Jonge mensen zullen misschien niet goed weten wie dit was, die Assad van Syrië, nu veilig opgeborgen in een luxe safe house te Moskou dan wel in één van Putins datsja’s aan de Zwarte Zee, voor zover die nog niet door Oekraïne succesvol zijn bestookt. Assad was een merkwaardige man, een hoogopgeleide zoon (oogarts) van zijn vader, die de wrede dictatoriale toon zette gedurende zijn bewind. De jongste Assad-telg is naadloos in de voetsporen van zijn vader gestapt, door het wrede te handhaven en het misschien nog wel te perfectioneren. En dat alles met de hulp van zijn goede vriend Wladimir Putin…
Die laatste was afgelopen jaren een bondgenoot van Assad in het militair bestrijden van alle rebelse weerstand in Syrië. Dat was mede om zijn legereenheden goed getraind te houden. Nu is de niet alleen wreed zijnde maar ook wreed ogende Assad met zijn familie, met de staart tussen de benen, gevlucht. Gister kregen we door wiebelige filmpjes beelden door van het auto-arsenaal van de een paar dagen geleden nog schatrijke dictator: het leek er verdacht veel op dat hij voor iedere dag van het jaar een andere auto beschikbaar had, zó puilde zijn parkeergarage uit. En dat waren geen Subaru’s of Kia’s, als u begrijpt wat ik bedoel. Je vraagt je trouwens af of hij wel in staat was veilig in Damascus te kunnen rijden in zijn luxe vehikels. Of dat hij rondjes reed in die immense parkeergarage. Ach, het maakt ook niet echt meer uit, hij is weg en het maakt plaats voor nieuwe machthebbers, wreed of niet…
Gister zagen we al een kiekje van de belangrijkste roverhoofdman aka rebellenleider Abu Mohammed al-Jolani, van de rebellenclub HTS. Nee, deze is niet ontstaan uit een bierdrinkende jaarclub van een technische hogeschool, hij heeft zijn ‘voetsporen’ verdiend bij al-Qaida. Later zag hij in dat hij daar weg moest, omdat de kans dan zeer groot was dat er op een dag een Amerikaanse raket op zijn kruin zou neerkomen, zodat hij van generlei belang kon zijn voor het land. Ja, een nobele man was hij, dat hij zo’n goed hart had. En nu lijkt hij de opper-roverhoofdman van het versnipperde land te gaan worden. In ieder geval presenteert hij zich als zodanig, zodat het ‘topsport’ kan worden genoemd als het hem lukt alle hyperactieve rebellenkikkers in de Syrische kruiwagen te houden…
Ik hoorde zojuist het bericht op tv dat Antony Blinken, de bijna aftredende VS-buitenlandman, gezegd heeft dat de Amerikanen afgelopen nacht extra bommmenregens hebben doen neerkomen op in Syrië aanwezige kruimels van ISIS, met als motto: dubbel genaaid houdt beter. Dat doen ze om de huidige rebellen, onder leiding van Jolani, een klein steuntje in de rug te geven, zodat het niet nog gecompliceerder wordt dan het al is, met al die local war heroes die de totale macht over de grote zandbak nastreven die Syrië toch echt wel is…
Het pijnlijk-grappige was dat Nederlandse journalisten gister al in ons land residerende gevluchte Syriërs gingen interviewen of ze nu meteen dan wel niet meteen terug zullen gaan naar hun geboorteland. Daar werd over het algemeen vrij strategisch op gereageerd, want ze weten best dat het ze pijn gaat doen als ze het land van melk en honing, dat ons land toch echt wel is, achter zich moeten laten. Ik kan het ze niet eens kwalijk nemen. Wie ze dat wel kwalijk zal nemen, is De Pruik: hij is vandaag in Israël en gaat de bezette West Bank bezoeken. Daarmee geeft hij meteen zijn stekelige toon aan: dat Israël alle rechten heeft om daar de boel te bedonderen, door haar kolonisten illegaal aan landjepik te laten doen. Ach, het is De Pruik maar, denk ik dan. Niemand neemt hem serieus, laat hem maar schuiven…
Over de verleden tijd van schuiven gesproken: wat gaat Dicky Schoof hiervan vinden, dat de allergrootste kikker in zijn Minister-Presidentiële kruiwagen nu Israël bezoekt? Hem kennende, terwijl hij vanochtend meen ik de Haagse rampplek bezoekt, zal hij met ontkennende noch bevestigende woorden, uit het hoofd geleerd vanaf een hem aangereikt papiertje, het journaille antwoorden. Met de door hem inmiddels bekend geraakte vlees-noch-vis-methode. Die dan weer niet betekent dat je dit als ‘vegetarisch’ moet interpreteren. Ik vind dat zijn presentatie op het hoogste trapje steeds lachwekkender wordt, je ziet hem als het ware lijdend spijt hebben MP van ons polariserende land te zijn geworden…
Over polarisatie gesproken. Het woord is door Van Dale in tweede instantie uitgeroepen tot woord van het jaar. Dit deden ze na de officiële verkiezing van het woord van het jaar te hebben geannuleerd. Een trieste bedoening, dat ze door de ‘terreur’ van kleine belangengroepen door de knieën zijn gegaan. De woorden ‘pieperaanval’ en ‘transitiespijt’ riepen kennelijk zoveel agressie op bij bepaalde of juist onbepaalde mensen, dat Van Dale de online gestarte tegen- en haatcampagnes intimiderend en spelverpestend vond, met als gevolg dat ze de boel maar hebben afgeblazen. Ik begrijp het niet goed meer, omdat Van Dale absoluut neutraal is, en alleen maar opmerkelijke woorden die in de maatschappij rouleren een plekje geeft, zonder inhoudelijke lading…
Transitiespijt vond ik wel een opmerkelijk woord. Omdat er een grote tragiek in zit, vanwege het gegeven dat men, na een ingrijpende milde of verregaande geslachtsoperatie, niet meer of nog slechts deels terug kan naar de oorspronkelijke situatie, van vóór de ingreep. Ik zie niet meteen in wat er mis is met deze in onze maatschappij werkelijk optredende gebeurtenissen, hoogstens dat het de mensen die het betreft pijn kan doen. Tegenstanders van het woord gaven aan dat je nooit het woord knieoperatiespijt hoort…
Daar heeft men op zich wel een punt. Maar het gaat in mijn ogen om de diepgang van de details: een transitieoperatie is zodanig verregaand, dat het opmerkelijker is dan een knieoperatie. Trouwens, je zou eerder kritiek verwachten op het gekandideerde woord ‘sjoemelscooter’, dat erg veel leek op sjoemelsoftware, het jaren geleden sterk allitererende woord over de sjoemelende Duitse auto-industrie. En verder denk ik: ach, het zijn maar woorden, die doen over het algemeen veel minder pijn dan daden, toch? Wij zijn een land van lange pijnlijke tenen geworden, waarop je als je beweegt al snel gaat staan. Dat dáár maar eens mooie woorden mee worden bedacht…
Barfman