Pete Hegseth did it again yesterday! Hij sprak zijn collega’s van de NAVO toe en iedereen werd stil. Pas uren later kwam er geroezemoes met een overwegend afkeurend karakter. Dat wat hij te melden had was kennelijk zodanig krachtig en overweldigend, dat er niemand was die direct kon reageren. Mark Rutte, de man die momenteel de ceremoniële knots mag zwaaien als Secretaris-Generaal van de NAVO, stond op de voor hem bekende schampere wijze lachend naast Hegseth. Ruttes lichaamstaal verried een onderdanigheid jegens de dominante houding van de ook nog eens overtuigend sprekende Minister van Defensie van de VS. Dat is zo’n beetje wat ik observeerde, zonder iets van een expliciete politieke mening in mijn observatie te mengen…
Even goed, commotie alom, overal ter wereld. Rusland lijkt echter de handjes genoegzaam samen te wrijven, maar laat zoals te doen gebruikelijk niet het achterste van de tong zien. Trump, die zich dagelijks frontaal door vele camera’s in zijn muil laat kijken, lijkt onderhand goed warm te draaien: er komt stoom uit zijn oren en er zat gister een rode blos op zijn rimpelige wangen. We kijken allemaal toe als verweesde kindertjes, niet goed wetend wat de volgende stap wordt, naar welk pleegadres we nu weer gesleurd gaan worden. Sorry voor deze misschien wat pijnlijk krakkemikkige vergelijking, iets beters weet ik even niet te produceren…
Er is paniek in de wereldpolitiek. Gek genoeg lijken de beurzen zich er nauwelijks druk over te maken, want alles stijgt maar door de hemel in. Je gaat bijna denken dat ze vooraf een uitgewerkt scenario van Trump ter inzage hebben gekregen, waarbij men nu constateert dat alles volgens plan verloopt, met een gestage doorstijging der koersen tot gevolg. Het drama dat autobouwer Porsche gister aankondigde heel wat banen te moeten schrappen, ach, men haalt er de schouders bij op. Zoiets als: Gut, Porsche, zo’n auto voor de allerrijksten, daar moet je je niet druk om maken, daar winnen we de oorlog niet mee. Deze uitdrukking, de oorlog er niet mee kunnen winnen, is niet letterlijk maar symbolisch bedoeld. Meer van: het stelt niets voor in de wereldeconomie, zo’n minuscuul automerkje. Zelfs het reusachtige, bijna omvallende Nissan, die weigert zich te laten overnemen door concurrent Honda, laat geen enkel spoor van zweet achter op het voorhoofd van beurshandelaren…
Iedereen heeft de focus gevestigd op die malloot van een Trump, wat we hierna nog mogen verwachten aan voorbij de horizon van krankzinnigheid gaande (de-)kreten van de beste man, volgens mij lacht hij nog het hardst om zichzelf van allemaal, dat hij nu toch echt aan het doen is wat hij vier jaar lang, als nog niet verkozen underdog, heeft verkondigd. Trump acteert op het hoofdpodium, de rest van de wereld kijkt toe als een apathische toeschouwer. Ach, ik maak me eigenlijk niet zo druk, het is een storm in een glas water. Trump maakt nu eenmaal graag een blitze entree. Als straks de stoom en rook rond zijn hoofd is opgetrokken, en hij wat verveeld gaat raken bij alle presidentiële routines, dan maakt hij vast een zachte landing, zal hij van een agressieve stiefoom transformeren naar een liefhebbende vader. Niemand weet het precies, toch heb ik wel vertrouwen in deze irritante gek…
B