Het mooie is, ook al ben je in Frankrijk, dat je toch vrijwel iedere seconde van de dag op de hoogte kunt zijn van wat er in de wereld gebeurt. Zo had ik voor geen geld willen missen het bericht over de ‘gevallen godenzoon’ Klaas Dijkhoff, ooit de beoogde opvolger van Mark Rutte, als die laatste toen tenminste bereid kon worden gevonden te stoppen. Op het moment dat Dijkhoff tamelijk geborneerd de politiek vaarwel zei, was er nog geen barstje in de teflonsmoel van Rutte te bespeuren. Maar nu, anno 2025, is Dijkhoff ‘een beetje’ terug aan het politieke firmament: weliswaar is hij een zwak fonkelend sterretje, met het blote oog slechts waarneembaar bij kraakhelder weer, toch zet hij een mooie toon met zijn denktank die hij heeft opgetuigd met de wat mij betreft toch waardeloze naam Voor Ons Nederland. Een tevens tergend slechte afkorting: VON. Of moeten we hier iets dubbelzinnigs achter zoeken, een verwijzing naar Henk VONhoff? Dat is een inmiddels lang opgestegen VVD-coryfee. Zit daar een verborgen link, misschien wel uit aanbidding? Want het achtervoegsel in hun beider naam is identiek…
Nee, natuurlijk zie ik spoken, ik wil weleens doordraven in taalkundige spelletjes. Toch is Dijkhoff een niet te onderschatten man. Hij won ooit een seizoen van De Slimste Mens (voor wat dat waard is), en ook won hij de prestigieuze Zwetsprijs van de Nationale Jeugdraad, hem toegekend vanwege zijn grote verdiensten op het gebied van onbegrijpelijk, verwarrend taalgebruik. Ondanks dat ik, net als Dijkhoff, een onversneden Brabo ben, hij groeide zelfs op in dezelfde ‘metropool van licht’ als ik, heb ik altijd een bepaalde achterdocht bij hem gehad. Misschien rees zijn ster te snel ten hemele, wie zal het zeggen. Toch voel ik nu wel een soort van berusting dat hij ‘een beetje’ terug is, alsof zijn tijd nu pas echt gekomen is op zijn 44ste. Ja, goede kazen en goede wijn hebben rijping nodig, zegt men, Vooralsnog moeten we hem het voordeel van de twijfel geven, vanwege zijn denktankslogan: de populistische schreeuwers aan de flanken krijgen te veel aandacht, dit gaat met VON afgelopen zijn (of iets dergelijks)…
Ach, laat Klaas maar schuiven denk ik dan, want ieder geluid dat tegen het florerende populisme wordt uitgekreten, is mij welkom. En toch, toch vind ik dat Dijkhoff zelf ook wel iets licht populistisch in zich heeft, wat mogelijk kan worden toegeschreven aan zijn Brabo-tongval (als Brabo moet je nu eenmaal hard schreeuwen in Haagse kringen om gehoord te worden). Verder herinner ik mij vaag een gedoetje van Klaas rondom het Sinterklaasfeest. Of het nu komt vanwege zijn voornaam, Klaas, hij zette zich gepikeerd over de protesten tegen Sinterklaas en diens Pieten in om het kinderfeest te beschermen, door als nota bene gepromoveerd jurist te roepen dat men al die protesten rondom Sint Nicolaas moest verbieden, dan wel verplaatsen naar buitenwijken, waar niemand er last van had. Ik was het toen met hem eens, maar durfde dat niet vrijuit te zeggen in mijn overwegend linkse, zeer tolerante omgeving. Voorts speelde Klaas ooit mee in een aflevering van het Sinterklaasjournaal. Jaja, wat een naam allemaal niet oproept…
Toch is een man als Dijkhoff een verademing ten opzichte van het crapuul van de PVV. Ook al lijkt hij qua fysieke uitstraling wel wat op de rechterhand van Trump, J.D. Vance, hij komt van een zeer milde democratische planeet. Mildheid, ‘een milde meerderheid’ zegt hij zelf over zijn plannen, het doet me toch ‘een beetje’ denken aan de term Moral Majority uit de Engelse taal. Dit was de naam van een rechts-christelijke lobbygroep uit de VS, die dito waarden en normen wilden laten verankeren in de grondwet. Een andere betekenis van MM is de algemene uitdrukking dat een bepaalde morele ‘minderheid’ de waarheid in pacht heeft, maar het juist niet voor het zeggen heeft. Het gebruik is zo algemeen geworden dat iedere politieke denkrichting tegenwoordig deze term hanteert, om zichzelf dat schouderklopje te geven dat ze gelijk hebben. MM is ook: een song van de Amerikaanse post-punkband Dead Kennedys, ik had er een EP van indertijd, in mijn jeugd. Een indrukwekkende hoop lawaai. Het meest memorable stukje tekst luidt: God must be dead if you are alive. Ongetwijfeld zal Klaas Dijkhoff dat zo niet bedoeld hebben, met zijn ‘milde meerderheid’. Toch heeft hij me op dit spoor gebracht. Ja, voor wat het allemaal waard is hè. Know we are watching you, Klaas Dijkhoff!…
B