In Qatar is het altijd 1 april

Vrijdag, door de oorlog ontbreekt me de zin om een 1 aprilgrap te bedenken, al komt de sneeuw wel in de buurt. Maar ja, als je door een bepaalde bril naar de wereld kijkt, is het eigenlijk altijd wel 1 april, nietwaar? Onze hemelse schepper heeft gevoel voor humor vind ik, want een mens lacht heel wat af in het leven, afgewisseld met en zonder kiespijn…

Gister was de toespraak van Zelensky wat mij betreft een verplicht nummertje van ‘m, met zelfs die merkwaardige knipoog naar Mark, zijn ‘vriend’. Wat ik dan weer een buiten spelzetting vond van alle andere politici, die mede met Mark het land besturen. Alsof die er niet toe doen…

Maar goed, Zelensky had een erg drukke dag, want hij sprak nog twee andere ‘bevriende’ parlementen toe, die van Australië en onze zuiderburen. Die laatsten pakten het wel heel frivool aan, door een violiste een tragisch muziekstuk te laten spelen. Je kunt lullen wat je wilt over de Belgen, maar ze hebben wel gevoel voor sfeer en spektakel…

Dat stak behoorlijk scherp af tegen onze saaie bedoening in de Kamer. Ik heb in mijn werkzame en private leven heel wat op en neer gependeld tussen het zuiden en noorden van ons land, en omgekeerd. In het zuiden kwam mij dan regelmatig ter ore dat ‘die noorderlingen’ als zuinig, zelfs buitengewoon gierig en vrekkig werden afgeschilderd. Dat men daar leed aan het ‘broodje-kaas-syndroom’…

Dat is het syndroom, naar verluidt uit vrekkigheid geboren, dat noorderlingen erom bekend staan dat ze, als ze iemand anders moeten trakteren, voor een low-budgetoplossing kiezen, om Duiten te besparen. Het broodje kaas. Misschien heeft het ook met gebrek aan gastvrijheid te maken, al heb ik dat zelf nooit zo ervaren. Even goed is er een positieve correlatie voor ‘meer rijken in noord dan in zuid’…

Ons Parlement was na lange tijd weer eens onverdeeld positief, op Schorum na dan. Want ze veerden na Zelensky’s toespraak binnen een nanoseconde op om staand klappend hun tevredenheid uit te drukken. Geen wonder dat in ons land die geinige sta-op-stoel is uitgevonden…

Dat klappend opstaan is iets van onze cultuur, in andere landen zie je dit stukken minder. Bij ons is het ingeburgerd, dat we als een duveltje uit een doosje opstaan als er bijvoorbeeld een beroemde tenor of sopraan een wereldprestatie heeft geleverd. Maar ook doen we het bij de lokale cabaretier, zelfs al heeft die bakken met lauwe grappen uitgekraamd. De bekende plaatsvervangende schaamte, dat is wat ik er aan overhoud…

Nadat ons Parlement door Z werd toegesproken, was de Kamer meteen weer klassiek verdeeld. De oppositie sprak haar onvrede uit over de belabberde vorderingen die ‘we’ maken met de sancties en bijbehorende inbeslagname van klepto-cash en -bezittingen. Ja, dan komt onze ingebakken krenterigheid weer boven drijven, omdat die inbeslagnames onze eigen Duiten kunnen schaden…

Soms schaam ik me een ingezetene van ons Kwaaklandje te zijn. Nee, niet soms, wel eerlijk blijven, het overkomt me vaak, vrijwel dagelijks. Wat dat betreft ben ik precies zoals vele landgenoten: tot mijn eveneens grote schaamte ben ik net zo’n mopperaar als de rest. Dat bezorgt me regelmatig hoofdbrekens, waarom ik dat doe…

Maar dan de oorlog. Ondanks Z’s toespraakcampagnes is er een duidelijke status quo waar te nemen. De Russen trekken zich terug, maar dat is niet om het hazenpad te kiezen. Stoltenberg geeft aan dat ze zich hergroeperen. Logischerwijs betekent dit dat ze daarna met hernieuwde kracht ten aanval zullen trekken…

De nu online doorgang vindende gesprekken tussen Putins poppen en de Oekraïners, is voor de bekende piet snot bezig vrees ik. Voor de bühne, heet dat, om goede wil te tonen. Dat laatste is het Russische standpunt. Wel heb ik zojuist via de media vernomen dat Oekraïne deze ochtend, voor het eerst, de aanval heeft geopend op een doel in Rusland: een olieopslagplaats…

Als dat maar niet tot een snelle escalatie of vergelding gaat leiden. Want de kleine Tsaar zal dit opvatten als een indirecte aanval van de EU/NAVO op Rusland, omdat Oekraïne dit heeft gedaan met royaal gedoneerde westerse wapens…

Komend weekeinde zijn er belangrijke verkiezingen in Putins Hongaarse achtertuin: zijn buddy Orbán wil koste wat kost herkozen worden. Daartoe heeft hij, met alle middelen die hem ter beschikking staan, de oppositie het leven zuur gemaakt, door de mediakanalen op slot te houden. Zodat alleen zijn eigen clubje Fidesz privileges kregen tot het voeren van fatsoenlijke campagnes. Een soort van passieve euthanasie van de concurrent…

In ons land horen we dat er nog nooit zoveel terminaal zieke mensen euthanasie hebben gepleegd. Van 4,1% stijging in 2020 naar 4,5% in 2021 (dus een absolute stijging van bijna 10%). Geen explosie, wel de hoogste meting ooit sinds dat we dit registreren. Wat het betekent weet ik niet, al kan ik me voorstellen dat er ook gevallen tussen wal en schip terecht komen, ‘trucjes’ van artsen zodat ze geen officiële procedure hoeven te starten…

Met ‘trucjes’ bedoel ik niet dat er gesjoemeld wordt, want ik neem onze dames en heren medici zeer serieus. Maar we weten allemaal, in goed overleg tussen arts, familie en patiënt, dat palliatieve sedatie ook regelmatig voorkomt. Dat lijkt soms wel op euthanasie. Dit wordt bij mijn weten niet opgenomen in de cijfers…

Een enquête bij artsen op dit punt zou kunnen worden meegewogen om de euthanasiecijfers beter te kunnen interpreteren. En ook zou je de jaarlijkse toename van de vergijzing moeten wegfilteren, en beslist nog wel andere variabelen. Kortom, het leven is niet zo eenvoudig te verklaren als men op voorhand denkt…

Eindelijk eens een vrouw aan het roer van onze blauwe brigade, Marjan Rintel, met de klemtoon op de laatste lettergreep van de achternaam: Rintèl. Zo hoorde ik die naam tenminste uitspreken. Ze maakt duidelijk promotie, van de grond naar de lucht, als huidig NS-bazinnetje…

Haar slogan bij de NS was: duurzame mobiliteit. Dat zal ook, zoals ze zelf zegt, haar stokpaardje zijn bij KLM. Ik ben benieuwd, want het één sluit het ander uit. Vliegen zoals we dat thans doen, zal nooit echt duurzaam kunnen zijn, hoe we ons ook suf compenseren met bomen planten etc. Het fossiele moet er af, dat zou Rintels slogan moeten zijn in deze aartsconservatieve wereld van Duiten verdienen…

Als ik in een melige bui ben, vertel ik wel eens aan intimi mijn luchtige wereld-verbeterende plan, dat we met ons publieke vervoer ondergronds moeten gaan. We kunnen veel leren van het verleden, ik doel op de tijd dat we nog geen e-mail en dergelijke hadden, toen binnen grotere bedrijven de buizenpost nog actief was…

Ik pleit er al jaren voor dat systeem van buizenpost in te voeren in onze maatschappij, maar dan om mensen mee te vervoeren, met grote snelheid. Onder de grond moeten we dan een netwerk van buizen aanleggen, een mooi werkgelegenheidsproject…

Mensen worden na het kopen van een kaartje, veilig vastgegespt in capsules, waarna ze met grote snelheid door vacuümbuizen worden gejaagd. Zodat ze in een mum van tijd, in de tussentijd een podcastje luisterend, op hun bestemming aankomen…

Ik weet het. Mogelijk vindt u dit een lachwekkend project wat ik schets, maar het is wel duurzaam, plus dat het bovengronds tot afname van drukte leidt. Geen files meer van fossiele middelen uitstotende auto’s, maar een nieuwe SF-achtige wereld, die eindeloos aan elkaar kan worden geknoopt…

Zet gewoon wat jonge knappe koppen bij elkaar en loof een grote prijs uit voor de beste, haalbare uitwerking. Niks ingewikkelde patenten en octrooien, dit project wordt via de samenwerkende landen op staatsniveau uitgerold, ten bate van iedereen. Geen Elon Musk- of Mark Suckerberg-achtige potentaten dus, want die willen alleen hun eigen zakken vullen…

Ja, op dromen en mijmeren staat gelukkig nog geen boete. Al zou de regering ook via die weg graag belastingen willen heffen. Net zoals de regering, nu het de vreselijke gokreclames niet wil verbieden, extra belasting zou moeten heffen op al die mij gek makende reclames. Dit zou kunnen heten: de irritatieheffing (IH), die je ook op misleidende belegclubjes als Brand New Day kunt toepassen, of op die schreeuwerige hoorapparatenverkopers…

Soms is onze regering meer dan creatief, zie de toeslagaffaires. Maar ze laten hele bergen Duiten liggen. Richt naast de CvdM ook de CvdI op, die irritant gedrag gaat afstraffen met heffingen. Dat mag niet betuttelend zijn, maar kan door middel van publieke referenda keurig worden gemeten onder steeds wisselende beoordelingscommissies, als spiegel van onze maatschappij…

Gelukkig liet Pietertje Omtzigt gister nog eens van zich horen. Hij klonk behoorlijk opgefokt toen hij oreerde dat de regering nogal voor paal staat, terwijl ze dat zelf niet beseffen. Het ging over dat lakse gedrag de kleptocraten niet of maar half in de kraag te willen vatten…

Daar maakt Pietertje wel een technisch foutje, want het kabinet staat doelbewust voor paal, in haar beschermingsdrang naar hun Zuid-As-vriendjes en allerhande voormalige zakenpartners. Deze contacten willen ze, uit eigenbelang, warmhouden voor na hun politieke carrière. Zo eenvoudig werkt het in ons door de Duit geregeerde bestel, al zal dit in de politiek nooit expliciet ter sprake komen…

Ik weet dat er mensen zijn die het niet met me eens zijn. Die menen dat de politiek gestoeld is op eerlijkheid en oprechtheid. Voor mij is het niet vanzelfsprekend om zo te denken. Want te vaak komen er, achteraf, feiten boven tafel die eerder het tegenovergestelde laten zien. Kijk maar hoeveel ex-politici in ‘de lobby’ terecht komen, of partner worden bij advocaten en adviseurs, die indirect weer knaken verdienen aan de staat, als die daar aanklopt om advies…

Je kunt je ertegen verzetten, of je laat het gaan. Ik heb het nog niet kunnen laten gaan, zodat ik af en toe mijn kop boven het maaiveld uitsteek om tegen de stroom in te zwemmen. Een soort van geestelijke kamikaze lijkt het wel, want als je boven dat maaiveld uitkijkt, dan is het er vrij stil, eenzaam en zelfs dodelijk saai…

Inmiddels weten we dat de arme Bruce Willis lijdt aan afasie. Des te opmerkelijk voor iemand die juist bekend stond om zijn filmische pokerface. Ik weet nog dat hij in de jaren ‘80 begon met Moonlighting, een wat melige detective met de mooie Cybill Shepherd als partner in crime-bestrijding…

Terwijl Bruce de laatste decennia nog heel actief was, is Cybill wat opgedroogd qua filmcarrière. Mannen kunnen vaak nog tot op hoge leeftijd vooral schurkenrollen blijven vervullen (dat komt zo mooi overeen met de realiteit), terwijl oudere vrouwen over het algemeen in nietszeggende bijrollen worden ‘weggeschreven’…

Het wordt tijd dat daar structureel verandering in komt, ik wil meer oudere vrouwen in beeld, vooral als schurkinnen of moet ik zeggen schurkessen? Ik zeg niet dat dit conform de realiteit is, maar het zou mooi zijn voor dat zo gewenste evenwicht tussen man en vrouw. Ik, als man, zie graag schurkachtige vrouwen in hoofdrollen. Nog mooier zou zijn een vrouw als hoofdrolspeler in een oorlog, als de agressor. Een heuse filmprimeur…

De vraag is dan of dat een visueel aantrekkelijke vrouw moet zijn of juist niet. Ik geloof niet dat het veel vrouwen uitmaakt of mannelijke agressoren aantrekkelijk zijn of niet. Stom zeg dat ik het hier nu over heb, dat is wel weer heel mannelijk. Excuses…

Op eersten van de maand worden er vaak allerlei indexen bekend gemaakt. In ons Duitenlandje bestaat maar liefst een algehele inflatie van 12%. Maar ook veel meer zonne-uren dan gebruikelijk, en daaraan gekoppeld minder neerslag. April gaat dat alles weer stevig rechtzetten. Boeren en tuinders houden hun hart vast met al die sneeuw en vorst. Nog meer inflatoire bonje dus…

Onze maatschappij is zo ingewikkeld geworden, geholpen door de Duit en de Kluit, dat vrijwel alles met elkaar verbonden is. En dus invloed op elkaar uitoefent. En dan zijn er weer hele bedrijfstakken die van deze verbondenheid profiteren, de dienstverlenende adviseurs etc. Dat maakt het nog ingewikkelder…

De man die gister te Zwolle de twee broers publiekelijk executeerde, heeft zich gemeld en ook bekend, hij wordt nu voorgeleid. Een schurk met spijt. Of een schurk die dit bewust deed en zo probeert de schade te beperken. Een soort van zakelijke crime passionnel. Maar dan wel van een egoïst, want die families met kinderen, die zitten nu met de gebakken peren, mogelijk de rest van hun leven. Ik hoop dat de rechter dit meeweegt, al vrees ik ervoor…

Het tempo waarin de wereld verhuftert blijft me verbazen. Tegelijkertijd houd ik er rekening mee dat de wereld niet verhuftert, maar dat mijn beeld bij de wereld verandert. Precies dit schurende dilemma bevreest mij nog het meest, dat je door de opeenvolging der generaties langzaamaan je grip op de werkelijkheid kwijtraakt…

Maar ach, gelukkig kan ik van huis uit een goed potje relativeren. Zondag is er alweer BzV en ook de Ronde van Vlaanderen. Dat is de dikke vette worst die mij wordt voorgehouden. Een glaasje wijn erbij, een extra kaarsje aan in deze donkere tijden. Maar ook een extra trui aan want wij willen niet dat Putin almaar rijker wordt doordat wij het thermostaat opschroeven. Ook die wereld is vreemd genoeg direct met elkaar verbonden…

Nee, een ietsjepietsje cynisch relativerend hebben wij rijke westerlingen het ongelooflijk goed. Onze huizen staan nog overeind, de (online) supermarkten puilen uit en wij kunnen ons vrijelijk verplaatsen, al kost het wel wat meer aan pomp en oplaadpaal…

De meest gehoorde kreet van oudere mensen als ondergetekende is dan ook: ‘Wat hebben we het toch goed hè!’ Het is pijnlijk maar waar, dat kan ik gerust zonder mijn oude vertrouwde cynisme zeggen. Al geef ik toe dat het buitengewoon dubbel is allemaal…

De dubbelheid of gelaagdheid der dingen. Een moderne kreet die je vaak hoort tegenwoordig is dat deze dubbelheid door een ander woord wordt vervangen, te weten: dualisme, of dualiteit. Zet de tv aan of de radio, en je hoort dat woord in allerlei varianten de revue passeren. Vooral de materialistische variant is favoriet…

En daar zit meteen mijn verwarring, alweer. Want in mijn oude kop gaat dualiteit vaak over de tegenstelling tussen lichaam en geest. Ze zijn één maar ook weer niet. Ze trekken aan en stoten af, als magneten. Met het ouder worden van de grijze massa neemt ook de verwarring bij het leven toe. Haaks daarop staand ook de verwondering…

Terwijl ik altijd dacht dat het leven gaandeweg steeds begrijpelijker zou worden. Door opgedane ervaringen wordt de boel jaar in jaar uit ingewikkelder en verwarrender. Vanuit mijn overwegend solipsistische perspectief. Dat solipsisme is een virus van onze verhufterde wereld, waartegen geen vaccin helpt…

Goh, ik werd wat al te serieus geloof ik, tijd voor een luchtiger afronding. Omdat ik niet goed weet of het toch een vermomde 1 aprilgrap betreft, zal ik het proberen neutraal te brengen. De toch al als uitschot behandelde buitenlandse arbeiders te Qatar, hebben volgens The Guardian zelfs bemiddelingskosten betaald om er als werkende aan de bak te kunnen gaan…

De werknemers zouden uit Nepal en Bangladesh komen. De betaalde fee zou tussen de 4 en 15 maanden arbeidsloon liggen. Of dat bruto of netto is, zegt het bericht niet. Maar dat dit ridicuul is, daarover zullen we het wel eens zijn…

Veel van deze berichten achter elkaar en ik krijg een soort van kortsluiting in m’n kop. Dus houd ik het maar op een tamelijk morbide 1 aprilgrap, waar ik desalniettemin toch wat om moet gniffelen, maar dan wel met kiespijn…

Barfman