Vandaag gaat informateur Sybrand ‘de neus’ Buma terug naar Leeuwarden, want een stad kan nooit lang zonder zijn burgervader. Of hij nu met de staart tussen de benen afdruipt, of met geheven neus de aftocht blaast, daarover is nog geen besluit genomen, kijkend naar de opinie der verzamelde journalisten. In mijn ogen, voor wat dit waard is dan, maakt hij een kapitale blunder door de VVD te laten aanschuiven tot vorming van een minderheidskabinet. Een merkwaardige stap, in deze fase van het informatieproces, omdat er wat mij betreft nog voldoende opties zijn om een meerderheidskabinet te vormen – ik schreef er al eerder over. Vooral door D66, CDA, GL-PvdA met wat kleine sprokkelpartijtjes is er een en ander mogelijk, waar vermoedelijk de ‘grotere drie’ zich wel in kunnen vinden. Die sprokkelpartijtjes zijn betrouwbaar en gemotiveerd, zoals CU, 50+ en Volt, plus JA21. Die laatste partij zal enige moeite kosten om over de streep te trekken. Ik denk dat Jetten JA21 wel in een breed uitwaaierend midden-kabinet tolereert (met de VVD ziet hij dat niet zitten, want ‘te veel rechts’). Maar dan moet Eerdmans over zijn schaduw stappen en ook Coenradie wat ruimte geven, omdat vrouwen nu eenmaal politiek ruimdenkender zijn (met uitzondering van zekere BBB-politica’s)…
Een minderheidskabinet is pas een allerlaatste optie, als niets wil lukken, kijkend naar het vormen van een meerderheidskabinet. De thans voorgestelde optie met de VVD is een ramp. Ook als men de verhoudingen in de Eerste Kamer in ogenschouw neemt. Zo ga je op voorhand geboeid en gekneveld aan een vierjaarsperiode beginnen, in mijn ogen een kansloze onderneming, omdat diverse partijen bloed ruiken als deze optie doorgang vindt en dus zullen blokkeren. Waar is het ‘gezonde verstand’ gebleven, dat je altijd eerst alle opties tot vorming van een meerderheidsregering moet onderzoeken? Ik vind dat een optie met De Pruik nog prevaleert boven een bedelend minderheidskabinet met de rattig-sluwe ‘Miss Krultang’. Je gaat verdorie nog terugverlangen naar Mark Rutte als leider van de VVD, terwijl het ook toen al ‘naadje pet’ was met die liberale rechtse rakkers. Ondanks dat was Rutte wel bereid om compromissen te maken, kon hij prima water bij de wijn doen. Zulks is ‘Miss Krultang’ vreemd. Vreemd ook dat haar achterban dit gedrag pikt…
Verder is het stil op het Oekraïne-front. Kennelijk houdt men de deuren gesloten voor journalisten, of zijn de sancties op ‘lekken’ ernstig verhoogd. Wel kwam er enig geluid vanuit een wat minder belangrijke bron, de Europese Raad. Voorzitter Antonio Costa kwam met een soort mosterd-na-de-maaltijd-bericht, door te melden dat de Raad zich negatief uitspreekt over de Amerikaanse Security Strategy waarin, volgens Costa, leugens staan over Europa. Dit is niet alleen oud nieuws, maar ook nog eens de herhaling van de bekende Amerikaanse Trump-filosofie die, zoals iedereen weet die niet in Camp Trump zit, bestaat uit opeengestapelde leugens, verpakt in een sausje van could be true. Iets wat algemeen bekend is, moet je niet eindeloos herhalen, moet je de hoofdrolspeler niet vol in het gezicht peperen. Costa, een man zonder status op het internationale podium, kan beter zijn mond houden, en eventuele kritiek op Trump cs. overlaten aan hoger op de apenrots zittende Euro-politici: Starmer, Macron, Merz. Of Rutte, die als geen ander op de juiste momenten in staat is zijn kliko vol slijmerige complimenten over Trump uit te kieperen, hem tegelijkertijd de hemel in prijzend…
Als je al de intentie hebt om Trump of de VS ergens van te willen beschuldigen of een gevoelig probleem dat je (met ze) hebt aan ze wil voorleggen, moet je rekening houden met het voorliggende doel. ‘Zo maar’ vanuit de heup op Trump of de VS schieten, is energieverspilling. Met de komst van Trump in The White House moet je rekening houden met diens grillen. Dat betekent: eerst eindeloos zijn goede punten benadrukken en de loftrompet blazen, voordat je met je kritiek op de proppen komt. Dan heb je ongeveer 50% kans dat de boodschap haar doel treft, want met Trump weet je het nooit. Maar je hebt wel 50% meer kans dan als je deze strategie niet volgt. Het is de enige manier om iets te bereiken. Het getuigt van domheid (of gebrek aan tact) als je er geen rekening mee houdt, met Trumps volatiliteit. Zodat ik eerlijk gezegd, in dit politieke klimaat, het onverstandig vind om mensen als Costa op zo’n positie te hebben, zonder dat men hem tijdig de mond kan snoeren. Ja, ik geef het toe, dit is censuur, maar het is censuur van een andere orde dan bijvoorbeeld mediakanalen aan banden leggen, zoals Trump doet. Costa muilkorven is de kans vergroten dat we met Trump goed zaken kunnen doen, die ons niet schaden maar goed doen. Soms is het zó simpel, dat hoge politieke bomen in Europa door zichzelf (de bomen) het bos niet meer zien…