Na de haast euforische NAVO-top, is er het binnenlandse geneuzel van onze rechtse demissionaire regering over de malaise van het migratieprobleem (eigenlijk wil men het een crisis noemen, wat het niet is, omdat het al jaren hetzelfde is), wat mij betreft een stormpje in een glaasje water. Ik logde gister in bij de live-debatten in de Tweede Kamer, daar kreeg ik kramp van in mijn tenen, ze trokken helemaal krom. Ik zag de PVV-persoon (de naam wil mij niet te binnen schieten, een relatief jonge vrouw met mantelpakje die nogal agressief ontwijkende antwoorden stamelde met haar pruilmondje) die door De Pruik de verantwoordelijkheid op haar bordje geschoven had gekregen om in de Kamer iets te zeggen over het standpunt van de PVV. De weerstand droop van haar af, ze was niet in staat om enig fatsoenlijk antwoord te geven op de overigens keurig interpellerende vragenstellers, zoals Henri Bontenbal. Eens te meer wordt duidelijk dat de PVV ook maar een samenraapsel is van binnen onze poel van landelijke politici migrerende lieden. Dan weer zitten ze bij de PVV, dan de BBB, dan JA21, dan Forum etc…
Je snapt eigenlijk niet dat De Pruik niet alles zelf doet, omdat het toch al een éénmanspartij is. Want je ervaart meteen de invloed van De Pruiks woordkeuze en grofgebektheid, als hij weer eens iemand naar voren schuift die iets moet zeggen namens de PVV. Wanneer zet hij de lijn nou eens door die hij met zijn marionet Marjolein Faber had ingezet, de vrouw die nog iets van een snufje humor in haar doen en laten had, ook al zit de bekende PVV-haatzaaierij diep in haar politieke wortels verstrengeld. Ik moest wel om haar lachen, waarschijnlijk onbedoeld. Naast haar was er wat mij betreft één andere PVV-politicus die deels deugde: de traag ogende Barry Matlener, van beroep ooit makelaar, toen hij jaren geleden zijn intrede deed via de Leefbaar-constructies, als vertrouweling van Pim Fortuyn (de tweede viool spelend, wat zijn karma lijkt te zijn). Toch wist hij mij wel te imponeren door zijn kalme manier van praten, het zorgvuldig kiezen van zijn woorden (nooit haatzaaiend of al te mosterdscherpe woorden uitsprekend) en zijn voor een PVV-er bedeesde, zelfs vriendelijke uitstraling. Ja, dat mag ook weleens gezegd worden, nietwaar? Het is niet alleen maar kommer en kwel bij de PVV…
De klare, duidelijk taal die de PVV weigert uit te spreken over haar eigen migratieplannen, die in iets gewijzigde vorm door de Kamers moeten worden geloodst, steken schril en kleuterschoolachtig af bij de woorden die gister door Israëls Defensieminister Katz werden uitgesproken: wij, Israël, wilden Khamenei dood hebben! Dat noem ik nu nog eens recht-toe-recht-aan en kristalhelder. Over iemand dood willen hebben bestaat geen enkele twijfel. Het is ja, of nee. Israël zei ja. Het is bot en als je nadenkt lusten de honden er geen brood van: het willen uitschakelen van een geestelijk leider van een land is een zuivere politieke misdaad. Daar is geen twijfel over mogelijk. Israël geeft hiermee impliciet aan dat er een wisseling van de wacht nodig is, de zogenaamde regime change. Of ze denken dat door de geestelijk leider te killen, een wijziging vanzelf plaatsvindt. Eerlijk gezegd denk ik dat de volgende ‘tulband’ allang klaar is gestoomd om de religieuze knots van Khamenei over te nemen…
Of mag je dat niet zeggen, dat iemand een ‘tulband’ is? Ik vind dat dit kan, omdat deze mensen nooit zonder hun tulband in het openbaar verschijnen, net zoals Trump zelden anders dan in een slecht, te wijd zittend maatkostuum voor de camera eye verschijnt. Khamenei, geen domme man, wist dat Israël hem wilde elimineren en daarom verstopte hij zich in de aller-diepste bunker van het land, onbereikbaar voor Trumps dieptebommen. Onbewust, want zo werkt mijn brein kennelijk, kom ik toch uit bij Rudi Carrell, onze topkomiek van weleer die in 1987 zijn geniale Khomeini-satire deed in een humoristische sketch: hij was te zien als Khomeini, met dat schampere lachje van ‘m, inclusief tulband op de kruin; voorts zagen we dat vrouwen BH’s naar Khomeini gooiden. Rudi heeft diep door het stof moeten gaan om niet onder de vernietigende werking van een fatwah terecht te komen. Het gekke is dat je nergens op internet die scène (foto, filmpje) tegenkomt van Rudi als Khomeini. Wel is er een clipje waar je BH’s ziet worden gegooid. Kennelijk heeft Iran hierin een lange arm gehad, dat je nergens op internet die ginnegappende tulbandkop van Carrell kunt zien. Een Iraanse topprestatie!…
B