adam en Simon Yates, werden één en twee in de etappe. Adam, 5 minuten na Simon geboren, voor UAE uitkomend (de ploeg van ‘de Pog’), was de slokop van de dag: hij won de etappe, de gele en groene trui, en die voor de strijdlust…

Simon moest van de schrik bekomen met slechts een tweede plaats, al mag hij morgen, als troostprijs, rondrijden met de dit jaar veel te donkere groene trui voor de beste sprinter. Hopelijk krijgt hij later in de Tour nog meer kansen…

Ze rijden dus niet voor dezelfde ploeg. Adam zei, bij het verplichte interview voor de etappewinnaar, dat ze wel dagelijks even contact met elkaar hebben. Toen ze eenmaal met z’n tweeën waren ontsnapt, begrepen ze elkaar meteen, dat ze ervoor moesten gaan…

Ik denk dat dit de mooiste eerste etappe is van de Tour sinds ik ernaar kijk. Niet zozeer door de wat mij betreft foute beslissing om kort voor de finish nog een stevige puist plus afdaling op te nemen, maar vanwege het prachtige gegeven van een tweeling aan kop!…

Overigens was er een flinke valpartij na de afdaling van de op één na laatste berg, waarbij de spanjaard Mas moest opgeven en Olympisch kampioen Carapaz op een kwartier achterstand binnen kwam sukkelen…

Daar moet de organisatie van de Tour wat aan doen vind ik, door de druk wat weg te nemen door niet vlak na afdalingen van bergen de finish te leggen. Dit geeft onnodig veel stress en leidt tot gevaarlijke situaties…

Een maand geleden overleed de Zwitserse renner Gino Mäder, pas 26 jaar oud, in een afdaling. Organisaties van wielerwedstrijden zijn zodanig laks dat ze pas nadat er doden vallen actie ondernemen. Leg dat maar eens uit aan de families van de slachtoffers!….

Maar het valt natuurlijk in het niet bij de pijn die nabestaanden van slachtoffers van de slavernij nog vaak voelen. Zelfs 150 jaar na dato. Het is moeilijk vergelijkbaar, maar ook daar gaan er generaties overheen voordat eindelijk die Roodbaard zijn excuses maakt…

En vandaag (zaterdag) ook het pijnlijke vertrek van SP-er Renske Leijten, samen met Pieter Omtzigt de aanjager in het toeslagenschandaal. Met een snik in haar stem zagen we haar afscheid nemen, om voortaan ergens tussen de mensen te gaan werken…

Als volksvertegenwoordiger zat haar werk erop, zei ze, nu is de tijd daar om rechtstreeks voor het volk te gaan werken. Ja, het leven van een soort van klokkenluider is zwaar, dat zagen we ook bij de burn-out van Omtzigt. Hij is er nooit meer bovenop gekomen…

Aan alles kon je zien dat Renske Leijten bevlogen was om op te komen voor minderheden. Op een wat mij betreft authentieke wijze. Heel anders dan haar bazin Lilian Marijnissen, die altijd onder het juk van haar strenge vader is blijven hangen…

Inmiddels is het zeven uur in de avond. Er is op NPO1 een Ketikoti-evenement, een soort van show met herdenking en ook veel jolijt. Een vrouw die Linda Nooitmeer heet, over toepasselijke namen gesproken, was tevreden over het optreden van Willempie…

Alles klopt vandaag, de dag waarnaar velen lang hebben uitgekeken lijkt zowaar te zijn geslaagd. De tijden zijn veranderd, zei Willem in ’t Surinaams. Een feitelijkheid waar geen speld tussen gestoken kan worden. Waren zijn uitspraken maar vaker zo helder…

Zulks mag ik graag horen Willem, klare taal, waar weinig andere interpretatie bij mogelijk is. Was hij alle dagen maar zo fit en monter, je gaat je bijna afvragen of men hem een medicinale oppepper heeft gegeven, een soort van Royal Dope…

Als hij mee zou hebben gedaan vandaag in de Tour, zou hij vermoedelijk geen slechte sier hebben gemaakt. In ieder geval zou hij vóór de afgestapte Enrique Mas zijn gefinisht! Waarachtig een grote stap in de goede richting voor onze bebaarde kolos…

Maar ach, kan het al zijn voormalige missers wegpoetsen? Nee, natuurlijk niet. Maar vandaag is de speciaal ‘geprepareerde’ Willem de Veroveraar (der Harten) ‘le grand vainqueur du jour’, om de Tour-analogie nog maar eens met een knipoog aan te halen…

Ik ga me sterk maken voor het idee dat we hem, als natie, een cadeau moeten aanbieden. Als bedankje voor de mooie woorden van vandaag. Wat mij betreft wordt dat een extra-verstevigde elektrische fiets met tevens een extra setje batterijen…

Zodat hij er nu eens werk van kan maken dat ongekend vadsige anti-sport-lijf van ‘m te gaan trainen. Nou ja, echt trainen is het natuurlijk niet, maar iedere winst, ook al is het een elektrische fiets, is meer dan welkom…

Ook moet hij op dieet. Geen barbecues meer voor onze Koninklijke Smulpaap, ik stel voor dat hij aan een dieet van rauwe winterwortelen gaat beginnen, plus zes maal daags een vers geperst vruchtensapje, dat Max voor hem zal maken met een sapcentrifuge…

Want wij willen dat onze Vorst er voor alle mensen is, wat als mogelijke positieve bijvangst zal hebben dat we als hele natie wat beter ons best gaan doen in ons gevecht tegen de overtollige pondjes en spekkige vetrandjes, zeg maar Eén tegen Obesitas!…

Samen staan wij sterk! Of zoiets. Of is dat de lijfspreuk van de SP? Het doet me ook denken aan die van Jacobse en van Es: ‘Samen voor ons eigen. Geen gezeik, iedereen rijk!’ Maar nee, voorlopig is Den Haag weer genoeg in ’t nieuw met die slinkse de Mos…

Dat gezegd hebbende, ‘het is tijd om dag te zeggen’. Vanavond zijn er diverse tv-items geprogrammeerd met als onderwerp het slavernijverleden. Daar zal weer volop culinair worden gezwelgd, want dat is wat slavernij met je doet: je gaat er flink van kanen…

Barfman