Ook al denken we dat ze altijd bezig zijn, zich met passie bezighoudend met de voedselvoorziening van onze burgers, toch lijken boeren ook een lang zomerreces te hebben gehad, want pas vandaag hoor ik weer eens in de media over de ‘problemen’ van agrarische ondernemers. Met problemen tussen aanhalingstekens, omdat ik twijfel of het wel echte problemen zijn, en geen voorwendsel om altijd overal het maximale uit te halen, ook wel genoemd: boerenslimheid. Al vele jaren hangt onze geprivilegieerde boeren een Zwaard van Damocles boven het hoofd, omdat ze meer dan hun EU-collega’s aan stront mogen uitrijden over hun percelen. Afgelopen jaar werd duidelijk dat aan deze privileges een eind komt vanaf 2026, ondanks de schreeuwerige verkiezingsbelofte van de BBB, dat ze ‘op hoge poten naar Brussel’ zouden gaan en dat varkentje wel even zouden wassen, om verlenging van dit oneerlijke voordeel ten opzichte van hun collega’s in de omringende landen te doen bewerkstelligen…
Dat liep uiteraard uit op een zeperd voor het politieke ‘oppervarken’ van de BBB, mevrouw van der Plas, want de EU is voornemens nu eindelijk van deze oneerlijke situatie af te komen. Het gevolg, waar de BBB al heel lang over aan het roepen is, is dat dan de overtollige dierenpoep, veroorzaakt door onze intensieve veehouderij, voor veel geld door gespecialiseerde poepophaalbedrijven moet worden weggebracht naar de poepverwerkende industrie. Let op: dat kost veel geld, is de kreet die men daarbij hoorde uiten. En wat komt nu op verbazingwekkende wijze naar boven? Dat de boeren, die het zogenaamd financieel zo moeilijk hebben, als een dolle om zich heen grond aan het opkopen zijn (kosten: 85k per hectare!), om hun overmatig geproduceerde poep toch op eigen terrein te kunnen blijven uitrijden. Ja, het zijn buitengewoon sluwe jongens, die boeren. Eerst schreeuwen dat er geen geld is, maar dan komt floep! de aap uit de mouw kruipen en blijken ze de boel te hebben besodemieterd: er is wel geld, véél geld zelfs om dure hectares te kunnen kopen, en zo hebben ze onze regering weer eens om de tuin geleid. Ik word er altijd stil van, hoe ingenieus men is in de agrarische wereld…
Het beoogde regeringsbeleid: minder uitgereden poep op het land, en dus minder gevaarlijke stoffen in de grond en in de lucht, valt hierdoor in het (toch al zo vervuilde) water. Wat een ratten die boeren, denk ik dan. Het boerenbeleid van ‘klagen tot je een ons weegt’ werkt nog steeds. Misleiding en ondermijning, het is de op bedekte wijze in de statuten van de BBB verwerkte terminologie, die nu deze overwinning van de boeren is toegekomen. De Boeren Belangen Beweging, niks Boer Burger. En ja, ik geef het meteen ruiterlijk toe: ik heb een vooringenomen mening inzake het boeren ondernemerschap. Welk ‘schap’ voor 100% is gebaseerd op geld verdienen, ten koste van het milieu, de natuur en dierenwelzijn. Iets anders zit er niet achter. Er is geen boer die uit liefde voor dieren of graan of mais ondernemer wordt, zoals je nog best vaak hoort dat dierenartsen zijn gaan studeren vanwege hun liefde voor dieren…
Mensen vragen zich weleens af waarom ik zo geprikkeld reageer op de boeren in ons land. Nou, dat komt door onder meer wat ik net schets: boeren klagen al decennia steen en been, maar in de tussentijd maken ze goed geld en verdienen ze gemiddeld flink meer dan modaal. Door schaalvergroting en uitgekookte economische visies, plus dat veel kleine boeren stoppen bij geen opvolgers, wordt het gemiddelde boerenbedrijf steeds groter en ook lucratiever. Ik heb er overigens weinig problemen mee, dat mensen knaken willen verdienen. Waar ik wel moeite mee heb, dat dit ten koste gaat van natuur, milieu en dierenwelzijn, aangevuld met dat oeverloze geklaag dat het zo slecht gaat in de sector. En als het klagen niet meer helpt, dan worden er asbestplaten en bergen stront op snelwegen gekieperd, en blokkeren ze wegen en stadscentra en steken ze afval in de fik. Ja, waren hun manieren dan maar eens fatsoenlijk, dan kon je nog een normaal gesprek met ze voeren. Neem nu zo’n verlengstuk der boeren, Minister Wiersma van Landbouw. Ze is een blok graniet. Ieder inhoudelijk gesprek met haar wordt door haar tactisch afgewimpeld met: die informatie heb ik nog niet, daar ben ik nog mee bezig, ja wij praten nog met Brussel over de derogatieregels etc. Helaas denk ik best vaak: zo kan ik het ook. Ontkennen of naar de toekomst schuiven. Dan moet je ooit met de billen bloot, of je het nu leuk vindt of niet. Al zullen daar veel mannen graag op willen wachten, zeg ik met een zure grimlach…
B