Toen eergister berichten naar buiten kwamen over het telefoongesprek tussen de twee belangrijkste Presidenten ter wereld, Trump en Putin (in willekeurige volgorde weergegeven), werd ik toch nog overrompeld door één van de uitkomsten: de ijshockeywedstrijd. Er waren meer ‘kleinere’, voor de hand liggende punten afgesproken, zoals een tijdelijk staakt-het-vuren betreffende de energie- en infrastructuur, alsmede de uitruil van 175 krijgsgevangenen. Maar de meest mind-fuckige was toch dat potje ijshockey, door Putin ingebracht, omdat dit zijn favo sport is – ook omdat er al een oude traditie bestond op dit gebied. Het is bijna kinderachtig aan het worden, wetende dat Putin deze oorlog is gestart die vrijwel dagelijks tientallen zo niet honderden doden oplevert te Oekraïne, dat dit potje hockey zo schril afsteekt tussen die andere uiteraard veel belangrijker punten. Het lijken wel vadsige Romeinse keizers, die het niet zo nauw nemen met het wel en wee van de onderdanen…
Vrijwel alle gedoetjes in de rest van de wereld steken schril af tegen de dramatische bombast van het Rusland-Oekraïneconflict. Onze eigen Premier Schoof wordt in de EU gezien als een knieperig mannetje, dat zodanig zuinig is dat men ons land, zoals onze eeuwenoude reputatie al aangeeft, slechts in termen van geld en geld verdienen kan zien. Ook hoor je dat wij nu niet moeten zeuren over de Eurobonds vinden andere EU-landen, want ook landen als Frankrijk en Duitsland hoor je niet pietlutten over de mogelijke extra-risico’s die zij lopen met Eurobonds. Het is voor Schoof niet makkelijk dat het huidige kabinet hem zo karig heeft uitgerust met beslissingsruimte. Men begrijpt niet waarom wij doen wat we doen, dat we niet het grote plaatje kunnen zien, dat als we nu niets doen het weleens te laat kan zijn over enkele jaren, als Rusland ergens de EU met militair machtsvertoon binnen walst. Het ergste is dat de arme Dick er zo weinig aan kan doen…
Meer gelddingetjes van mijn landgenoten. Unilever, een half-Nederlands en half-Engels bedrijf, eigenaar van het kekke ijsmerk Ben & Jerry’s, heeft uitingen van B&J tegengehouden die kritisch waren jegens Donald Trump. Ook heeft Unilever de topman van B&J ontslagen, omdat die een te weinig evenwichtig bedrijfsbeleid zou voeren. B&J is één van de weinige funfood-producten in de consumentenmarkt die je in de linkse, soft-activistische hoek kunt plaatsen: ze lieten zich bijvoorbeeld eenzijdig positief uit over de Palestijnse zaak in de Gazastrook, wat Unilever niet gepast vond. Ook hebben ze geweigerd nog langer in de door Israël bezette gebieden ijsjes te verkopen aan joodse kolonisten. In 2021 verkocht Unilever de Israëlische afzet van B&J aan een Israëlisch bedrijf. Dat bedrijf kreeg niets meer uitgeleverd. En waarom vond Unilever, ook al werden de ijsjes in Israël niet meer door Unilever zelf verkocht, het niet zo gepast? Omdat Unilever, via het van origine Amerikaanse bedrijf, geen (financieel) gedoe wilde hebben met zowel Israël als hun goede vriend de VS (thans: de Trump Administration, voorheen Biden), die zouden kunnen leiden tot lagere inkomsten en winsten voor B&J en negatieve invloed op de beurskoersen van het hele Unileverconcern. Allemaal gedoe vanwege de centjes dus…
Zelden zul je een groot internationaal concern een mening horen verkondigen die te politiek is, zonder rekening te houden met effecten op de centjes in de boekhouding. Het eigenbelang is nogal belangrijk, als je een groot bedrijf bent, vooral omdat er sprake is van aanzienlijke financiële injecties vanuit de beleggerswereld, die vertrouwen hebben in het bedrijf. Er zijn bijna geen beleggers te vinden die onverschillig de schouders ophalen bij lagere koerswinsten, dan wel geld stoppen in politieke statements makende bedrijven hoog in het vaandel hebben staan. Het is een vrij ongebruikelijke combi dat bedrijven die geld willen verdienen, zoals B&J, zich ook politiek kritisch uitlaten. Het wordt door velen als een vorm van verraad gezien in de zakenwereld als je succesvol een bedrijf runt, en je je ook kritisch uitlaat over de zakelijke wereld waaruit je je bedrijf geboren hebt zien worden…
Maar ach, waar hebben we het over. De CEO van J&B, David Stever, zal beslist niet zonder een of andere vorm van een gouden handdruk vertrokken zijn. En zo niet, hij zal inmiddels wel zodanig loaded zijn, dat het hem weinig uitmaakt hoe hij dagelijks zijn uren zal gaan doorbrengen. Ook zal het een kwestie van tijd zijn tot Donald Trump zijn landgenoten zal oproepen niet langer die fucking ice cream van Ben & Jerry’s te kopen. Dat het fucking communists & activistic terrorists zijn, die eigenlijk het land zouden moeten worden uitgezet, en zo voorts. Ik vermoed dat er weinig voor nodig is om aan Trump een gepeperde uitspraak te doen ontlokken. Ook denk ik dat hij er geen B&J’s-ijsje minder om zal weg schrokken, zo is hij ook wel weer. Want door het stiekem te blijven eten steun je altijd wel ergens een arme, op Trump stemmende redneck die in een B&J’s-ijsfabriek werkt. De politiek zal nooit meer zo boeiend zijn als gedurende Trump II, dat durf ik nu al te zeggen. Tenzij er een Trump III komt, God only knows. Maar moge diezelfde God het ook alstublieft verhinderen, please!…
B