Het feilloze gevoel van de afdeling Public Relations van het Vaticaan, aangevuld met die van de Verenigde Staten, zorgde ervoor dat we gisteren The PR Moment of the Year hebben kunnen noteren: Trump en Zelensky ongemakkelijk zittend op twee tegenover elkaar geplaatste stoelen in een zaal van het Vaticaan, terwijl ze allesbehalve ongemakkelijk met elkaar in gesprek lijken te zijn. Ik vond het bijna aandoenlijk, deze twee toproofdieren van het menselijke spectrum zo te zien zitten, ook al wist je dat het tot in de puntjes was geënsceneerd. Je hebt één: iets bedenken, maar daar hoort bij twee: de uitvoering. Beide punten waren perfect! Mijn complimenten aan de achterban van deze heerschappen, alsook die van de overleden kerkleider, die het decor ter beschikking stelden voor deze fraaie, gestileerde gebeurtenis…

Vandaag verjaart hij echt, onze Monarch. Waarom dan Koningsdag niet vandaag wordt gevierd, zal met zijn zogenaamde religieuze inborst te maken hebben, vermoedelijk bepaald door zijn moeder, de oude Trix, zeg maar Ma Trix. Ze is nog steeds zeer bepalend bij iedere stap die Willem zet op zijn schommelende, wiebelende levenswandel, waarbij hij vooral van de geneugten des levens heeft willen genieten, terwijl Ma Trix erop hamerde dat hij zijn verantwoordelijkheden heeft als Staatshoofd. Ik kan dat bevestigen, want onze Monarch heeft één der grootste, indrukwekkendste hoofden van al zijn concollega’s. Het ultieme kenmerk van een welvarend waterland, toch?…

Op dit moment is een evenement bezig waarvoor altijd veel PR gemaakt wordt: de Marathon van London! Daarin doet mee onze nationale hardloopheldin Sifan Hassan, ik zag zojuist dat ze achteraam het kleine kopgroepje bungelde, op de haar typerende wijze, alsof ze het moeilijk heeft. Dat is uiteraard niet waar, ze loopt gedurende de wedstrijd graag achteraan de kopgroep, zodat ze minder kans maakt om bij een valpartij of andere schermutseling betrokken te raken. Ze weet gelukkig van zichzelf dat ze niet zo handig is, het is daarom dat ze weleens bij ongetrainde kijkers de indruk wekt stuk te zitten, dat ze maar net de kopgroep kan bijhouden. Het is haar handelsmerk, zich van niemand iets aantrekken, dat haar zo succesvol heeft gemaakt. Ik kan die eigenzinnige houding erg waarderen…

Of ze vandaag gaat winnen? Statistisch gezien is die kans groot, want ze wist twee van de vier marathons te winnen. Ik hoop dat het haar gaat lukken, het maakt haar reputatie alleen maar groter. Toch zullen haar concurrentes weten dat ze bloedlink is, dat je niet na 42 km met haar de laatste 195 meter moet aanvangen. Idealiter is ze al eerder gelost. Maar ja, doe het maar eens, onderweg Sifan Hassan proberen te lossen met een stevige tempoversnelling. Het vervelende voor haar concurrentes is dat Hassan zodanig taai is, dat je haar wel kunt lossen, maar dat ze dan een kilometer later weer terug kan komen, wat de ander psychisch een knauw geeft van jewelste. Ik ga nog eens wat beelden bekijken van de marathon, met ook die sportief oninteressante wheelers erbij. Dat maakt het kijken wel vrij taai en saai, los nog van de bekende toeristische kiekjes van Groot-London waarop de kijker wordt getrakteerd. Ach ja, laat ik stoppen met seuren, en genieten van de sporters die zich zo afbeulen. Bye!…

B