Ze doen het weer, leden van onze Koninklijke Familie. Wat dan? Nou, het zit zo. Ik bespeur al jaren een trend dat leden van ons Koningshuis gedurende de koudere maanden van het jaar, op kosten van de belastingbetaler, tripjes naar warme gebieden maken. Dat is best vaak naar één van onze voormalige koloniën: de Antillen. Daar is momenteel Prinsesje Beatrix, de steeds verder krimpende Royal Oompa-Loompa, de moeder van onze King Beer. Ik zag haar zojuist op beelden met een stok wandelen op Sint-Maarten. Ze deed daar iets in verband met kunst geloof ik. Ik vind het zodanig oninteressant, winterbezoekjes van ons Koningshuis aan warme oorden, dat ik uit protest niet goed in me opneem wat ze er aan het doen zijn. Excuses daarvoor…
Donald J. Trump is ‘good busey’. Dat is: met het nakomen van beloften. Je kunt hem in ieder geval dáár niet van beschuldigen, dat hij gedane beloftes niet nakomt, tot zover dan. Hij benoemt Robert F. Kennedy tot Minister van Volksgezondheid. Dat is: een neefje van de eertijds vermoorde JFK. De benoeming is een nogal merkwaardige. In ons land vergelijkbaar met dat we Wim Hof aka The Ice Man in zo’n functie plaatsen. Een anti-vaxxer als Robert F. gaat zonder twijfel als een olifant door de porseleinkast walsen, luid trompetterend dat het allemaal een grote bende is, dat mensen gezonder moeten leven en dat het eigen schuld dikke bult is als mensen ziek worden, etc etc…
Gister zag ik pas de herhaling van Bar Laat van eergister, de helaas naar de late avond verschoven babbelshow van Jeroen & Sophie. Daar ging het over de nog te verschijnen biografie van Onno Blom, die zijn idool Harry Mulisch gaat portretteren. Het gekke is dat Blom al eerder de biografie van Jan Wolkers schreef, toen ook zijn idool geheten. Kennelijk kun je meerdere idolen hebben, oftewel: heb je in de smiezen hoe je een flinke zak geld kunt verdienen aan mensen die je hebt bewonderd. Ik geloof niet eens dat je het Blom kwalijk kunt nemen, omdat we nu eenmaal in een kapitalistische wereld leven, waar de pecuniaire verlokkingen als laaghangend fruit aan de bomen hangen…
Dat boek over Wolkers, uiteraard heb ik het gelezen. Zo dik als een telefoonboek was het. Toen ik het uit had was ik teleurgesteld. Waarom precies, heb ik nooit kunnen achterhalen, waar ‘m dat in zat. Nu ik die Blom gister in de herhaling op zijn bijna Mulisch-achtige arrogantie zag vertellen over zijn idool, sloeg toch de twijfel toe bij me, of Blom wel de juiste man voor de job is. Wie dan wel? Nou, nog niet zo lang geleden heeft Robbert Ammerlaan al een poging gedaan HM te portretteren. Geen verkeerd boek vond ik dat. Waarom mag hij dit niet gaan doen?…
Ach ja, wie ben ik om erover te oordelen. Gister gebeurde er trouwens nog iets grappigs. Ik sloot een oude Tirade af (nr 257, De papieren lullepijp) en ging voor mijn boekenkast staan, wat nu te gaan lezen. Ik zag ineens De zaak 40/61 van HM staan, dat ik ooit had gekocht in een kringloop maar waar ik nog niet eerder aan toe was gekomen. Ik trok het met enige kracht uit de kast, want het zat klem tussen andere boeken die ik eromheen had gepropt. Ik las meteen de eerste inleidende bladzijde, waarna ik de tv aanzette en ik in de herhaling van Bar Laat viel…
Daar vertelde juist Blom over De zaak 40/61, wat hij één van de beste boeken uit de vaderlandse geschiedenis vond. Een opmerkelijke synchroniciteit, denk ik, dat ik juist op dat moment HM’s verslag van het Eichmann-proces in 1961 begon te lezen. Statistici zullen er ongetwijfeld een kansberekening op los laten, dat het bijvoorbeeld een kans van 1 op 10.000 betreft. Nu heb ik nog nooit een prijs in enige loterij gewonnen, maar opmerkelijkheden zoals met dit boek, die vliegen me dagelijks om de oren. Je hebt er werkelijk niets aan, geef mij maar een vette prijs in de loterij. Zodat je tenminste weer, zonder schuldbesef of je nog wel geld op je rekening hebt staan, wat boekjes kunt gaan kopen, zodat ik nog meer moet gaan proppen in de kast…
Barfman