Het is wat ondergesneeuwd geraakt door andere mediaberichten uit onze ontwrichte wereld. Maar gister wist Oekraïne weer een klein militair succesje te boeken door een Russische haven nabij de Krim te belagen met drones. Goed zo, denk ik dan, goed bezig Volodymyr! Maak het die vuile smiecht in het Kremlin maar zo lastig mogelijk, het is altijd ergens goed voor. Ja, Oekraïne heeft problemen met het nieuws te halen, na de piraterij en het gebombardeer van de VS in de Venezolaanse wateren, na de aanslag op Bondi Beach, na de farce van Trump & Co door de Epstein-files te ridiculiseren (en Trump uit de wind te houden)…
Oók na het Israëlische bericht (over smiechten gesproken) vernemen we dat het land, handig gebruik makend door de ellende in de rest van de wereld, maar liefst 19 nieuwe nederzettingen officieel toestaat in Palestijns gebied. Ze gokken erop dat Trump zodanig druk is met al zijn mondiale ‘vredespogingen’, die hij al dan niet met geweld probeert op te lossen, dat ze ermee wegkomen. Zoals Trumps vruchteloze pogingen om de vechtjassen te Rwanda en ‘Congo’ aan tafel te houden. Zo’n beetje de halve wereld steunt wel ergens één of meerdere partijen die betrokken zijn in dit zowel religieuze, geopolitieke als economische belangen behelzende drama in het toch de laatste honderdvijftig jaar al ernstig geteisterde land, lang geleden reeds aangewakkerd door de Belgische Koloniale Drift…
Vers van de nieuwspers: een Russische generaal is gedood door een explosief onder zijn auto. Goed zo Volodymyr, je hebt de juiste schwung te pakken, maak het die Russische bandieten maar zo moeilijk mogelijk! Over auto’s gesproken. Hoe wrang is het contrast met ons land, waar we kennelijk oorlog aangrijpen (misbruiken?) om er kunst bij te maken. De politie werd namelijk op het verkeerde been gezet toen ze een volledig met kogels doorzeefde auto wegsleepten. Het bleek namelijk een kunstwerk te zijn, geïnspireerd op een dramatische gebeurtenis in 2024, betreffende het door kogels in een auto om het leven gekomen Gazaanse meisje Hind Rajab. In vind het moeilijk hier iets van te vinden, al is de toon een paar regels hiervoor duidelijk denk ik…
Het probleem van onze relatief veilige, vredelievende westerse (en rijke) wereld is misschien wel dat we menen van alle ellende in de wereld om ons heen iets te moeten vinden. Alsof we een scheidsrechter zijn en ‘het spel’ moeten beoordelen dat in de wereld gespeeld wordt. Het is bijna alsof we in een game zitten, en met gedruk op knoppen of gehengst aan joysticks de game (de door oorlogen en ellende overheerste wereld om ons heen) moeten beïnvloeden. Voor dit alles krijgen we punten en een ranking. We spelen het gezellig samen met vrienden. Ik kan soms niet anders dan met grote ogen van verwondering kijken naar wat zich allemaal in onze veilige westerse wereld afspeelt, terwijl driekwart van de wereld in brand staat…