Vandaag wordt onze voormalige Premier geïnaugureerd door de NAVO, als opvolger van Jens Stoltenberg. Zojuist zag ik op tv de immer ‘jagende havik’ Henk Kamp (het zit als het ware al in zijn naam besloten) vierkant achter het (extreem-)rechtse regeringspamflet staan, waarin wat hem betreft de migrantenblokkade per direct, zonder transparante toetsing bij welke club dan ook, mag worden ingevoerd, en ook is hij de mening toegedaan dat men de belangrijkste gasbellen in onze noordelijke provincies open moet houden voor noodsituaties, als het bijvoorbeeld vaak bewolkt is of als er geen wind is, en we toch veel energie nodig hebben om ons luxe westerse leventje voor 100% op peil te kunnen houden…
Zo zou ik nog wel even door kunnen gaan met het afzetten van Henks mening ten opzichte van wat ik denk, en met mij vermoed ik velen. De immer flink zijn best doende Henk, om zo charmant mogelijk over te komen (vandaag heeft hij een leuke trui aan en geen kostuum), blijft een absolute hardliner, een Rumsfeld – je vraagt je af of hij belangen heeft in die aardgasvelden, zoals Donald Rumsfeld, idem als zijn baas George W. Bush, destijds belangen had in het voeren van oorlog tegen Sad Damn Hoessein te Irak, gebaseerd op vals bewijs van aan te treffen massavernietigingswapens…
Toch is de persoon Rumsfeld geweldig neergezet als vuilbekende moppentapper in de fantastische film Vice, door niemand minder dan anchor man Steve Carell. Vice, daarmee werd bedoeld de publiekelijk vrijwel onzichtbare Dick Cheney, die achter de schermen aan alle touwtjes trok waar George W. Bush aan had moeten trekken. George werd dan weer fantastisch neergezet door Sam Rockwell, zodat je zelfs sympathie voor ‘m krijgt. Of dat nou de bedoeling was van filmmaker Adam McKay, is me onbekend. Even goed een film om van te smullen, als je tenminste een beetje van Amerikaanse intriges houdt…
Welke rol we zullen gaan toekennen aan onze voormalige Premier, als hij later – vol panache of met de staart tussen de benen – afzwaait bij de NAVO, daar durf ik geen euro op in te zetten. Het zal mede afhangen hoe de kwartjes gaan rollen, of Trump aan de macht komt of dat er bijvoorbeeld extra hommeles komt in Oekraïne of in het Midden-Oosten. An sich wel gek dat je succes als NAVO-baas van zulke onzekere componenten afhankelijk is. Zeg maar de touwtjes die aan Ruttes jasje gaan trekken als hij dit of juist dat moet zeggen of doen…
Natuurlijk weet hij best dat het zo werkt, dat hij ook maar een marionet is van grotere krachten in deze wereld. Toch zal hij vol energie en verve aan zijn job beginnen, en één ding zullen we beslist herinneren als hij eenmaal Secretaris-Generaal af is: dat hij een goedlachse man was, altijd bereid om naar iedereen te luisteren, vooral naar zijn stille superieuren. Stoltenberg zat meer in het andere kamp, van de stugge haviken, als die man op tv kwam was ik meteen stil, wilde ik weten wat hij te zeggen had. Gaat dat ook met Rutte als SG zo werken?…
Eigenlijk een gekke naam, dat je zowel Secretaris als Generaal bent. Twee benamingen die elkaar lijken tegen te spreken. Ik hoor net dat deze 1 oktober, het begin van het laatste kwartaal, alweer diverse snelweginfarcten oplevert: met meer dan duizend kilometer de drukste dag van het jaar! Terwijl we enkele jaren geleden, toen we in covidtijd zaten, de hoop hadden dat we voortaan van al die nare files (en bijbehorende massa-uitstoot) af zouden zijn. Niets blijkt minder waar te zijn, we stappen weer als oude luie autoverslaafden in onze heilige koe, alsof we er per uur voor betaald worden. Oorzaak van dit alles: het weer. Want het regent. En als het regent rijden punt één mensen truttig voorzichtig, punt twee blijft dan de fiets in het schuurtje…
Naarmate onze beschaving ogenschijnlijk toeneemt, denken we tenminste met ons allen, neemt ook de luiheid van mensen toe. Gewone fietsen staan weg te roesten in de vochtige schuur, mensen verworden tot papzakken op al die steeds snellere elektrieke dingen. We sporten minder en bewegen in het algemeen vrijwel niet meer. Daarnaast blijven we roken als ketters en zuipen als de Romeinen, en vreten we ons buikje rond met ongezonde troep totdat we niet meer kunnen…
Ik zou weleens een blik willen werpen op hoe de mens er over pak ‘m beet honderd jaar aan toe is. Zijn we dan een soort van rollende ballen zonder handen en voeten geworden? Of liggen we de hele dag op bed, aangesloten op apparatuur die ons voorziet van fysieke en geestelijke voeding? Of komt er ergens een breekpunt en gaan we massaal gezonder leven, saved by the bell? Ik weet het werkelijk niet, waar we op af denderen. Wat ik wel weet is dat het snel gaat, dat we eerst in kleine stapjes in tienduizend jaar zijn geworden wat we zijn, maar dat we in honderd jaar beschaving het langzaam opgebouwde wankele evenwicht er doorheen jassen…
Vanochtend horen we dat Israël een grondoffensief is gestart om de dagelijks op Israël (Iraanse) raketten afschietende terroristische Hezbollahstrijders een next-level kopje kleiner te maken. Misschien ben ik één van de weinige linkse stemmers van ons land die na 7 oktober vorig jaar nog steeds vierkant achter Israël staat. Het staat wat mij betreft geheel los van de vooral linkse visie dat een Palestijnse staat hard nodig is. Daar sta ik ook achter! Israël weet best dat ze daar niet aan kunnen ontkomen, maar ze willen er gewoon het maximale uithalen, door hoog in te zetten. De Palestijnen doen dat ook, wat vorm heeft gekregen in het structureel plegen van terroristische aanslagen – hun manier om druk te zetten op de in hun ogen foute buur. Betrokken partijen in een conflict hebben vaak hun eigen methoden om druk te zetten, om er op het eind een zo goed mogelijk compromis uit te slepen…
Althans, zo denkt mijn simpele geest. Omdat ik dat zelf ook doe, moet ik tot mijn schande erkennen. Als je hoog inzet, kom je, mits de tegenpartij niet oplet, altijd lager uit dan je initiële inzet. Dat is een soort van natuurwet, die hoort bij de mens. Of dieren dat ook doen? Ik vermoed van wel, want veel verschilt ons genetisch materiaal niet van dieren. Onze pets weten ook vaak hoe ze ons moeten manipuleren, om een extra snack los te peuteren of om naar buiten te mogen de tuin of het park in. Wij hebben twee geitjes, die iedere ochtend luidruchtig aan het mekkeren zijn om naar hun weide te worden gebracht, waar de lekkerste grasjes staan. Pas als ik aan het gemekker toegeef en ze wegbreng houdt het op. Er is een oorzakelijk verband tussen het hoog ingezette gemekker en hun zin krijgen…
Tenslotte een vreemd bericht vanuit de VS, waar havenpersoneel op diverse plekken aan de kust gaat staken. De stakers eisen een loonsverhoging van maar liefst 77%! Stapsgewijs gaat hun loon jaarlijks met vijf dollar per uur omhoog gedurende zes jaar. Als je het uitgelegd ziet, dan is het niet eens zo’n gekke eis, afgezet tegen de inflatie van de afgelopen jaren. De werkgevers hebben al 40% loonsverhoging toegezegd. Toch is dit een voorbeeld van zo hoog mogelijk inzetten, om er een zo gunstig mogelijk resultaat uit te halen. Ah, ik hoor nu het hoog ingezette gemekker van de geitjes, die naar hun weide willen. Dat betekent dat ik mezelf een butt-kick moet geven. Ouch!…
Barfman