Vanochtend hoorde ik een uitspraak die me aanvankelijk vrij luid deed lachen, vanwege een hoog absurdistisch gehalte: de Taliban heeft (of moet ik zeggen: hebben) verboden dat vrouwen nog langer in huizen mogen wonen met ramen, kortom, ze moeten in huizen zonder ramen wonen, opdat de kans op obsceniteiten geminimaliseerd wordt. Ik schoot reflexmatig in de lach, maar dat was natuurlijk vrij ongepast. Zoals gezegd, door het absurde ervan moest ik toch lachen, zoiets is bijna een Kamagurka-grap, je gelooft het gewoon niet, de godsdienstwaanzin van moslimmannen, gecombineerd met een extreem doorgedreven culturele bepaaldheid, aangevuld met de bizarre macht die moslimmannen te allen tijde over hun vrouwen willen kunnen uitoefenen, als zijzelf lekker aan het koffieleuten zijn en hun vrouwen tussen vier raamloze muren opgesloten zitten, de was doend, het eten bereidend, de kinderen verzorgend, kleren verstellend etc…
Hier bovenop kwam gister het geluid van de Talibanleiding dat vrouwen niet meer mogen deelnemen aan medische opleidingen, het is een tijdje oogluikend toegestaan. Ook mogen, dit weten we al langer, NGO’s geen gebruik meer maken van Talibanvrouwen om de boel lokaal draaiende te houden, wat een must is omdat mannen slecht zijn in zulke landen, dan wel er te lamlendig voor zijn. Even doorredenerend: als vrouwen niet meer medisch worden opgeleid, moeten ze op termijn zorg ontberen, omdat vrouwen, ook al vanwege dat gekke geloof, niet bij mannelijke medici op consult mogen. Of het komt in de illegaliteit terecht waarbij, als het ontdekt wordt, grote kans op molestatie van deze vrouwen bestaat. Het is een zodanige achteruitgang, dat we weldra een krimp van het Talibanvolk zullen ervaren. Moeten we daar rouwig om zijn? Ja, toch wel, juist omwille van de vrouwen die zo’n rotleven hebben. Ook al wil je dat de Taliban als moslimgenootschap liever vandaag dan morgen wordt gecanceld…
Het gekke is dat de gister overleden Jimmy ‘Peanut’ Carter aan de wieg heeft gestaan van de oprichting van de Taliban. Eind jaren zeventig gaf hij de Sjah van Perzië asiel, toen die uit Perzië (nu: Iran) vluchtte, ter voorkoming te worden gelyncht door moslimfanatici. Let wel: de Sjah was geen lieverdje, maar hij stond een westerse maatschappij voor ogen, de reden waarom de VS en het westen hem steunde. Even goed, de Russen vielen niet veel later buurland Afghanistan binnen, omdat ze het tot een vazalstaat wilden maken, onder meer vanwege een stabiele olieproductie en vanwege geopolitieke bezitsdrang. De Russen vergisten zich echter in de taaiheid van de weerstandbieders, want de VS bewapende inmiddels de moslimstrijders, de Moedjahedien genaamd, zodat die zich goed konden verdedigen tegen de Russen. Uit de Moedjahedien kwam later de Taliban voort, hoe dat zo is afgelopen weten we inmiddels wel. Wat mij bindt met de Afghanen? Nou, dat zit zo. In mijn jeugd had ik halflang haar, dat vaak in mijn ogen hing, ik ging er tamelijk nonchalant mee om. Al vrij snel kreeg ik een bijnaam: de Afghaan, want ik leek op het hondenras dat Afghaan werd genoemd. Aldus heb ik gesproken. Ik wens u allen een goede jaarwisseling, met hopelijk in 2025 overal vrede op aarde…
Barfman