A State of Fabrications and Lies, zo zou je Trumps State of the Union kunnen noemen zonder iets heel verkeerds te zeggen. Hij is de allerbeste Window Dresser van dit moment, zo weet hij alles op te poetsen (als iets beter moet worden voorgesteld), alsook iets kleiner te maken dan het is (als het juist wel significant is). Dat is wat de gemiddelde persoon die lijdt aan (het Syndroom van) Pseudologia Fantastica doet, qua productie van de hoeveelheid nonsens. Trump scoort buitengewoon goed voor wat betreft de ranking van dit syndroom, zeer wel mogelijk voert hij de ranking aan…

Natuurlijk overdrijf ik wat, want de waarheid ligt vaak ergens in het midden, tussen de uitersten over wat men beweert over iemand. Je bent vóór Trump, of radicaal tégen. Ik denk dat er vrij weinig mensen de schouders bij ‘m ophalen, juist omdat hij zo uitgesproken is in alles wat hij zegt en doet, of zegt wat hij gaat doen. Je vindt ‘m geweldig, of je haat ‘m. Meer smaken zijn er wat mij betreft niet. Toch ligt denk ik de waarheid, van wat Trump beweert, in het gewogen gemiddelde van de uitersten van houden van en haten. Is dat trouwens met veel dingen in het leven niet zo?…

In mijn omgeving zijn meer mensen die hem haten dan bewonderen. Dat komt mogelijk omdat ik over het algemeen wat linksere mensen tot mijn vriendenkring mag rekenen. Je zoekt vaak op wat bij je past, al is het gezond ook af en toe mensen op te zoeken die bij je schuren. Schurende persoonlijkheden laten je ervaren hoe het is te weten hoe andersdenkenden het leven ervaren. Het is denk ik goed om een goede mix van dat alles in je leven te hebben…

Goh, ik werd even wat prekerig, geloof ik. Genoeg daarover. In eigen land is Het Momentum van Jetten aangebroken. Vandaag legt hij de Regeringsverklaring af, waar dan weer anderen, vooral de oppositie, op mogen reageren. Met een knipoog zou je het de ‘Reageringsverklaring’ der Oppositie kunnen noemen. Ook hier, bij de twist der twee kampen, kun je stellen dat de uitkomst van dit alles, weken dan wel maanden later, ergens tussen de twee kampen in zal liggen, wetende dat Jetten I een zwakke minderheidspositie heeft, in twee Kamers nog wel…

Een niet te benijden man, meneer Jetten. Toch hebben veel mensen vertrouwen in zijn kwaliteiten van verbinden, het tot elkander brengen van tegenover elkaar staande partijen. Dat is tenminste de kwaliteit die hem wordt toegedicht. Ik houd er rekening mee dat die ‘veel mensen’ twee begrippen met elkaar verwarren: het is niet ondenkbaar dat het vertrouwen in hem als persoon, als verbinder, te maken heeft met zijn oeverloze opportunisme, welk woord door veel mensen wordt ‘gelezen’ als ‘aardige, vriendelijke man’. Het is de volgende stelling: Jetten is een vriendelijke, aardige man, daardoor gaat het hem lukken hier iets goeds van te bakken…

Ik wil niet zeggen dat het een leugen is, als je zo denkt. Nee, het is heel vaak zo dat je mensen eerder bepaalde kwaliteiten toedicht als iemand een open, vriendelijke persoon is. Mensen die een zekere empathie uitstralen, trekken mensen aan die gevoelig zijn voor empathie. Als er eenmaal een zoete saus van empathie over iemand is uitgegoten, komen er al snel roze wolken tevoorschijn, van waarachter de zon als een malle begint te schijnen…