Zo nu en dan betrap ik mezelf erop dat ik complotgedachten vorm. Het zit volgens mij in ons verweven om overal en nergens complotten in te ontdekken, omdat wij van nature een wantrouwige aard hebben. Zo had ik gister een overduidelijke complotgedachte, toen ik het bericht zag van de auto die de spoedeisende hulppost was binnengereden in het Heerlense ziekenhuis. De ‘dader’ betrof een man die later aan zijn verwondingen is overleden. De complotgedachte die ik erbij heb is als volgt: het is een bewuste actie, een geval van zelfdoding met een motief, omdat het Zuyderlandziekenhuis, in verband met chronische personeelstekorten, de spoedeisende hulppost wilde sluiten dan wel drastisch uitkleden qua taken…

Het inrijden van deze man op precies de plek van de spoedeisende hulp is een protestactie. Daarbij is het voor mij onduidelijk of de man had voorzien of hij erbij zou gaan sterven. Nu dit wel is gebeurd, wat ik op zich nog een hele prestatie vind, zijn mijn complotvormende gedachten van zodanige aard dat ik de mening ben toegedaan dat dit een zuivere protestactie was, want de regio Heerlen wordt zwaar getroffen door deze bureaucratische saneringsactie, waar dit ziekenhuis al veel langer last van heeft, in een gebied waar de gezondheid van de mensen, onder meer door de mijnen en armoede, al niet best is…

Nu is dit geen klassieke vorm van complotdenken, die vaak gericht is tegen overheden en/of andere bureaucratische instanties. Het is een vorm van complotdenken tegen mijn eigen natuur in. Ik weet best dat het onzin is wat ik er allemaal bij fabuleer, echter het is een soort van behoefte om de verborgen protestgedachte van deze ongelukkig overleden man luister bij te zetten. Het komt kennelijk in niemand op om dit bijzondere toeval, een ‘aanslag’ op de spoedeisende hulp, als een bewuste actie te zien…

Ja, ik weet best dat er belangrijker nieuws is in de wereld, zelfs in eigen land. Zoals de afschuwelijke explosie gister in Utrecht, wat de situatie terplekke ernstig ontregelde. Of die ene militair (!) die het Ministerie van Defensie beschikbaar stelt om naar Groenland af te reizen, om poolshoogte te nemen of we plannen kunnen smeden, tezamen met enkele andere eenzame vooruitgeschoven militairen uit Denemarken, Noorwegen, Duitsland, Engeland en Frankrijk, de VS buiten de Deense landsgrenzen te houden. Ik schoot bij het lezen van het bericht over die ene eenzame militair direct in een wow!-achtige schaterlach, die uren aanhield…

Een ander bericht dat me bij de keel greep: de Venezolaanse Nobelprijswinnaar Maria Machado die haar Vredesprijs aan Trump aanbiedt. Nu dacht ik dat Mark Rutte, in zijn functie als NAVO-baas, de indrukwekkendste slijmbal op aarde was. Dit heeft grondige herziening nodig, want Machado overtoept Rutte met verve. Met het aan Trump overhandigen van haar prijs wil ze een wit voetje halen bij ‘m, zodat ze serieus genomen wordt als potentieel leider van Venezuela. Trump lijkt echter ongevoelig voor haar slijmerige avances: ze acht haar niet geschikt om het complexe land te gaan leiden. Dit tot haar grote, overambitieuze ergernis, vermoed ik. Ik zou me doodschamen, als ik haar was…