Het schokkende nieuws van de dag is, hoe kan het ook anders, want het was even relatief stil op het wereldtoneel: de bonus van 1.000 miljard dollar voor tech biljonair Elon Musk. Ik zou het fijn vinden als wij, de rest van de wereld, zeg maar het gewone klootjesvolk, voortaan niet meer bonus zeggen in relatie tot Musk, maar anus. “Oh, heeft Musk alweer een nieuwe anus gehad?” Zoiets. Ik zou het een aardige, ludieke manier vinden om deze reuzenbloedzuiger te duiden. Ach ja, wat maak ik me druk. Een relativerende factor is dat het in aandelen gaat, hij krijgt die toegekend door het bedrijf Tesla, geen cash dus. Ik neem aan nieuwe aandelen, zodat de waarde van het bedrijf voor de overige aandeelhouders minder waard wordt, vanwege de verwatering van hun belang door de uitgifte van nieuwe aandelen. Natuurlijk zal Musk deze aandelen verkopen om ze te gelde te maken, want zo gaat dat. Hij zal er, linksom of rechtsom, flink wat cash door genereren…
Musk zegt dat hij ‘het geld’ nodig heeft om investeringen te doen in zijn nieuwe business: zijn AI-bedrijf xAI. Hij wil niet alleen de grootste bouwer worden van elektrische auto’s ter wereld, idem van zijn ruimtevaartbedrijf SpaceX (satellieten, raketten etc), idem voor zijn mediaforum X. Maar nu wil hij ook I am the greatest! kunnen zeggen over zijn AI-bedrijf. Ja, zo gaat dat met mensen (vaak mannen, het moet gezegd worden) die geen last hebben van bescheidenheid. Daarnaast moeten we ook toegeven dat hij een genie is, want hij laat veel van wat hij aanraakt veranderen in goud, plus dat hij een erg inspirerende babbel heeft voor mensen en instituten die miljarden te investeren hebben als belegger, zoals ons pensioenfonds ABP. Lang heb ik gedacht dat hij het meest ingewikkelde, innovatieve en lucratieve piramidespel ter wereld had bedacht, dat ooit, in no time, zou afbrokkelen, als men doorheeft dat ze geflikt zijn. Ofwel is het geen piramidespel, ofwel heeft hij een zeer robuuste piramide gebouwd. Ik denk dat zijn volgende doel is de allerbeste te willen worden buiten de aarde, omdat hij ‘ter wereld’ saai begint te vinden…
Dan de drones in België en daarbuiten. Ik zag gister op tv de Belgische Minister van Defensie en Buitenlandse Handel (leuke combi!), Theo Francken van de N-VA (zeg maar een mix van PVV en JA21) een mooie grap maken. Hij zei dat “de mensen ze zagen vliegen”. Je kon aan de grijns op z’n gezicht zien dat het een vooraf bedachte grap was, om vooral de Belgische burgers niet te veel te laten panikeren, het ‘luchtig’ te houden. Zo zou onze eigen, in mijn ogen trouwens niet slecht functionerende Minister van Defensie, Ruben Brekelmans, zo’n grap nooit maken, daarvoor is hij veel te ernstig, te peper-en-zout-kleurig. Al acht ik zijn staatssecretaris, de voormalige, hooglijk gedecoreerde oorlogsheld Gijs Tuinman, wel in staat om geinend voor de camera’s te verschijnen, omdat een grapje over ‘ze zien vliegen’ een inkopper is…
Over ‘inkoppers’ gesproken: er is gedoe in de voetbaltrainerswereld, die is in rep en roer. Gister is met directe ingang de voormalige voetballer Johnny Heitinga ontslagen als trainer van ‘het afwasmiddel’: Ajax bedoel ik. Zelden heb ik meer een hekel gehad aan een voetbalclub dan aan Ajax en alles wat met Ajax te maken heeft, vanwege hun oeverloze arrogantie. Nu de gelukte voetballer maar mislukte trainer Heitinga zijn kluppie Ajax niet uit het slop heeft kunnen halen, lijkt het me rechtvaardig dat hij is ontslagen. Dat gebeurt bij iedere vorm van samenwerking tussen werkgever en werknemer, als je niet goed presteert. Kennelijk zit er zoveel op oude successen van Cruyff etc gebaseerde emotie in de fans van Ajax, dat men uit het oog verliest dat een coach van een groep miljonairs, want dat zijn deze voetballers van het grote bedrijf Ajax, een naamloze vennootschap (NV) genoteerd aan de effectenbeurs Euronext te Amsterdam, niet de planning weet te realiseren die men, in goed overleg, trainer en club, heeft gemaakt. Laat de emoties aub niet te veel meetellen, dat doe je maar als je in het stadion zit. En dan bedoel ik niet het meedoen met ‘koren’, maar de reguliere aanmoedigingen: roepen en klappen. Ik blijf erbij, dat bij trainers van zelfverklaarde, vooral arrogante topclubs sprake is van een soort van Cruyffiaanse spreuk: hoge bomen vangen veel wind, ook als het niet waait…