Vandaag is zijn finest day, als kapitein van de zwaarbewapende NAVO-boot. Mark Rutte mag vandaag shinen, als gastheer van de NAVO, nota bene in zijn eigen woonplaats. Welke kapitein wil dat nu niet, een goede vaart hebben op z’n eigen schip, vertrekkend uit de eigen haven? Het mooie vind ik, als je vanaf een afstandje naar die rare man kijkt met de wat houteren bewegingen en het grote hoofd, dat ik eerlijk moet toegeven dat ik de perfecte man zie voor de job: Rutte zit in zijn functie als gegoten, het is een perfect aangemeten Italiaans maatkostuum. De enige kleine vraagtekentjes heb ik als ik naar zijn inhoudelijke overtuiging kijk, vooral als ik het koppel aan zijn voormalige leiderschap als baas van ons land, vier regeerseizoenen lang. Dan zie ik wel de onpersoonlijke, op compromissen gegrondveste ‘overtuigingen’ van hem boven komen borrelen, want thans danst hij naar de pijpen van Trump en Hegseth. Dat dansen doet hij als John Travolta in Saturday Night Fever. Rutte swings, ondanks de houterigheid…

Los van het ‘kleine inhoudelijke dingetje’ niets dan lof over Rutte. Hij doet het zeer geloofwaardig! Tenminste, daar moet ik aan toevoegen: als je niet beter weet. De buitenwereld ziet een altijd lachende, buitengewoon dynamische, positief ingestelde man uit het land van vrije drugs en seks, abortussen bij de vleet en molens die kerncentrales hebben vervangen, en dit alles tegen het decor van eeuwig bloeiende tulpenvelden en uitpuilende kaasmarkten. Rutte is een soort van enigmatische Fin of Noor, maar dan net even anders. Is he from Amsterdam? Dat hoor je vaak gevraagd worden door het toegestroomde journalistenvolkje. Zij worden in het hermetisch afgesloten artificiële NAVO-dorpje rondgereden door vrijwilligers die verlengde golfkarretjes besturen. Die vrijwilliger, zag ik gister, was in het dagelijks leven data-analist bij het Ministerie van Onderwijs. Ja, ook dat is typically Dutch. Ik moet ineens denken aan dat door kinderen gezongen liedje uit mijn tienertijd, Pass the Dutchie, van Musical Youth. The Dutchie, dat gaat niet letterlijk over ons, maar over cannabis, een jointje dat rondgaat. Tja, we hebben nu eenmaal die geweldige reputatie hè…

Ondanks de stress die Mark Rutte van binnen moet voelen schreeuwen als een malloot, zijn teflon buitenzijde komt nu werkelijk goed van pas. Niemand ziet het aan hem, dat hij poepnerveus is. Alleen al de gedachte of Trump nu feitelijk, in levende lijve, misschien wel met zijn spiksplinternieuwe ‘cadeautje’ van Qatar, komt aangevlogen, of toch niet, maakt hem knettergek van binnen. Dat is de enige, ver boven de rest staande succesfactor die dit evenement kan doen maken of breken. Het doet er niet toe wat er besloten wordt, als Trump er maar is en als hij maar naast ons aller King Beer en zijn blonde wijffie kan zitten tijdens het banket, want Trump is zeer gevoelig voor koningshuizen en alles wat aan deze pracht en praal verbonden is. Je zult maar de hofmeester zijn van King Willy vandaag, en alles in goede banen moeten leiden. Dat is tien keer ingewikkelder en complexer, met een gast als Donald Trump, dan wat Elon Musk doet, een raket naar de Maan of naar Mars schieten…

Rondom de NAVO-top zien we ook het gepruts van onze peperdure, ‘verliberaliseerde’ maatschappij: alwéér een treinstoring, er is geen verkeer mogelijk van en naar Schiphol. En zaterdag gaat het grondpersoneel van KLM staken. Wat een land jongens, waarin wij leven. Slechts een paar duizend kilometer van ons verwijderd is het oorlog, daar weten de mensen vandaag niet of ze morgen ergens een morzel brood vandaan kunnen plukken. En wij zitten te mierenneuken (excusez le mot) met stakingen, of blokkeren wegen zoals gister de wat mij betreft denkbeeldig ter dood veroordeelde rotorganisatie Extinction Rebellion wilde doen: bij de NAVO-top de boel gaan verzieken, een uiterst zielige schreeuw om aandacht van mensen die heel hun leven al aandacht en liefde tekort zijn gekomen. Ik mag hopen dat de gister opgepakte etterkoppen lang vast blijven zitten en door voormalige Stasi-agenten ondervraagd worden, tenminste een werkstraf van 240 uur krijgen en een flinke geldboete. Maar ach, ik moet zelf niet zeuren. Beter is om net als Rutte alles proberen positief uit te leggen. Dan kom je terecht in de zoet ogende sferen van dat heerlijk cynische liedje van Brood & Vrienten: als je wint heb je vrienden, echte vrienden…

B