Morgen is het vierjarige ‘jubileum’ van Putins vuile oorlog. Ongelooflijk, vier jaar al! Het is de grootste kapitaal- en mensvernietiging van de laatste vijftig jaar in Europa, en dat alles veroorzaakt door het oude Sovjet-Ego van die ene kleine rat in het Kremlin. Hierover gesproken, kapitaal- en bijna-mensvernietiging: Putins counterpart in de VS, Donald Trump, die alwéér een moordaanslag heeft overleefd, kan er ook wat van, vernietigen van alles dat niet vóór hem is. Hij is door het Hooggerechtshof teruggefloten maar heeft heel leep, op basis van nog oudere wetjes, wereldwijd nieuwe tariffs afgekondigd…
Wat een klucht zeg, deze clown in het Witte Huis, hij kan ‘gewoon’ niet tegen zijn verlies. Het banale jargon dat hij gebruikt, om het Hof weg te zetten als losers en total mistakes, dit hebben we nog niet eerder meegemaakt sinds de Verenigde Staten van Amerika in 1776 zijn opgericht. Hij is het nare kind dat niet tegen zijn verlies kan, dat eindeloos blijft drammen over het onrecht dat hem wordt aangedaan, zeg maar zo’n kind dat iedere ouder herkent als die hem of haar voor de voeten komt. Opmerkelijk genoeg zijn het altijd de kinderen van anderen, nooit de eigen kinderen die zo zijn, haha!…
Hoezo, prominente BBB-leden die het niet eens zijn met het passeren van Mona Zeijker door Caroline van der Plas als haar opvolger, terwijl die juist haar politieke vriendje Henk Vermeer voortrekt? Ik val over het woord prominente. Dat van der Plas aan nepotisme doet zal me een zorg wezen. Een partij als de BBB kan namelijk nog geen prominente leden kennen, met zo’n kort bestaan. Prominente leden moet je opbouwen door jarenlang politiek actief te zijn geweest met je partij…
Ook vandaag: de beëdiging, misschien zelfs wel een inauguratie (dat klinkt veel chiquer) met de fotogenieke bordesscene van diverse mediageile typetjes, die naast en achter onze Monarch mogen staan, met naast King Beer Robbie Jetten, de nieuwe Minister-President. De kersverse, net ingesausde leden van het minderheidskabinet, lachen nog en spreken vol vuur en vlam over alle plannen. Moet je diezelfde koppen zien drie maanden later, als ze tegen de ene na de andere obstructie van de oppositie aanlopen, en ze de politiek niet echt leuk meer vinden…
Kijk, Robbie Jetten zal wel blijven lachen. Ik vermoed dat hij, mocht hij stokoud worden (dat hoop ik echt voor hem), de laatste adem breeduit lachend, als een buikspreekpop, zal uitblazen. Na die laatste lachende uitblazing volgt dan geen lachende inademing meer, zal men hem loskoppelen van de medische apparatuur. Dat is ergens richting het einde van de 21ste eeuw: in de media zullen in memoriams verschijnen over het heengaan van oud-Premier Jetten, die het eenmalige, mislukte minderheidskabinet op zijn palmares heeft staan. Een hele eer zal men zeggen, want het was een grootse daad van politiek lef en vooruitstrevendheid. Over de doden, nou, u weet wel wat men over ze zegt…
Ik zie het nog niet, de blij-lachende Jetten die handen schudt met Orbán, Trump, Netan Yahoo of Erdogan, en zichzelf voorstelt als The New Prime Minister of The Netherlands. “Are you his assistent?” zullen ze eerst knipogend vragen? Blij en monter zal Robbie antwoorden: “No sir, I am none other than the Rob Jetten, The New and Proud Dutch Prime Minister!” En dan heb ik het nog niet over de ingewikkelde situatie als PM’s van diverse landen bijeenzijn met hun partner, voor staatsbanketten en zo. Neemt Robbie dan zijn Argentijnse verloofde mee (nee, niet Máxima), een jongeman van nog geen dertig? Zal hij de dodelijke blikken van Trump, Orbán en dergelijke overleven? Bijzonder complex, deze situatie, die zomaar eens very awkward voor hem kan zijn…
Maar nee, ik zie dat helemaal verkeerd! Robbie zal alles van zich af glunderen, want hij is ‘zo trotsch als een hond met zeeven lullen’, of desgewenst ‘als een kat met acht staarten’, als hij in dat mooie internationale gezelschap vertoeft. Het zal hem een enorme boost geven, hij zal uit zijn mondhoeken scheuren, zo breed wordt zijn lach. Verblind door een warm gouden licht, zo zal hij zich voelen. Afgeleid als een stier die de rode lap gewaar wordt, zo zal Robbie blind zijn voor de ongemakkelijkheid die hem zal omringen, vrees ik voor hem…
Tegelijkertijd ben ik erg blij dat D66 de grootste partij van het land is geworden, en niet De Pruiks PVV of die gluiperds van de VVD. Het is een stapje dichterbij op weg naar een soort van midden(berm-)kabinet, als je ziet waar we vandaan komen. Gezond verstand zal prevaleren boven populistisch geratel. Het ware beter geweest als hij, met dat gezonde verstand, had ingezien dat een naar rechts neigend minderheidskabinet hem tot een levende schietschijf maakt, kwetsbaar tot in het maximale. Was nou over links gegaan Rob, met CDA, GL-PvdA en enkele kleine partijtjes, met een meerderheid. Ik heb het vaak genoeg gememoreerd…
Nu houdt de vervelende VVD hem in de houdgreep, want D66 heeft nog niet eerder zoveel concessies moeten doen op hun partijideologie. Het Ego van Robbie (en ook dat van D66) is groter dan vast willen houden aan de politieke idealen. Ik kan me herinneren dat nog niet zo lang geleden D66 er prat op ging om voor de dubbel te gaan qua ideologie: een goed onderwijsklimaat en een groen beleid voor klimaat en natuur. Op onderwijs hebben ze nog wat succesjes kunnen boeken, maar qua milieu, natuur en agrarische sector schuiven we langzaam de afgrond in, daar waar de enorme gierput, net als Robbie, breed lachend op ons wacht. Maar ach, iedereen vindt er het zijne van, de beste kapiteins staan zoals altijd weer op de wal, ja, breed lachend…