Of het nu een frisse braakbal betreft of een ‘brakbal’, waarmee voor zovelen het nieuwe jaar wordt geopend vanwege serieus doorzakken op de laatste avond en nacht van het jaar, laat ik in het midden. Allesbehalve fit kan ik dit, in mijn geval, geheel wijten aan een flinke verkoudheid, die me al dagen brakkig en tamelijk ‘katjelam’ houdt – zonder dat er sprake is van ook maar een drup alcohol. Ja, de beneveling van een verkoudheidje laat stevig van zich horen. Maar ach, er is natuurlijk veel meer aan de hand in de mij omringende wereld. Zoals mensen die lichaamsdelen moeten missen na te hebben willen geinen met verboden vuurwerk. Er is zelfs een jonge gast overleden nadat er een handgranaat ontplofte. Nou ja, niet echt een handgranaat, maar een cobra met dito explosiekracht. Het is triest dat wij als volk in deze nare traditie blijven hangen…
Inderdaad, ik kan bevestigen dat ik het meer dan pijnlijk vind dat wij een recalcitrant volkje zijn, dat ondanks het verbod van knalvuurwerk toch meer geld uitgeeft dan ooit tevoren aan de aankoop ervan, vooral online en over de grens in Duitsland, waar alles nog ‘gewoon’ te koop is. En bovendien, begreep ik, kun je het op de laatste paar dagen van het jaar in ons eigen land ‘gewoon’ kopen, mits als ‘legaal knalvuurwerk’ bestempeld. Maar het vervolgens afsteken, dat mag dan weer niet. Het mag niet, maar heel ons land heeft het en doet het. Met alle pijnlijke gevolgen van dien. Een absurde situatie, die je aan geen ander land ter wereld kunt uitleggen: iets mag niet, je doet het toch, en je blijft onbestraft, en je wordt ook nog eens door topartsen geholpen als het misgaat. Toeristen die ons land bezoeken de laatste dagen van het jaar, vragen zich af of ze niet per abuis in een war zone terecht zijn gekomen. Nee hoor, zeggen wij dan, dit is feestelijk vuurwerk dat illegaal wordt afgestoken, en Oom Agent vindt alles goed…
Je vraagt je af of het terecht is dat de gereedstaande artsen, vaak chirurgen, ook dezelfde insubordinatie aan de dag mogen gaan leggen, wetende dat ze met de wet overtredende vuurwerkhooligans te maken hebben. Of het niet een vorm van eigen schuld, dikke bult is dat deze mensen zichzelf verminken bij het op stoere wijze geintjes uithalen met cobra’s etc. Of het deze chirurgen niet is toegestaan, net zoals hun Oud-en-Nieuw-patiënten, op een slordige manier de afgerukte vingers te mogen aannaaien, dan wel een beschadigd oog of verkoold stuk huid zodanig sloppy te fiksen dat deze hooligans voor de rest van hun leven getekend zijn, om als een prachtig specimen te fungeren voor alle ‘domme navolgers’, die denken dat het cool is om illegaal vuurwerk af te steken. Ja, of dit alles gelegitimeerd is, is de gerookte hamvraag…
Een lastige discussie. Toch kan ik me voorstellen dat behandelende artsen, maar ook verzekeringsmaatschappijen, voortaan minder voortvarend te werk gaan als er weer een cobra-imbeciel per ambulance wordt aangevoerd, moord en doodslag schreeuwend dat het ‘zo’n pijn doet’. Moeten deze hun vrije laatste dag van het jaar opofferende artsen barmhartiger zijn dan ooit? Of gaan wij het vanaf volgend jaar normaal vinden dat ze voortaan minder dan wel totaal niet meer barmhartig hoeven te zijn? Dat is misschien de echte discussie die we moeten hebben, om het door velen gewenste lik op stukbeleid in te gaan voeren. Met misschien in het eerste jaar nog wel de ingreep maar dan zonder verdoving, in het tweede jaar mogen de vuurwerkartsen zelf van een welverdiend Oud en Nieuw gaan genieten, terwijl de schreeuwende slachtoffers het maar moeten doen met vrijwilligers, met en zonder medische achtergrond, die wel de barmhartigheid hoog in het vaandel hebben staan. Ja, een onmogelijke discussie, ik weet het best. Maar is niets doen en alles normaal vinden dan de enige oplossing voor het levensgrote probleem van vuurwerk? Niemand die het weet, ik dus ook niet…
Barfman