Hij moet toch wat, zal hij hebben gedacht, nu hij aan populariteit inboet. Ik heb het over Donald Trump, die met een dreigende sof in november met de Mid Terms, rattig de regels van het spel probeert te veranderen. Met het spel wordt bedoeld de wijze waarop verkiezingen gehouden worden. Nu wil hij ze federaal maken (zodat hij ze kan manipuleren), terwijl landelijke verkiezingen in de VS grondwettelijk per staat geregeld zijn. Een rat is misschien nog een te nobele weergave van wie Trump is. Een bloedzuiger komt dichter in de buurt denk ik…
Ook deed hij een bijzondere uitspraak over Bill Clinton. Voorheen was Clinton een gehate Democraat, waar Trump nooit genoeg sarcastische grappen over kon maken – ook Hillary werd zelden niet gedemoniseerd. Wat doet Trump nu? Omdat Bill Clinton binnenkort in een openbare zitting zal worden ondervraagd inzake de Epstein-affaire, zegt Trump plots dat Clinton een fijne man is, die hem (Trump) altijd positief heeft bejegend. Dit doet Trump omdat hij het dun in de broek doet, dat Clinton iets gaat zeggen over Trump, wat hem zou kunnen schaden tijdens de verkiezingen van november…
Ja, het is werkelijk een schande hoe billig Trump kan zijn, als er een bedreiging voor zijn reputatie in beeld komt. Dan kan hij – zijn superieure volatiliteit in acht nemend – draaien als een blad aan een boom, en plots dingen beweren die haaks staan op eerdere uitspraken. Een vloeibare man, een lafaard, die kennelijk geen enkele gêne heeft bij zijn gedraaikont. Zulks is: omdat zijn narcisme sterker is dan wat ook, het is een niet te bestrijden ziekte. Terwijl hijzelf, ten gevolge van de blindheid die narcisme veroorzaakt, de rotsvaste overtuiging heeft dat het goed is wat hij doet. Wat iedereen ook tegen hem zegt, Trumps ziekte dendert maar voort…
Als liefhebber van individuele sporten kreeg ik gister bijna de tranen in de ogen toen de Noorse antiheld Sander Eitrem de 5 km langebaanschaatsen won – ruim voor de (zelfverklaarde) Nederlandse topfavorieten. Een heuse afgang werd het voor onze boys in hun onlangs nog als pijlsnel aangeduide schaatspakken, die wel tot 4% voordeel moesten opleveren zei de dromerig kijkende fabrikant op tv. Dan denk ik: trek die 4% af van hun prestatie, dan wordt het nog belabberder wat ze lieten zien…
Vandaag zou het, volgens kenners in de media, moeten gaan gebeuren: Jutta Leerdam, onze enige echte influencer schuine streep schaatsdiva, kan vandaag niet anders dan het goud weggrissen vóór onze (in mijn ogen veel sympathiekere) Femke Kok en op drie de bijna vernederlandste Miho Takagi uit Japan. Zelfs Ireen Wüst, doorgaans de nuchterheid zelve, zegt dat we het goud niet kunnen ontlopen: ze denkt dat het Jutta wordt, en anders Femke. Maar in ieder geval goud voor ons cheese heads. Waarschijnlijk is Ireen wat aangestoken door het opportunistische gebazel van Mark Tuitert, die hoor ik al weken zeggen dat we een enorme berg medailles gaan winnen…
Bescheidenheid zou ons meer sieren, denk ik. Neem nou zo’n Sander Eitrem, een nogal bescheiden, verlegen jongen, die wel al wat heeft bijgeleerd, qua optreden in de media. Hij heeft de juiste instelling vind ik, hij gaat zijn best doen, hij heeft hard getraind en heeft er zin in. Het arrogante opportunisme van een aantal van mijn landgenoten, vaak zeer goed betaalde profs, vind ik niet altijd plezierig, want je kunt van een nogal koude kermis thuiskomen, als het even niet mee zit in een race. Liever zie ik dat men slagen om de arm houdt, dat is stukken sympathieker…
Zelden zie je dat bravoure wordt beloond met een gouden medaille, laat staan hele bergen. Hard werken, je optimaal voorbereiden, bescheiden blijven, aardig en vriendelijk zijn, dat maakt grote kampioenen. Ons land neigt altijd naar een soort van branie, wat an sich nog niet zo heel gek is omdat we een verleden hebben als schaatsnatie, met heel veel medailles. Won Yvonne van Gennip haar drie gouden plakken na eerst zichzelf enorm op de borst te hebben geklopt? Deed ook Marianne Timmer dat? En Bart Veldkamp? Bob de Jong? Jorrit Bergsma? Ids Postma? Van Ireen Wüst wisten we al dat ze dit nooit heeft gedaan…
Maar kom, ik moet oppassen niet te veel door te slaan naar het negatieve, want mijn cynisme heeft de neiging nogal eens om de hoek te komen loeren. Nee, de Winterspelen van 2026 zijn eindelijk bezig, ik heb er lang naar uitgekeken. En dus moet je je niet laten afleiden door al het opportunistische gebabbel aan de zijlijn. Eigen waarnemingen doen, daar gaat het om. Niet te veel naar de goedbetaalde specialisten – vaak oud-schaatsers – luisteren als ze hun mening geven. Ze willen zich nog weleens verslikken in de herbeleving van de eigen emoties. Zie daar Erben Wennemars en Mark Tuitert. Je moet je de pis niet lauw laten maken door die gozers…