Het was een relatief rustige dag voor de Duitse migrantenzoon. Voor alle duidelijkheid, ik heb het over Donald J. Trump. Formeel klopt het niet helemaal wat ik zeg, want Trumps grootvader en niet vader was een Duitse migrant, toen nog Trumpf geheten. Dus het zou zoon van een migrantenzoon moeten zijn, wat niet zo lekker bekt. Migrantenzoon is echter niet helemáál onjuist, zodat ik deze term prefereer. De man die zo foetert op buitenlandse indringers alsof het bacteriën en virussen zijn, is zelf geen haar beter, in de tijd gezien. Het geeft precies aan hoe de man in elkaar steekt, dat hij geheel in het nu leeft, een eigenschap die ik an sich bewonder, en het verleden als voorbij en zinloos beschouwt. Hij is in wezen als de dieren, die ook in de seconde van het moment leven, en daar het maximale uit willen halen – voedsel, overleven, dominantie, voortplanting, veiligheid. De vraag luidt: wat voor dier zou Trump dan zijn?…
Dit vind ik altijd een alleraardigst spelletje, een dier koppelen aan een mens, om die persoon te beschrijven vanuit dierlijk oogpunt. Een rat? Nee, dat is te kort door de bocht. Een coyote? Zou kunnen. Een jakhals? Zoiets kun je niet uitsluiten. Een olifant? Ja, dat zonder meer, eentje die van porseleinkasten houdt. Een spin? Ook dat, met van die vervaarlijke fangs. Ja, grote delen van de meedogenloze natuurdiversiteit kun je projecteren op het karakter van de 47ste President van de Verenigde Staten van Amerika. Daarvoor hoef je niet eens moeite te doen. Het is alsof Trump is ontstaan uit de dierenwereld, als een soort van samengesteld mens, voorbestemd om de aarde op nietsontziende wijze te regeren…
Afsluitend een grapje, net vers via de mediakanalen tot me gekomen. Nu Trump korte metten maakt met de diversiteit van mensen (alleen heterofiele mensen zijn nog okay), draaft hij werkelijk ver door: de in de bestanden van het Pentagon aanwezige digitale foto van de Enola Gay moet verwijderd worden. Want Gay kan dus echt niet meer in het Trump Universe. Absurd vinden wij hier in Europa. Geheel terecht zeggen de aanhangers van Trump. Zelfs in de betekenis van vrolijk heeft dit woord Capital Punishment gekregen, terwijl het ook de naam was van de moeder van de persoon die de atoombom op Hiroshima gooide. Het is een vreemde wereld, waarin wij leven. We zijn nog lang niet op de bodem van Pandora’s doos aanbeland, die Trump ruim een maand geleden heeft geopend. Alles went, zegt men weleens. Ik weet het werkelijk niet dit keer. Alle normen en waarden worden zodanig door elkaar geschud, dat niets meer voorspelbaar is. Nou ja, alleen dan de onvoorspelbaarheid van Trump, die staat fier overeind als een (wit) huis…
B