Ja, hij was er gister weer, Professor Thijs Kuiken, om als deskundige te worden geïnterviewd over de vogelgriepcrisis – terwijl er in de achtergrond schokkende beelden te zien waren van een grote bak vol preventief gedode kippen die in een container werden gekieperd. Ik vind zulks moeilijk om naar te kijken. Vaak wend ik dan mijn hoofd af, omdat het zo treurig is. Dat kan het journalistieke grapje om meneer Kuiken weer eens op te voeren niet compenseren, wat ik wel zou hebben gewaardeerd als het nieuwsitem bijvoorbeeld over een innovatie in de hoenderverwerkende industrie zou gaan, zoals een aanzienlijke verbetering van het dierenwelzijn, dan wel het cyclisch duurzamer maken der hoenderketen. Het ergste is nog dat de boereneconomie alweer prevaleert boven het onnodig afmaken van al die tienduizenden stuks pluimvee: er bestaat een vaccin maar dat wordt door de reusachtige export naar het buitenland tegengewerkt, omdat onze kippen importerende landen geen gevaccineerde kippen willen. De waarom ervan is in nevelen gehuld. Het economische welzijn van boeren wordt ver boven het welzijn van kippen verheven. Dit maakt me treurig, zeker als je tegelijkertijd beelden krijgt voorgeschoteld van de geruimde dieren…
Wat ik voorstel, om de onnodige ruiming van al deze dieren te voorkomen, omdat er een te grote clustering is van pluimveebedrijven in ons land: er moet een spreidingswet voor dieren komen, waarbij voortaan een minimale afstand tussen de feitelijke stalplaatsen per diersoort in acht wordt genomen, om de onzalige gevolgen van de extreme massaproductie te reduceren. Misschien kan Marjolein Faber nog worden opgetrommeld om in ‘the rebound’ te gaan voor de mislukte menselijke spreidingswet. Omdat ze altijd al een rare eend in de bijt is geweest, vind ik haar de meest geschikte persoon om aan de spreidingswet voor dieren te mogen gaan klussen. Het is beslist een overweging, want Faber is tenslotte een slagersdochter, zodat ze affiniteit met het subject heeft. Wel is het van belang dat er wordt vastgesteld dat ze voldoende empathie voor dieren heeft, want dat is volgens mij haar achilleshiel (gebrek in het algemeen)…
In Washington, nabij het Witte Huis, zijn twee personen van de Nationale Garde neergeschoten. Trump zegt dat het een act of terror betreft, dat er haat in het spel is. Ik vrees dat hij gelijk heeft, want het inzetten van de Nationale Garde in door Democratische burgemeesters gerunde steden, dan wel daar waar een Democratische gouverneur is, heeft zoveel woede en haat opgewekt bij de burgers van de betreffende staat, dat je uitwassen kunt verwachten. Omdat in de VS nog steeds een wapen heel eenvoudig, als een brood bij de bakker, kan worden gekocht in de gun store, is de drempel laag, om je (afkeuringswaardige maar toch ook begrijpelijke) woede af te reageren met een geweer. Met ‘begrijpelijke’ bedoel ik vanwege de lage drempel. Ongetwijfeld zal dit incident gaan leiden tot een agressieve, disproportionele tegenreactie van President Trump, door nog enkele blikken gardisten open te trekken en in te zetten daar waar het totaal onnodig is. Hij zwaait nu eenmaal graag met zijn grote politieke machtsknots, daar voelt hij zich kiplekker bij…
De gister uitgelekte briefing van Putin c.s. door Witkoff, over hoe het beste President Trump te benaderen voor het hervatten van het vredesoverleg, heeft de triestheid van de huidige Amerikaanse politiek benadrukt, alsook heeft het in ieder geval bij mij gezorgd voor een milde kieteling van mijn gemoed, ik moest er namelijk ook om glimlachen. Want je weet dat het zo werkt, dat je, om het voor ogen staande doel te bereiken, bepaalde handelingen moet verrichten om het bereiken van het doel te optimaliseren. Briefings zijn vrijwel altijd onderhevig aan de allerhoogste geheimhouding, omdat uitlekken ervan kan leiden tot vernederende taferelen, zoals nu. Alsof Putin niet weet hoe hij Trump moet kietelen, en vice versa. Maar ja, het is nu eenmaal protocol dat briefings er zijn, en ook dat ze moeten worden uitgevoerd, tot de laatste lettergreep. Witkoff zal zich ongetwijfeld erg lullig hebben gevoeld, dat hij, als speciaal gezant (dat is: een ingehuurde deskundige), de door anderen geprotocolleerde zinnetjes moest overbrengen. Wat een circus is het toch, zucht…