My name is Larry!
De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen doen voor even de oorlog verdringen, zo lijkt het. Liberaal ‘relativerend’ rechts versus ‘geheel’ rechts zijn overgebleven voor de eindronde over twee weken: ijdeltuit Macron versus het kloeke scherpe blondje Le Pen…
Macron (bijnaam: de Mozart van de finance), die ten behoeve van de voorronde nog – ‘frog fashion’ – lui achterover leunde omdat hij wist dat hij toch wel ‘door’ was, moet nu aan de bak om de veel populairdere Marine de baas te kunnen. Hij moet uit zijn comfort zone komen, wat hij niet graag doet, omdat hij zich dan in het zweet moet werken…
Le Pen, die heel slim de koopkracht van de burger tot topthema heeft verklaard, lijkt in de tweede ronde de steun van in ieder geval Zemmour te krijgen, haar rivaal op rechts. En Macron mag hopen dat hij niet alleen het hologram van Mélenchon als steun krijgt, maar ook zijn lijfelijke…
Op hun campagneposters kijken ze de kiezer recht aan. Op een wijze die ik niet prettig vind. Ik heb altijd het gevoel dat als een politicus me recht aan kijkt, dat-ie iets onfatsoenlijks van me wil, iets ranzigs, iets geniepigs. Politici moeten alle kanten uitkijken, want dat past bij hun reguliere gedrag als ze eenmaal de stem in de pocket hebben en net doen alsof hun neus bloedt…
Enfin, de Franse verkiezingen zijn net als vijf jaar geleden de strijd tussen twee kwaden: indertijd won Macron omdat hij minder gevaarlijk leek, minder extreem. Maar dit jaar is het onzekerder dan ooit. De kiezer neigt in tweede instantie naar het ‘geheel’ rechtse kwaad, zo voorspellen enkele Franse ‘Maurices le Chien’…
Generaal Dvornikov moet van Putin de finale zege in de Dombas binnen gaan hengelen. Zijn voornaam lijkt wel zegerijk te zijn: Alexander. In Syrië heeft hij naam en faam gemaakt door zich als ‘meester-slager’ te profileren: hij blonk uit in het vernietigen van vooral onschuldige burgers. Ik vrees dus dat we het ergste nog lang niet gezien hebben…
Uitstootgigant KLM profileert zich ‘weer eens’ misleidend in haar reclame-uitingen. Ze zijn geheel terecht door de Reclame Code Commissie op de vingers getikt dat ze hun leugens niet meer mogen verspreiden: dat KLM CO2-vrij vliegt…
KLM denkt al sinds 2008 dat ze frank en vrij hun vliegtuigen op koninklijke wijze vuiligheid mogen laten uitstoten. Als dat dan maar met de aanplant van bomen wordt gecompenseerd. Alsof die uitstoot er niet werkelijk is…
Bizar. Ze proberen net te doen als de boeren, die eerst jarenlang vervuilen en dan met structurele winst hun emissierechten doorverkopen aan nog erger vervuilers. Bizar. En dan te weten dat KLM door de staat artificieel overeind is gehouden afgelopen twee jaar. Ik had de boel laten klappen. Opgeruimd staat netjes. Kunnen we heel Schiphol volbouwen met huizen…
Prachtig dat Putin geheten Russische wilde zwijn in een Duits wildpark. Dit was toen al een knipoog naar de kleine Tsaar. Maar nu vindt men dat het arme zwijn teveel belast wordt met die naam. En gaat-ie een nieuwe krijgen: Igor, Frederick, Mir, Eberhofer of Gustl. Ik opteer voor Mir, met ‘Fara‘ ervoor, zodat er tenminste nog iets heldhaftigs aan is…
Een geheel andere held is de Britse schrijver Henry Patterson. Wie? Nou, de auteur die beter bekend staat onder de nom de plume Jack Higgins. Henry/Jack is afgelopen weekeinde overleden, 92 jaar oud. Nooit een boek van de beste man gelezen, mogelijk ben ik één der laatsten…
Hij blijkt er 85 te hebben geschreven. Dat is tussen de een en twee boeken per jaar! Hij heeft er maar liefst 250 miljoen verkocht. Dat is gemiddeld 3 miljoen per stuk. Stel dat-ie 2 euro 50 per boek kreeg, dan is-ie met z’n schrijven miljardair geworden! Dat is wat ik nog eens noem een topauteur…
Een ‘scriptocraat’ van de bovenste plank! Maar dan wel met eerlijk verdiende knaken. Al zal hij beslist wel links of rechts een mooi bootje in een haven hebben liggen, want hij woonde op belastingparadijs Jersey. Of ergens een fraai kasteeltje dat ons razend jaloers maakt…
Ik geloof niet dat ik zijn genre interessant vind. Het bekendste is The Eagle Has Landed uit 1975, over een (fictief) complot in WOII om Churchill te kidnappen. Is tevens verfilmd. Op basis van de titel mag je verwachten dat het over de beroemde Apollo 11 gaat: “Houston, Tranquility Base here, The Eagle has landed”. Ja, ik ken mijn klassiekers…
Ook die film ken ik niet. Heb vlug IMDB geraadpleegd. Larry Hagman speelde er een rolletje in. Die kennen we als één der beruchtste tv-schurken, ‘JR’ uit Dallas. John Ross Ewing! Heerlijk vond ik ‘m indertijd, toen ik nog een jonge tiener was. JR was een echte tv-held, al was hij in de serie natuurlijk een meedogenloze boef…
Dallas dus. Dat maakt op de een of andere wijze de cirkel weer rond. Met Houston. Hagman was een vermaard drankorgel. Dat leerde hij op de set van Dalles, toen het eenmaal een groot succes werd. In de serie dronk JR altijd whisky (koude thee), uit die beroemde kristallen karaf op kantoor, met ijsblokjes. Maar na afloop van iedere episode verdronk hij zichzelf in echte Champagne…
Dat ging niet lang goed. Hij kreeg een nieuwe lever. Hij liet van zijn verwijderde galstenen een ring maken, toen de lever werd ingebouwd. En één dag per week sprak hij niet, leefde hij als een monnik. Dat was een test om te zien of hij genoeg discipline had. Wat een heerlijke man was dat, zo maakt men ze niet meer vandaag de dag…
Barfman