Vanochtend in de media het bericht dat Elon Musk, één van de hoofdfinanciers van Trump, waarschijnlijk een baantje krijgt in het nieuwe kabinet: Minister van Efficiency, of iets dergelijks. Hij gaat, met zijn kennis als schatrijke business man en technoloog kijken naar vooral de uitgavenkant van het Amerikaanse kostenplatform, om te zien of daar, door slim te herstructureren, geld kan worden bespaard. Ik moet zeggen, dat als Musk zijn botte bijl-aanpak wat zal laten vieren, het niet eens zo’n slecht idee is, om uit te vogelen of je de overheidsadministratie beter kunt inrichten, met als doel: minder uitgaven en tegelijkertijd beter functioneren. Het mes moet uiteraard aan twee kanten snijden, omdat zo’n Departement Musk aanvankelijk veel geld zal kosten vermoed ik, om de boel in beeld te krijgen…
Inmiddels is Pamela Harris wakker geworden met de boodschap dat ze geen sportief verliezer mag zijn: ze heeft Donald Jay! Trump gebeld en hem gefeliciteerd, en ook heeft ze haar achterban, iets minder dan de helft van alle kiezers, emotioneel toegesproken. Gelukkig deed ze dat iets minder giftig dan Billary indertijd in 2016, maar ik vrees dat het exit politieke carrière is, want zo’n klap zal ze, kijk maar naar Billary, niet meer te boven komen. Dat is vaak het lot van verslagen VS-presidentskandidaten, enkele uitzonderingen daargelaten, zoals Donald J. Hij was toch echt een Comeback Kid, maar dan in de bejaarde vorm. Want hij is vrijwel net zo oud als Sleepy Joe Biden was toen die begon in 2021. The Comeback Cripple…
Nu wat mij betreft de VS en de wereld last gaan krijgen van de shit die Trump zal gaan veroorzaken, zijn enorme ego in ogenschouw nemend, zo lijken de boeren in ons land juist minder last te hebben van hun eigen shit. De mest van vooral koeien lijkt te zijn gekrompen, zeggen mestvervoerbedrijven die minder in actie hebben hoeven komen om de boel af te voeren. Inzoomend op deze precaire onwelriekende materie, blijkt dat boeren inderdaad minder stront afvoerden. Maar die stront is er wel degelijk nog: ze graven grote kuilen op hun erven (verstopt achter hun immense koefabrieken) en verpakken ze daar in grote builen plastic, tamelijk geurloos en lekker uit het zicht van het publiek. Slim, zou je denken, maar niets is minder waar: het is hetzelfde als het kerncentraleafval: ooit zul je ermee met de billen bloot moeten…
Het is de stapeling van problemen, in de vorm van wegkijken van de realiteit. Want komend jaar moet je de stront van dat jaar en die van dit jaar tegen flinke betaling afvoeren. Vanwege het hoge linke loetje-gehalte van boeren, om te sjoemelen met mestboekhoudingen en dergelijke (genoeg oude voorbeelden beschikbaar), zou ik, als ik de overheid was, het met een scheef en zeer scherp oog in de gaten houden, wat de boeren daar op hun erven allemaal aan het bekokstoven zijn. Maar goed, met een BBB-er op de post Landbouw, de Boeren-Belangen-Beweging van mevrouw Wiersma, is het onwaarschijnlijk dat ze extra inspecties zal initiëren, want ze wil haar ‘agrarische vrindjes’ zoveel mogelijk privileges geven en uit de wind houden – nepotisme tot in de puntjes geperfectioneerd…
Stel je toch eens voor dat er een Minister van Sociale Zaken zou komen van een linkse partij, die de rijkere socialisten van ons land allerlei privileges zou geven, die hun portemonnee alsmaar dikker maakt. Want dat is wat er gebeurt: de niet bepaald armlastige boeren (met ongeveer een drie maal modaal inkomen per gemiddelde boer, zeggen de statistieken) worden nog meer bevoordeeld dan de niet-boeren, door een minister die dit openlijk toegeeft. Is dat eerlijk? Ikzelf heb een andere definitie van eerlijk…
Laten we vooral niet vergeten dat onze op massale basis vervuilende, uitstekend verdienende boeren, al sinds ik me kan heugen, allerlei voordeeltjes en subsidies hebben mogen ontvangen, plus dat ze uitzonderingsposities kregen toebedeeld, zodat het inmiddels vreselijk scheef zit. We mogen niet vergeten dat het grootgrondbezitters zijn met flink wat vermogen. En altijd maar klagen dat ze het zo slecht hebben. Ik hoop dat de EU ons land, desnoods in kleinere stapjes, gaat rechttrekken naar de rest van de EU, zodat al die scheve ogen naar ons land gaan verdwijnen, en we niet langer die irritante uitzonderingspositie innemen. Dan kunnen we tenminste weer op normale wijze aan tafel aanschuiven, zonder die scheef-schele agrarische ogen naar ons land, dat zich zo graag als slimste jongetje van de klas profileert…
Eerlijkheid duurt het langst, denk ik. Wat die boeren met hun gekuilde stront nu doen, is de kop in het zand steken en wachten totdat ze later een ferme trap tegen de bips krijgen. En als dat al zover komt, dan gaan we die boeren enorme krokodillentranen zien huilen, dat ze het zo zwaar hebben en andere boohoo stories. Alles is relatief, denk ik dan maar. De gemiddelde boer zou eens moeten ervaren wat een gemiddelde arbeidsongeschikte met een marginale uitkering, of een in de bijstand terecht gekomen moeder met drie jonge kinderen en een met de noorderzon vertrokken partner voor de kiezen krijgt. Laat ze eens een dagje meelopen met de kersverse burgemeester van Rotterdam, zelf een boerendochter. Alles, werkelijk alles is potverdorie relatief…
Barfman