Gister is, na een lange periode van politiek en ego-gebaseerd geharrewar, de kogel door De Pruik zijn kerk gegaan: hij is in staat gebleken de door hem geëiste noodwet los te laten, in ruil voor een hele bups nieuwe eisen en wensen, zoals de spreidingswet afschaffen en het niet mogen afwijzen door statushouders van toegewezen huisvesting. Maar het allerbelangrijkste is de buitengewoon lachwekkende naam die De Pruik heeft geëist voor de reguliere en dus geen noodwet die de ‘asielcrisis’ zou moeten duiden: ASIELNOODMAATREGELENWET. Het is werkelijk het toppunt van politieke haarkloverij van de Pruik, dat het woord NOOD persé in deze naamgeving moest voorkomen. Ach denk ik dan, hij is het gedrag van de kleuterschool nooit echt ontgroeid, met de stampvoetende drammerigheid van een terechtgewezen kleutertje…
Zoals ik het kort samenvat: hij heeft bakzeil moeten halen. Of beter nog: hij is politiek gekielhaald. Hij wil juist dat koet-ke-koet voorkomen, door te suggereren dat hij met zijn compenserende nieuwe eisen en wensen juist een overwinning heeft behaald. Een aanzienlijk deel van zijn stemmers zal, vrees ik, het niet eens in de gaten hebben, dat hun Grote Leider op zijn plaat is gegaan. Ik zeg: als de druk maar sterk genoeg op De Pruik wordt opgevoerd, dan wordt zelfs zijn diamantharde ego vloeibaar. Hij doet dit op zodanige wijze door een pyrrusoverwinning veel te uitbundig te vieren…
Ach ja, het is het bekende verhaal van zo veel politici. Zoals ook de kop van jut van Turkije, Tayyip Erdogan, precies doet wat van hem verwacht werd. Een korte samenvatting: eergister werd bekend dat zijn eenzijdig verklaarde aartsvijand nummer 1 Gülen was overleden. Gister werd er, volgens Erdogan, door PKK-leden een aanslag gepleegd op Turkse doelen. PKK is aartsvijand nummer 2. Gisteravond laat heeft Erdogan opdracht gegeven om PKK-doelen in Syrië en Irak uit te voeren. Ogenschijnlijk is dit hetzelfde gedrag als Israël vertoont, als Het Beloofde Land wordt aangevallen door Palestijnen of andere moslims…
Ik zeg: ogenschijnlijk, want het lijkt op elkaar, qua gedrag. Maar of het hetzelfde is, dat weet ik niet. Wel lijkt het erop alsof Erdogan al in de startblokken stond om die aanval uit te voeren. En meestal neemt bijvoorbeeld Israël iets meer de tijd om na te denken over hoe ze de vergeldingsactie gaan uitvoeren. Kortom: er is weer genoeg stof tot nadenken, ook al zal dit snel door nieuwer nieuws worden verdrukt, omdat het nu eenmaal zo gaat: het nieuws van gister is morgen alweer vergeten. En bovendien gaan de komende veertien dagen zodanig belangrijk worden, met de verkiezingen in de VS, dat dit veel ander nieuws zal verdringen…
Alle gedoe in het Midden-Oosten wordt wat mij betreft overschaduwd door het bericht dat ik zojuist van de nieuwsrol oppik, wetende dat dit nieuws maar enkele seconden van belang zal zijn: onze minuscule maar desalniettemin ijzersterke krijgsmacht (zie daar: Indonesië, Libanon, Joegoslavië) krijgt de prestigieuze Carnegie Wateler Vredesprijs! Kijk, dan u weer! Ons ‘multidisciplinaire’ leger, nauwelijks in staat tot het voeren van echte gevechten, heeft een mooie, zeer symbolische vredesprijs gekregen. Dat is zeg maar het hoogst haalbare voor ons leger, een vredesprijs, want van een oorlogsprijs zal nooit of te nimmer sprake kunnen zijn vrees ik, vanwege a) decennialange bezuinigingen op en ontmantelingen van onze strijdkrachten en b) terechte betuttelingen te hebben moeten ondergaan vanwege niets anders te kunnen dan de uitvoering van ondersteunende projectjes (op commando van de VS verkeerde doelen aanvallen met zwaar bommenmaterieel, schijnbewegingen met vliegtuigen uitvoeren op bevel van de VS etc)…
Maar toch, toch betreft het een echte prijs die we ontvangen, en dus moeten we trots zijn! In het kader van: alle nieuws is goed nieuws, ook al is het slecht. We zijn werkelijk kindsblij met zulke prijsjes, want het gaat maar liefst om meer dan tachtig vredesmissies, wereldwijd, waarvoor we nu worden beloond met een oorkonde! Wereldwijd! Ja, daar heeft niemand van terug! Ook ik niet, ik ben er stil van. Dat is een zelfopgelegde stilte, want ik zou wel van de daken willen schreeuwen over ons ongehoord sterke, manhaftige leger, dat met deze prijs haast belangrijker lijkt dan de VS, Israël of Rusland, vanwege onze stratego-achtige, militair-strategische bordspelkwaliteiten. Grote zucht…
Barfman