Politiek staat gelijk aan emoties. Niet zelden ook aan het onderdrukken ervan. Dat was wat gister prachtig zichtbaar was toen De Pruik bij de media vluchtig zijn nogal gematigde kreten ventileerde: er was sprake van “een probleem”…

Dat betrof de positieve houding van de VVD in de Eerste Kamer de spreidingswet te steunen. Omdat de bij Plasterk aangeschoven onderhandelaars de opdracht hadden niet inhoudelijk over de voortgang te praten, kwam er stoom uit de oren van De Pruik…

Je kon zien dat er iets onnatuurlijks met hem aan de hand was. Normaliter zou hij er lustig en zonder remmingen op los hebben gefulmineerd, links en rechts slidings met een gestrekt been uitvoerend tot in de puntjes…

Nu voelde hij zich gekapitteld, omdat hij in minimale nette bewoordingen iets moest zeggen voor de camera. Gekapitteld door nota bene een socialist, of in ieder geval de restanten ervan: Ronald H.A. Plasterk, ex-minister en ‘links-elitaire ouwehoer’…

We gaan de komende dagen wel vernemen hoe het allemaal zit. Maar dat het een spektakel wordt, een prachtig schouwspel daar bovenop de politieke apenrots, daar ben ik heilig van overtuigd. Ook gaan er nog reputaties sneuvelen…

Over gesneuvelde reputaties gesproken: het opsporingsbevel tegen Daisy Bouterse is nu openbaar genaakt. Het vermoeden bestaat dat hij in Venezuela is, waar hij, één plus één optellend, in een chique privéresort aan de rand van een zwembad cocktails drinkt…

Gesteund door zijn ‘vriend’ Maduro zal hij er voorlopig wel mogen resideren. Met een hotline naar zijn partijgenoten in Suriname, zodat men daar precies dat doet wat hij, de Grote Goeroe, wenselijk acht. Je kunt de spanning van een opstand al voelen…

Laten we hopen dat het niet gebeurt, dat het land in ruste blijft en gewoon verder kan met het uitvoeren van de democratische beginselen. Santokhi kan laten zien dat hij een waardige Minister-President is, voor alle burgers, ook de Bouterse-lovers…

In ons land is er steeds meer ophef over een weliswaar mineur probleempje: het gegeven dat steeds meer politici, met name bewindslieden, vóór het einde van hun mandaat de plaat poetsen en vrijwillig een elders-functie accepteren…

Flopke Hoekstra zette de toon, gevolgd door Uslu, Kaag en Kuipers. Allen deden dat om drie redenen, die onderling op elkaar inwerken: teleurstelling over hun eigen politieke functioneren, carrièreverbetering en, last but not least, meer geld verdienen…

Ik zag gister Kaag in beeld als VN-gezant te Gaza. Met als officiële functie: Senior Humanitarian and Reconstruction Coordinator for Gaza. Ze zag lijkbleek toen de camera’s rolden, nadat ze poolshoogte had genomen van wat daar allemaal gebeurde…

Evenwel leek ze me duizend maal beter op haar plaats te zitten dan in het Haagse pluche, waar ze met haar strenge regime en hautaine houding, gevallen van seksuele intimidatie verdoezelend dan wel veronachtzamend, een vreemde eend in de bijt was…

Ex-staatssecretaresse Gunay Uslu liet haar baan als een baksteen vallen toen haar broer, eigenaar van Corendon, haar nodig had. Ook de zichzelf en de kiezer weinig ernstig nemende Ernst Kuipers vertrok met grote spoed voor een andere, onbekende job…

Er zou wetgeving moeten komen om zulk gedrag af te straffen, als je zonder geldige redenen (= medisch niet meer capabel zijn) op laffe wijze je functie als volksvertegenwoordiger dan wel bewindspersoon neerlegt…

Je zou kunnen denken aan het met terugwerkende kracht terugbetalen van je ontvangen salaris, onkostenvergoedingen en pensioen, plus dat je AOW-rechten over die periode komen te vervallen. Dan zal je eens zien, hoeveel luitjes er braaf blijven zitten…

Het is net als het handhaven van de overheid en politie jegens ongewenst gedrag van burgers, bedrijven en instanties: als je weet dat men toch niet of nauwelijks handhaaft, dan is alles verworden tot een mathematische kansberekening…

Laat ik eindigen met nog wat actuele politiek. Gister zei Dilan Yeşilgöz-Zegerius iets vreemds voor de camera. Althans, dat is wat ik het vond. Ze zei ongeveer het volgende: ik heb mijn macht als politiek leider van de VVD niet doen gelden…

Dat ging over de ‘dissidenten’ van de Eerste Kamer, die haar beleid torpedeerden. In eerste instantie had ik er geen gedachten bij, maar later vond ik het gek. Alsof ze wilde zeggen dat ze normaal gesproken wel haar macht zou hebben doen laten gelden…

Politicus zijn is niet alleen politiek bedrijven. Het heeft ook te maken met macht, dwang, intimidatie, spelletjes spelen, wheeling and dealing. Je kunt dus best zeggen dat ze zich versprak, nu ik het eenmaal begrijp…

We hebben nog lang niet het achterste van haar tong gezien vrees ik. Misschien laten al die oude conservatieve mannen, de echte achterban van de VVD, haar binnenkort vallen. Dat het, naar hun mening, toch niet zo’n goed idee was een vrouw aan het stuur…

Ik beschouw de VVD als een soort van auto, meer bijzonder een Tesla. Je moet van goeden huizen zijn wil je zo’n peperduur kreng kunnen rijden. En als je eenmaal aan het stuur zit, neemt voordat je het weet de boordcomputer het van je over…

De boordcomputer staat symbool voor het clubje oude mannen à la Hans Wiegel. Het is erg stil om hem heen. Een opmerkelijke man was hij. Hij had ook wat met auto’s, op een macabere wijze. Hij verloor maar liefst twee vrouwen door een auto-ongeluk…

Barfman