Nu ik toch de laatste weken een op een obsessie lijkende tic bezit om de capriolen van Donald J. Trump te beschrijven, heb ik besloten er maar mee verder te gaan. Hetzelfde geldt voor de bijbehorende Putin-obsessie, en het gegeven dat het er toch veel op lijkt dat deze twee machtige mannen de dikste vriendjes zijn geworden, wat niemand een paar maanden geleden voor mogelijk hield. Toch gebeuren er soms vreemde dingen op het wereldtoneel. Natuurlijk heb ik totaal niets in de melk te brokkelen op het gebied van politiek, maar ik zou de EU toch sterk willen adviseren snel een economische deal met China te sluiten, al is het alleen maar om Trump te jennen. Ik vermoed dat hij daar wel gevoelig voor is, zijn allergiezones kennende…
Gister berichtte ik over Defensieminister Ruben Brekelmans (Stekelmans). In de loop van de dag bleek dat hij zo’n beetje bij iedere zichzelf respecterende ontbijt-, lunch-, borrel-, diner-, avond- en nachtshow zat om zijn mening te verkondigen als baas van ons roemrijke leger, dat helaas nog met een flink achterstallig onderhoud te kampen heeft om de boel fatsoenlijk draaiende te houden. Kennelijk had men voor hem een PR-dagje ingepland. Op de radio hoorde ik de eveneens stekelige Sven Kockelmann aan Ruben de vraag stellen waarom hij toch altijd zo’n onbewogen gezichtsuitdrukking had. Dat was een schot in de roos, want Ruben vertelde dat hij dit wel vaker hoorde. Hij voegde eraan toe dat hij het hoofd koel wil houden, om zo adequaat mogelijk zijn functie te kunnen uitoefenen, en zo min mogelijk last te hebben van emoties, die zijn ratio zouden kunnen beïnvloeden. Ik heb vrij weinig met deze gladde VVD-er, maar dit vind ik toch een erg nobele eigenschap, die hoort bij een Defensiebaas…
Niet alleen over zijn landsgrenzen zorgt Trump voor chaos. Zijn zetbaas Elon Musk, die orde op zaken moet stellen in het reusachtige, naar hun zeggen geldverslindende federale overheidsapparaat, haalt een tegen de krankzinnigheid schurende streek uit. Op X heeft hij een ‘zeer persoonlijk’ bericht geplaatst dat alle ambtenaren vóór gisteren een mail aan hun baas hadden moeten sturen, waarin ze moesten aangeven wat ze de week ervoor hadden gedaan. Als men dit niet deed ging Musk ervan uit dat dit betekende dat ze hun ontslag hadden ingediend. Wat een ongehoorde hork is die man, die niet eens een officiële functie heeft. Het op zijn privé-berichtensite X geplaatste bericht is het onpersoonlijkste wat je kunt doen. Het toppunt van ‘positieve motivatie’…
Musk heeft met één lullig berichtje op zijn eigen X een oorlog ontketend in de VS. Het is de overtreffende trap van de arrogantie van de macht, iets anders kan ik het niet noemen. Als zulks in ons land zou gebeuren, zou iedereen denken dat het een één-aprilgrap is. Zoiets als Dick Schoof die Charlene de Carvalho-Heineken inhuurt om het ambtenarenapparaat door te lichten en rigoureus op te schonen. Het is in onze ogen zo lachwekkend allemaal, dat het onwerkelijk is. Helaas wordt het in de VS geheel anders beleefd, want het zal je maar overkomen, dat er zo’n ongeleid projectiel carte blanche krijgt om met een mitrailleur binnen het overheidsgebeuren erop los te mogen schieten, in het kader van: niet geschoten is altijd mis…
Ter afsluiting was gister de dappere dodo Emmanuel Macron op bezoek bij Trump, hij durfde het aan om namens een groot deel van de EU uitspraken te doen die haaks staan op Trump. Je zag hem wel wat ongemakkelijk op zijn stoel schuiven, toch liet hij Macron uitpraten. Meteen na diens woorden bromde Trump iets als ‘dat zullen we nog weleens zien, deze woorden komen geheel op het conto van Macron’. Natuurlijk zal Trump er nog op gaan broeden, hoe hij keihard kan terugslaan. Daarom zeg ik: EU, ga vandaag nog in de persoon van Ursula aan het sjansen met China, daarmee raak je Trump diep in zijn hart! Ook al denken veel mensen dat Trump geen hart heeft, dat hij een hybride mens is met een kluwen Tesla-elektronica van binnen geïmplanteerd, toch moeten we moeite doen om zijn algoritmen te verstoren, zodat hij opnieuw geprogrammeerd moet worden, wat tijd kost. Het is net of we in een dystopische SF-serie op Netflix terecht zijn gekomen, waar je dagelijks naar moet blijven kijken…
B