Gister, alsook de dagen ervoor als je eerlijk bent, mocht de Nederlandse stemgerechtigde (voor alle duidelijkheid: dat zijn niet de illegalen van ons land) de vloeibaarheid en volatiliteit van ons politieke bestel ervaren. Het is nogal vaak op en neer gegaan, qua steun, die dan weer vóór de aangepaste anti-migratiewetgeving was en even erna weer tégen. Het piepte en kraakte, maar gisteravond, vlak voor middernacht, ging de anti-migratiekogel door de kerk: er was een ruime meerderheid voor de twee wetten. Dus alle gepiep en gekraak was weer voor niets geweest. Terwijl het er even op leek dat sommige partijen hun ‘ballen’ wilden gaan tonen, zoals NSC. Maar toen die alweer door de knieën ging (het maakt in wezen niet uit of het met of zonder Pieter is), en eerder al De Pruik zijn zalige zegen had gegeven aan de aangepaste, zelfs aangescherpte plannen, werd duidelijk dat geen illegaal zich juridisch gezien meer veilig kan voelen in onze voorheen zo tolerante modelstaat van melk, honing en uitkeringen…
Al moet eraan worden toegevoegd dat handhaven een ander laken een pak is. Daar zijn wij niet zo goed in, zeg ik met een knipoog, in ons milde kikkerlandje, omdat streng handhaven al snel de weerwil en toorn van veel mensen oproept, omdat het zo zielig is voor de zich toch al allerbelabberdst voelende migratieslachtoffers. NSC vond, in mijn ogen terecht, dat er altijd, zonder belemmeringen, aan een illegaal ‘een kop soep’ mocht worden aangeboden. Ik ben allang blij dat het hier een kop soep betrof, en niet het armetierige ‘broodje kaas’, ons nationale eetsymbool. Als iemand een kop soep wordt aangeboden, dan is dat nodig vind ik. Een kop soep om te overleven, om even op adem te komen. Ook Henri Bontenbal toonde zijn ‘bal’, of moet ik zeggen ‘ballen’? Hij gaat namelijk, de signalen zijn sterk, met zijn CDA tegen deze ontmenselijking van gevluchte oorlogs- en overige slachtoffers stemmen, waarbij hij in de Eerste Kamer een serieuze stem heeft. Verder is dit, los van ’ballen’, politiek gezien een slim standpunt, met de verkiezingen die eraan komen eind van het jaar. Henri heeft dit wel ‘gesnopen’……
En dan de wat mij betreft laffe, nogal wispelturige Sophie Hermans (VVD) van ‘Klimaat en Groene Energie’, of hoe heet dat ellendige departement van haar. Ze kondigde aan niet beschikbaar te zijn bij de komende verkiezingen. Maar wel om eventueel Minister te worden hoor, voegde ze eraan toe. Nou, zeg ik dan, doe maar even helemaal niets Sophie, ga eens uitgebreid je knopen tellen, misschien kun je je nog omscholen tot schooljuf of verpleegster. Er is werkelijk niemand tevreden over haar beleid, de industrie niet maar ook de milieu- en natuurbeweging niet. Dan moet je het werkelijk bont maken! Enkele dagen geleden besloot ze ook om het mes te zetten in de uitgebreide subsidieregeling voor bedrijven om te ondersteunen bij de nog niet zo lang geleden als noodzakelijk betitelde vergroening. En dat als demissionaire Minister. Foei Sophietje! Wat mij betreft kun je beter meteen aftreden, die uitkering heb je allang veiliggesteld hoor! Hopelijk schuift de VVD in ‘de volgende ronde’ een botte hond als Henk Kamp naar voren, die bewezen heeft rigide en niet zwabberend politiek te bedrijven (zie zijn onbetaalbare steun aan de NAM in het gasschandaal). Ik ben het nog nooit eens geweest met Kamps besluiten, maar je kunt wel vertrouwen op zijn bot- en directheid, wat ook iets waard is…
Want de veelgeplaagde ‘Miss Krultang’, Dilan Yeşilgöz-Zegerius, die een paar dagen geleden onwijs flaterde met haar Douwe Bob-beschuldiging, begint niet alleen heel veel zorgrimpeltjes in haar gezicht te vertonen, maar ook op haar blazoen. Ik vrees voor haar dat ze ofwel danig moet gaan schaven aan haar ‘performance’, zoals wat minder kefferig zijn en meer consistente, relevante zaken te berde brengen, ofwel dat ze niet langer meer de VVD-kliek mag leiden. In dat laatste geval is het de vraag of ze een tactische ‘stap zijwaarts’ mag maken, om te gaan groeien als persoon (eerst maar eens laten zien dat je een mooie post als Minister aankunt), of dat ze via de achterdeur, op Arib-achtige wijze, de plaat moet poetsen, omdat het geloof in haar tot ver onder het vereiste minimum is gedaald. Medelijden heb ik totaal niet met haar bravoure, want als je jezelf tot een hoge boom hebt uitgeroepen, vang je nu eenmaal veel wind. En dat is nu net niet wat ze graag heeft, wind, met haar zorgvuldig gesoigneerde coupe haar. Maar goed, het zomerreces komt eraan, en dus gaan we de bekende komkommertijd in. Het is wachten tot al die politici weer met zongebruinde koppen terugkomen naar de Kamer. Veel vliegschaamte hebben onze politici niet, Henri Bontenbal uitgezonderd. Hij vliegt niet meer privé, hij vindt dat dit niet meer kan. Nou dan Henri, viel spass im Hintergarten. Tschüss!…
B