Vanochtend vernamen we via de media dat er, vlak voor de openingswedstrijd van het WK Voetbal (voor vrouwen) te Nieuw-Zeeland, een malloot met een shotgun enkele mensen heeft doodgeschoten. Willekeurig, zo lijkt het…

Daarmee bedoelt men dat het niets met voetbal of zelfs met vrouwenvoetbal te maken heeft. Het is goed dat ze dat doen, want voor je het weet staat er een groep gevoelige pro-vrouwenvoetbalfans op die beweert dat vrouwen alweer gediscrimineerd worden…

Gister hoorde men al kritiek vanuit het vrouwenvoetbal zelf dat de FIFA het vrouwenvoetbal 75% minder financieel waardeert, want het prijzengeld is precies dat percentage lager dan bij mannenvoetbal. Om dat probleem uit de wereld te helpen, heb ik een ideetje…

Wat mij betreft is het een goed plan dat we een nieuwe categorie creëren, het gemengde voetbal, met een gelijk aantal mannen en vrouwen per team. Om van het ongelukkige oneven aantal van een 11-tal af te komen, stel ik voor 12-tallen in te voeren…

Zes vrouwen en zes mannen per team. Met in beginsel een systeem van ‘equal pay’ per team, waarbij ieder lid een gelijk deel van de totale koek krijgt. Dan zijn we meteen van een boel gezeur af. Ook zijn we dan verlost van walgelijke veelverdieners als Messi…

Ach, ik ben natuurlijk een volslagen nitwit op het gebied van voetbal. Dat is verder niet van belang denk ik. Wel ben ik altijd naarstig naar oplossingen op zoek om het oeverloze gezeik over het ongelijkheidsbeginsel de kop in te drukken…

Het vervelende is dat ongelijkheid bij het leven hoort. Het is onderdeel van de biologische beginselen van leven. Er is altijd een beste, ook een slechtste, en alles ertussenin. Maar dat vrouwen minder verdienen dan mannen, dat begrijp ik wel…

Dat heeft te maken met de veel kortere voorgeschiedenis van het vrouwelijke profcircuit. Omdat in onze westerse kapitalistische wereld nu eenmaal een markt bestaat van vraag een aanbod, is het eindresultaat vaak: ‘het is, wat het is’…

De markt bepaalt de handelswaarde van ‘iets’. Daar kun je het mee eens zijn, of niet. Moet je dan, tegen de wil van de markt in, ingrijpen en beloningen van individuele deelnemers eenzijdig aanpassen. Meer concreet: vrouwenbeloningen kunstmatig opkrikken?…

Ik weet het niet, iets zegt me dat dit niet klopt. Vermoedelijk heeft ‘de markt’ tijd nodig om de boel in evenwicht te brengen, mits vrouwenvoetbal op eenzelfde wijze genoeg waarde creëert in de publiciteit, qua reclame voor belanghebbende sponsoren…

Ik stel het misschien wat simpel voor zo, vaak werkt de markt echter op die wijze. Dat los van belangenclubjes zoals vakbonden, die invloed hebben op het streven naar gelijkwaardigheid en het wapen van staking of andere ondermijnende zaken in de strijd gooien…

Omdat voetbal geen noodzakelijkheid des levens betreft, heeft staken in die ‘markt’ weinig tot geen invloed. Want sponsoren gaan dan ‘gewoon’ de publicitaire knaken elders investeren in de markt. Wat dat betreft is de wereld zo plat als een dubbeltje…

Dat alles flitst er door mijn hoofd als ik de verontwaardiging waarneem, die wat mij betreft behoort bij de natuurlijke ongelijkheid der levende soorten op aarde. Kunstmatig ingrijpen, tja, in deze tijden van AI wordt toch meestal iets anders bedoeld…

Laat staan of er al (dan niet) sprake is van enige intelligentie. Voetbal staat niet bekend als intelligente sport. Het is eerder een spelletje, waarbij je met z’n elven, volgens spelregels, de bal in het ‘open gat’ aan de andere kant van het veld moet zien te droppen…

Daar mag dan wel iemand voor staan, die dan weer op basis van speciale regels dat gat verdedigt. Veel meer dan dit is het niet. Gebaseerd op het aloude balspel van de Maya’s, waar volgens de spelregels van toen de verliezende partij gekoppensneld werd…

Als we die oude regel zouden invoeren, zou het probleem van de marktwaarde snel opgelost zijn. Door schaarste. Schaarste is altijd goed voor economische markten. Soms wordt het gecreëerd, bedoeld of onbedoeld. Dat laatste vaak in oorlogen…

Maar goed, het nieuws van de dag is van veel ludiekere aard, met mogelijk een rafelrandje. Want ik zag vanochtend beelden van een burgemeester die ‘los ging’ op het afsluitende Vierdaagsefeest. Niemand minder dan Hubert Bruls ging zingend tekeer…

De nieuwslezeres gaf aan dat het ‘helaas eenmalig was’. Hoezo helaas? Ik weet het niet goed hoor, of je dat nu als burgemeester moet doen. Zeker niet als je niet bepaald een sportieve, gezonde uitstraling hebt, want die moet Bruls ‘helaas’ ontberen…

Ga eens wat doen aan dat lijf man, denk ik weleens als ik hem op tv zie. Zo zal hij een geweldige discipline hebben als burgervader, en ook heeft hij als voorzitter van de verzamelde burgemeesters kordaat opgetreden tijdens de covidpandemie…

Maar discipline op het gebied van een gezonde levensstijl, daar kan hij nog een geweldige stap voorwaarts maken. Zelfs Annemarie Jorritsma is dat gelukt, die had ook dezelfde multipele onderkinnen als Hubert thans heeft. Het kan dus wel hè!…

Gelukkig of niet, de markt bepaalt hoe wij ons gedragen. Ook voor een groot deel hoe wij, ten gevolge van ons gedrag, erbij lopen in de markt. En ja, gedrag komt ook tot uiting door onze ‘nature’. Oef, ik merk dat ik gemeenplaatsen uitspuug. Sorry daarvoor…

Het is inmiddels bijna een taboe geworden om opmerkingen te mogen maken op de uitstraling van (veel te) dikke mensen. Of wie weet is het al officieel een taboe. Ik begrijp dat niet. We moeten elkaar corrigeren om onze soort te behoeden voor uitsterven…

Daarom moeten we te ongezond levende mensen (met de dito uitstraling) tactvol aanspreken op hun uitstraling, en het onderliggende gedrag. Het is een gevoelig onderwerp, I know, maar dat wil niet zeggen dat we er met een boog omheen moeten lopen…

Immers, dan is het definitief een taboe, zodat het van kwaad tot erger gaat. Het is goed dat de medische wereld onlangs heeft aangegeven obese mensen aan te gaan spreken op hun buikomvang, een belangrijk meetbaar feit bij obesitas. Een goed begin…

Als een eerste stap tegen de verdikking van onze soort. Het allereenvoudigste wapen ertegen is bewegen. Soms kan men al door extra beweging in omvang afnemen, zodat men zich beter gaat voelen. De volgende stap is gezonder eten (en drinken)…

Er zijn ‘helaas’ te veel factoren in onze (westerse) samenleving die dit alles tegengaan. Elektrische fietsen, auto’s, vliegtuigen. In vergelijking met 50 jaar geleden bewegen we als collectief nog maar voor de helft…

Vroeger moesten kinderen zelf naar school lopen. Nu worden ze met de (overkapte) elektrische bakfiets of de auto gebracht. En dan nog wordt er gemekkerd als het regent en ze de 25 meter naar de schooldeur zelfstandig moeten afleggen…

Er zijn lego kleine dingen veranderd in het leven van mensen. Ze hebben ervoor gezorgd dan we steeds minder mobiel zijn geworden, steeds minder aan kinetische energieverbranding doen. Daar zit het ‘hele eieren eten’, wat mij betreft…

Iedereen dan maar ‘op voetbal’? Waarom niet, alle kleine beetjes helpen. Als de hele luie bups maar in beweging komt, er moeten calorieën worden verbrand. En dan het liefst meer dan de inname, of op z’n minst gelijkwaardig. Ja, het is een fijne dagdroom…

Barfman