Ze mogen weer aanzitten in de bekende ochtendbabbelshow: oud-schaatser en zelfverklaarde tech-expert Ben van der Burg en oud-militair en bijna oud-politicus Gijs Tuinman. Aan de reacties van het presenterende duo te zien, zijn het twee geliefde gasten. Niet dat ze veel te vertellen hebben, ik heb sterk de indruk dat ze aanwezig mogen zijn omdat ze in staat zijn de kijker een soort van koffietijd-achtig gevoel te geven, waar WNL, als populistische omroep, veel waarde aan hecht. Ze zouden het overigens prima samen doen met Omroep Max, mochten fusies in het volgende kabinet noodzakelijk zijn…
Natuurlijk zijn we flabbergasted met al onze medailles in het langebaanschaatsen en shorttrack. Echt lang nagenieten kunnen we niet, want de hele (vrije, westerse) wereld richt zijn mediapijlen op de Veiligheidsconferentie te München, waar we een jaar geleden voor de eerste keer openlijk door de VS werden geschoffeerd met hun nieuwe anti-EU- en afbrokkelende NAVO-beleid. Daar waar de gevaarlijkste Vice ooit, J.D. Vance, zo uit zijn slof schoot en ons vernederde als amateuristische priegelaars. En het bleek pas een voorproefje te zijn voor wat zou volgen, toen Pete Hegseth zijn muil opende…
In eigen land probeert Jetten I ook wat aandacht naar zich toe te trekken. Vooralsnog is het veel ’slappe hap’, zoals De Pruik het meerdere malen heeft gezegd, over zowel Dicky Schoof als Robbie Jetten. Denk niet dat ik enige waarde hecht aan de verbale haatpreken van De Pruik, al kan het soms wel een beetje op de lachspieren werken. Want treffend en beeldend is hij vaak wel als hij con-collega’s op de slof neemt. Ik zag zojuist een klein item over Schoof, die mocht reflecteren op zijn regeerperiode. Medelijden, dat is wat ik voel bij deze sneue man. Laat hem aub snel met pensioen gaan…
Nog even over München. Vance en Hegseth laten dit jaar verstrek gaan, ze hebben belangrijker zaken aan hun fiets hangen, heeft men laten weten. De Cubaanse migrantenzoon Rubio met de vreemde achternaam, want het zou blond of lichtblond haar betekenen, soms lichte huid. Rubio dus, hij mag zijn opwachting maken als officiële representant van de VS. Over het algemeen wordt hij gezien als de meest milde bloedhond, de minst gevaarlijke havik, de minst bloeddorstige jakhals. Collega-politici hebben de idee dat er nog met de man te praten valt – in tegenstelling tot Trump, Vance en Hegseth, het supertrio…
En wij Europeanen staan er nog steeds als verweesde kindertjes bij te kijken, wat de VS nu weer over onze rug gaat beslissen, dan wel ons wegzet als irritante nietsnutten, leunend op de sterke schouders van Daddy America. Deze ochtend vernemen we ook dat Trump aan Hegseth opdracht heeft gegeven om de USS Gerald R. Ford richting Iran te sturen. Dit is al het tweede vliegdekschip, waarmee hij hoopt Iran snel op de knieën te krijgen. Intimidatie is The Don niet vreemd, zowel verbaal als non-verbaal…
Iran kennende, reageren ze net als Trump: ze zullen er energie van krijgen en wild om zich heen gaan roepen dat het een schande is wat Trump doet. En laten we eerlijk zijn, het is ook een grote schande dat Trump, met al zijn zogenaamde vredesintenties, nogal intimiderende acties in gang zet tegen, alweer, een soeverein land. Het woord soeverein zegt hem niets meer, omdat hij wanen heeft. Hij waant zich de Commandant der Aarde, ja, in het verleden heette dat nog bescheidener de politieagent. Trump heeft zichzelf bevorderd, termen als Emperor Donald zullen niet lang op zich wachten. Wij hebben nog zeker niet het achterste van zijn tong gezien. Nu ik dit zo schrijf krijg ik een smerig visioen: ik zie witte punten achterin die strot, waar die tong begint. Bah zeg, wat een ellende met die man…