Ik ben nog aan het bijkomen van de schok, die ik gister kreeg toen ik een fragment zag van WNL op Zondag. Daarin ging de doorgaans keurige gastheer Rick Nieman toch net iets te ver, door tamelijk direct, met een snufje intonatie van een Oost-Duits kruisverhoor die zo kenmerkend is voor gelouterde Stasi-medewerkers, een spervuur van vragen op Pieter Omtzigt af te vuren. Met als gevolg: een geëmotioneerde leider van de toch al zo geteisterde NSC, die even ‘een plaspauze’ moest inlassen, in het bovendien opgenomen interview (niet live dus). Ik vind het wel ver gaan, dat de als burn-outerig bekend staande Omtzigt op deze manier wordt aangepakt. Anderzijds: erg dom van Omtzigt om in te gaan op deze babbelshow van Nieman…

Een gemiste kans voor de laatste, omdat hij beter kan dan dit. Als je weet dat je gast aan de instabiele zijde van het emotionele spectrum zit, dan is het de kunst om als gastheer boven jezelf uit te stijgen en je op empathische wijze aan te passen aan je gast, met als doel om zoveel mogelijk uit het gesprek te halen, zonder je gast in gevaar te brengen dat hij last krijgt van zijn emotionele kwalen, die een publiek geheim zijn. Het valt me dus gewoon tegen van Nieman dat hij dit wankele evenwicht niet stabiel heeft kunnen houden, om het interview van het jaar te kunnen afleveren! Door te laten zien dat hij, en niemand anders, in staat is Omtzigt te laten shinen like a diamond. Met in de achtergrond de klanken van het bekende liedje van Rihanna…

Dat laatste zinnetje is een grapje hè, voor het geval het onherkenbaar vermomd was. Nog niet zo heel lang geleden heb ik een ‘open brief’ aan Pieter Omtzigt geschreven, waarin ik mijn zorgen uitsprak over hem en zijn partij, maar ook om hem een hart onder de riem te steken. Het moge duidelijk zijn dat het, in geval die brief op het bureau van meneer Omtzigt is beland, weinig tot niets heeft geholpen, mijn bezorgdheid èn sympathie uiten. Natuurlijk krijgt de beste man dagelijks een kruiwagen vol fanmail, zodat de kans klein is dat net jouw brief uitverkoren is om aan de nog herstellende man voor te lezen, dan wel ter lezing te overhandigen…

Of het een bruggetje is weet ik niet, het afsluitende onderwerp. Maar het is wel een onderwerp dat bij meneer Omtzigt zou kunnen passen, als we kijken naar de waarde die hij toekent aan eerlijke democratische processen op basis van de oude bekende trias politica. Het gaat om Qatar, één der ellendigste per toeval schathemeltjerijk geworden boevenstaten in de zandbak van het Midden-Oosten. Qatar laat zich van zijn slechtste zijde zien, door openlijk tot afpersing over te gaan. Ze dreigen namelijk hun verkoop van vloeibaar gas stop te gaan zetten aan de EU, als de EU niet afziet van de anti-wegkijkwet. Een prachtvoorbeeld van hun gebruikelijke strategie, als ze hun zin niet krijgen: chantage. Zoiets als een bekende what if: als u (de EU) die anti-wegkijkwet niet terugdraait, dan stoppen wij met het leveren van LNG. Qatar is net zo erg als Putin met zijn gas, zo niet erger…

Ik zeg: bouw een cordon sanitair om dit land heen, leg de levens van de in hemeltergende luxe levende sjeiks en hun harems aan banden door inreisverboden in te stellen, zodat ze niet meer in de luxe EU-steden zoals Monaco, London en Parijs hun boodschapjes kunnen doen, waarbij ze complete extravagant-luxe hotels afhuren om hun contingent vrouwen het shoppen mogelijk te maken. Dan heb ik het nog niet over hun dommige zonen, nu al obese op hun zestiende vanwege allerlei westerse verslavingen, die dan gaan gokken op plekken waar u en ik niet welkom zijn, of zich de zoveelste Ferrari of Lamborgini laten aanmeten met unieke special features, zoals hun naam gegraveerd in diverse plekken van de carrosserie. Als je over zoveel (toevallig tot je gekomen) geld beschikt, ga je op enig moment boven de wet staan. Qatar neemt zich het recht voor chantage als handelsproduct te zien, alsof het net zo opspuit als aardolie of een ondergronds gasveld. Kom op Ursula Gertrud von der Leyen, laat nu maar eens zien wat je werkelijk waard bent. Doe iets, laat ons niet chanteren door deze sjaalmannen. Zeg het gewoon maar: ich schaffe das!…

Barfman