Wouter Koolmees heeft het er maar moeilijk mee, als baasje van de NS. Niet dat er opnieuw extra of nieuwe vertragingen zijn, zodat reizigers weer te laat of helemaal niet op de plaats van bestemming komen. Nee, ook zit ProRail hem niet dwars door met verrassend achterstallig onderhoud op de proppen te komen, er is geen sprake van een nieuwe smoking gun. Al rookt meneer Koolmees nog steeds als een schoorsteen, hij wordt regelmatig als zogenaamd incognito reiziger betrapt op het opsteken van een saffie op het perron, als hij daar lang geïrriteerd staat te wachten vanwege verlate treinen…
Nee, van dit alles is geen sprake nu, het is nog veel erger eigenlijk: het gaat om de allerlaatste positieve campagne die de NS heeft gelanceerd om de reizigers te pleasen, nu dat nog onmogelijk kan door op tijd haar passagiers van A naar B te brengen. Wat nu weer, zullen de meeste mensen denken die weleens de auto laten staan en gaan treinen? Welnu, door een uitvoeringsfout bij de ‘Wintercity-actie’ heeft niet één winnaar een thuiskok gewonnen die voor zes mensen een vijfgangenmenu komt koken, maar blijken zesduizend (!) winnaars deze hoofdprijs te hebben ontvangen per e-mail. Foutje, bedankt! zo lijkt de NS zich er met een jantje-van-leiden vanaf te hebben gemaakt…
Nu kun je zeggen: ach, het is een incidentje, een technisch foutje, een menselijk foutje van de ICT-afdeling, of wie weet wel een AI-foutje, zodat je, of je het nu wil of niet, toch automatisch bij de hoogste baas van de NS uitkomt, als er al iemand verantwoordelijk kan worden gehouden. Maar tot nu toe komt het kwetterende koolmeesje er mee weg, als er weer iets gebeurt in zijn organisatie waar je op z’n zachtst gezegd jezelf bij op de kruin krabt, omdat je in verwarring achterblijft. “Een incidentje” dus, zo zal men het willen afdoen, en “nu moet iedereen weer gewoon aan het werk, want het is hartstikke druk hoor”. Ik sluit niet uit dat dit het geluid is dat men zal horen, als men de oren te luister legt…
Erg vervelend voor die 5.999 personen of gezinnen die hun kerstbestelling of boeking bij een restaurant al hadden geannuleerd. Moet je daar als NS niet een serieuze compensatie voor gaan geven? Jezelf verschuilen achter dat foutje, dat kan niet vind ik. Compenseer die mensen in ieder geval royaal denk ik dan, geef ze minimaal hetzelfde koninklijke kerstpakket dat alle NS-medewerkers krijgen. Nee, dat is te weinig, geef ze een cadeaubon van minimaal enkele honderden pieken, zodat ze er daadwerkelijk wat mee kunnen doen. En nee Wouter, geen Blokker-cadeaubonnen die je nog hebt liggen in een stoffig archief!…
Je kunt de mate van ernst van de afhandeling van die 5.999 ‘gelukkigen’ best gelijkstellen aan de wijze waarop de NS met de maatschappij omgaat. Ook in het verleden ging het al mis toen duizenden mensen dachten een gratis hotelovernachting te hebben gewonnen. Trek de portemonnee meneer Koolmees, doe dit niet flauwtjes af als een foutje, er is budget genoeg binnen de miljarden aan kosten die de NS jaarlijks maakt. Een paar ton of desnoods een miljoentje ergens vandaan peuteren moet geen enkel probleem zijn, als je dat aan Head of Accounting vraagt. Maar zulke mensen, door Bill Gates al de vervelende ‘bean counters’ genoemd, worden vaak angstig ver weg gehouden van de Head of Publicity, want zo’n ‘bean counter’ weet vaak prima hoe je zo’n intern dingetje kunt oplossen, zonder dat iemand ook maar iets merkt in de jaarverslaggeving…
Misschien dat ik nu te veel tijd besteed aan dit minor issue, en wie weet is dat ook wel zo. Zouden ze zich in het van de tirannie bevrijde Syrië ook zorgen maken over zulke microscopisch kleine dingetjes? Natuurlijk niet. Daar maakt men zich terecht zorgen over de landjepikactiviteiten die Israël momenteel uitvoert in de Golan-hoogte, een gebied dat ze al eerder illegaal hebben bezet, uit hoofde van het creëren van een extra bufferzone om Israël heen. Of de militaire acties die Israël samen met de VS uitvoert in Syrië om, zoals ze zelf zeggen, te voorkomen dat er militaire middelen in verkeerde handen vallen. Bij dat laatste kan ik me wel iets voorstellen…
Nee, in Syrië heeft men ongelooflijk veel aan de kop zeuren om het land weer op te bouwen, nadat men over de grootste schok heen is die het openen van de deuren van voorheen gesloten areas waar Assad heer en meester was, zoals ‘het slachthuis’ en zijn paleizen en huizen, dat men aan gedoe aan de landsgrenzen geen aandacht kan schenken, anders dan het te benoemen in de internationale pers. En toch, toch vraag ik me dagelijks af, als ik de beelden zie van de zonder hoofddoekjes lachend koffie drinkende jonge meisjes op terrasjes, hoe lang het gaat duren voordat de local war heroes, zeg maar alle roverhoofdmannen die van mening zijn dat ze namens een flinke groep tot de tanden bewapende voormalige moslimterroristen spreken, alle verworven vrijheden weer gaan terugdraaien omdat Allah dit dicteert, ingegeven door een breed scala aan interpretaties uit de Koran, zodat we binnen een maand weer in een ISIS-achtige, onmenselijke situatie terechtkomen. Uitgezonderd de elite dan, die goed voor zichzelf zorgt, ingegeven door de grote en machtige Allah, want dat kun je vast ergens zo uit de Koran destilleren, als je je fantasievoelsprieten uitschuift…
Nee, dan Chemelot, die van zich doet spreken! Chemelot, dat is een ogenschijnlijk dichterlijke, feeërieke woordspeling op Camelot, het niet-bestaande mythische kasteel van King Arthur. Chemelot, haha, dat is de grootste groep vervuilende chemiebedrijven van ons land, verzameld aan de rand van Sittard-Geleen, dat is in Limburg – je kunt deze tot aan het eind van de horizon doorlopende chemische stad ervaren als je over de A2 van Eindhoven naar Maastricht rijdt, aan de linkerzijde, met de beroemde nafta-kraker als geplette obelisk. Vooral als het donker is betreft het een indrukwekkende aanblik, die mij keer op keer weer bijna in de berm doet belanden van de schok die het veroorzaakt…
Welnu, Chemelot (nog niet zo lang geleden heette het DSM, De Nederlandse Staatsmijnen, terwijl een ander deel als SABIC wordt aangeduid, een Saoedische petrochemiereus) laat nu van zich horen! Ze beweren dat onze kaaskopse industrie een enorme leegloop zal gaan ervaren. Dit alles wordt wereldkundig gemaakt door haar directeur, Koos van Haasteren, hij beweert met droge ogen dat we de concurrentie met ‘het buitenland’ gaan verliezen. Hiermee wordt bedoeld onder meer China, wat ik snap, maar ook onze buren Duitsland en België zijn een bedreiging. Huh, denk ik dan, onze buren?…
Ja, het komt doordat de kosten van elektriciteit (met name de netwerkkosten) zo duur zijn in ons land. Ons kiekenlandje? Kan dat niet beter dan? Ja, dat kan beter, veel beter! Hoezo? We hadden de boel nooit moeten privatiseren, want daardoor is de kostprijs gestegen omdat private aandeelhouders winst willen maken, wat kostprijsverhogend werkt. Een kapitale blunder. Kennelijk doen ze dat in de landen om ons heen toch beter, daar zijn ook privatiseringen geweest. Ik kan me niet voorstellen dat ons compacte landje het niet beter kan doen qua netwerkbeheer. Toch zou TenneT Holding BV, eigendom van de Staat der Nederlanden, hier het voortouw moeten nemen. En dat doen ze niet bepaald door dure investeringen steeds voor zich uit te schuiven…
Ach, waar hebben we het over hè. Dat Koos van Haasteren zich mengde in de discussie over onze concurrentiepositie, heeft een heel andere oorzaak. Gisteren hoorde ik namelijk in het nieuws dat er in Zuid-Limburg, met name rond Sittard-Geleen en ook Heerlen en Kerkrade, nog steeds problemen zijn met oude mijnschachten (toen van DSM!), die bovengronds voor vervelende verzakkingen zorgen. Er zijn nu herstelprojecten bezig, een goede zaak. Toch denk ik dat van Haasteren erdoor in zijn wiek geschoten is, door opnieuw geconfronteerd te worden met de nare nalatenschap van zijn bestuurlijke voorouders van DSM. Het is een ordinaire afleidingsmanoeuvre van deze man, want het doet de nazaten van de overleden koempels nog steeds vreselijk veel pijn, als die rotschachten van weleer ter sprake komen…
Barfman