Voor het eerst in de geschiedenis van de schurkenstaat Syrië is de baas van dat land, Ahmed al-Sharaa, op bezoek bij een zittende President van de VS, Trump d’n 47ste (ja, dat mag je zo zeggen op de 11de van de 11de). Of het te maken heeft met de term ‘schurken’, dat de machtigste westerse schurk deze Syrische baas (is hij officieel President van Syrië, of nog steeds roverhoofdman?) heeft uitgenodigd, zal de toekomst uitwijzen. Feit is dat ik het vreemd vind dat Trump geen afwachtende houding aanneemt, om te zien of het wel goed gaat in dat grote land met al die explosieve stammen en woestijnbaronnen. Nu wordt deze al-Qaeda-spijtoptant toch met wel veel egards op de rode loper het land binnengelaten, terwijl dat nog niet zo lang geleden zou zijn gebeurd op een geheel andere wijze: met een kap over het hoofd, voorovergebogen lopend, om dan ergens in een rechteloze petoet zonder veroordeling en hulp van een advocaat in de vergetelheid terecht te komen, ondertussen ‘watertherapie’ ondergaand om bekentenissen af te dwingen waar zijn vriendjes zich schuilhouden…
Nee, het is duidelijk dat Trump een heel palet aan ‘stiekeme plannetjes en slimme streken’ verborgen houdt voor de wereld, want hij doet niets zomaar, net zoals de reuzenkrokodil van Roald Dahl, omdat bijvoorbeeld een land hulp nodig heeft. Nee, er zit altijd, ALTIJD een quid pro quo opgesloten in de handelwijze van Trump, ga daar maar van uit. Ik zal de hele vragenlijst met mogelijkheden achterwege laten, maar die lijst begint met: zitten er waardevolle mineralen in de grond? Etc. Het uit de mond van Trump hoorbare gekwijl, dat al-Sharaa een ‘zeer sterke leider is’, komt nooit zomaar uit zijn kanis gedruppeld. Dan is er sprake van een dubbele agenda, of dubbele agenda’s. Het zou me niet verbazen als de nieuwe baas van Syrië er niet of bijna niet in gekend is, wat de onderwerpen van de agenda(-’s) is (zijn). Even goed zal al-Sharaa hebben gedacht: “Dit bezoek heb ik toch maar mooi in de pocket, het worden prachtige kiekjes voor in mijn familiealbum. Daarmee steek ik al mijn concurrenten de ogen uit (lange neus, roltong etc)”…
Er waren gister ook geluiden vanuit die andere schurkenstaat, Jemen, meer in het bijzonder van de Houthi’s: nu er een akkoord met Hamas lijkt te zijn dat min of meer standhoudt, hebben ook zij een staakt-het-vuren afgekondigd. Ze zullen geen Israëlische en aan Israël gelinkte doelen meer aanvallen met raketten en ander oorlogstuig, want men ziet hoop voor Hamas en het Palestijnse volk. Ook daar mag je best een vraagteken bij zetten, want het is niet vreemd om te veronderstellen dat Houthi’s, net als Trump cs, ook geheime agenda’s bijhouden. Omdat Houthi’s over het algemeen niet gezien worden als een de wereld bedreigende organisatie, zal Trump wel denken: “Laat maar even gaan those bastards, en dus Pete (Hegseth), hou ze potverdorie nauwlettend in de gaten jongen en schiet meteen als je verdachte bewegingen ziet, nu je de smaak zo te pakken hebt met onze new war on drugs”…
Ik zou er graag eens een dagje bij zijn, in de vorm van een op een vlieg lijkende minidrone, als The Don met zijn onderdanen praat en communiceert. Nu zal dat veelal een eenrichtingscommunicatie zijn, van Trump (de zender) naar onderdaan (ontvanger), zoals een nerveuze erfhond blaft naar een vreemde. Nu wil ik Trump niet vergelijken met een hond, want het meest verbazende van de man is dat hij een mens is. Hij is daadwerkelijk geboren uit twee menselijke ouders, Fred en Mary Ann, Donny was hun vierde kind. Ergens in de pijplijn van zijn leven is er een niet-menselijke component opgedoken, want je kunt niet zomaar, van een met autootjes spelend jongetje in een niets en niemand ontziende potentaat veranderen. Ergens daartussen, tussen vredelievend in de zandbak spelen en een menigte toespreken dat ze wat hem betreft maar naar The Capitol moeten wandelen om daar (vredelievend, dat dan weer wel) de boel op stelten te gaan zetten, omdat er zogezegd gesjoemeld zou zijn door Biden met de verkiezingsuitslag – tja, daar zit een hele wereld tussen, die je niet een-twee-drie kunt verklaren. We hebben het er maar mee te doen, met dit sujet. Niemand kan hem tot stilstand brengen, want hij gaat los als een Leopardtank. Tenslotte is ook hij, net als de tank, van Duitse makelij, deze kleinzoon van een Duitse migrant…