De opening van de dag is een weinig hoopvolle voor de rest van de dag, nog wel de dag van de Dodenherdenking: het anti-oorlogsmonument op De Dam is beklad met rode verf, er is onder meer het woord genocide te lezen. Je mag hopen dat dit door zweterige pubers is gedaan die nog niet weten hoe het zit in het leven, al vrees ik voor de bekende wappies, die nu eenmaal overal tegen zijn en in alles dood en verderf zien. Hoe kun je nou het anti-oorlogsmonument in ons land bekladden met het woord genocide, terwijl wij helemaal niet in oorlog zijn?…
Nee, zeggen de kenners, dit komt omdat wij, als land, ons te afzijdig houden ten opzichte van daar waar er oorlogen worden gevoerd, en dat we ons niet sterk genoeg uitspreken tegen de daar uitgevoerde genocides – als dit al genocide is, daarover staan de opponenten nog lijnrecht tegenover elkaar. Ik zeg niet dat ik het geen genocide vind, ook ben ik niet overtuigd dat het dit wel is. Natuurlijk gaat het over Israël, Gaza, de Palestijnse bezette gebieden in Israël, Libanon, in het algemeen gaat het over ‘de Palestijnse Zaak’…
De Palestijnse Zaak roept enorme verschillen in emoties op bij onze bevolking. Een vergelijkbare situatie, maar dan in een hele andere context, is de komst van asielzoekers naar gemeenten. Wat ik gister qua beelden zag over relschoppers die vuurwerk afschoten op de politie, waarbij het een wonder is dat er geen zwaargewonden of doden zijn gevallen aan de zijde van de politie, is maar één oplossing mogelijk wat mij betreft: bekend maken dat de politie, in zware gevallen zoals te IJsselstein, voortaan met rubberkogels zal gaan schieten, gericht, op de romp…
Met een tweeledig doel: deze relschoppers tijdelijk uitschakelen, maar ook om achter de identiteit van deze lieden te komen, ter voorkoming van nieuwe levensbedreigende acties. Het is wat mij betreft nu zover dat er een rode streep overschreden is, en dat onze politieapparaten af moeten van hun, in deze zware gevallen, de-escalerende houding. Dit moet wat mij betreft afgelopen zijn, voortaan bestaat er een reëel risico dat je, als relschopper, indien je gaat keten rondom asielopvang en vergelijkbare zaken die emotioneel zwaarbeladen zijn, zo’n rubberen torpedo op je afgevuurd ziet gaat worden…
Ik heb het zowel over de rellende lokale anti-asielopvang-persoon, maar ook over de van elders komende sensatiezoeker die van een robbertje vechten houdt. Voor de aanpak van de politie maakt het niet uit, je hebt deze lastposten graag op je netvlies. Hoe meer je ze in het vizier hebt, letterlijk en figuurlijk, hoe meer rust wij in ons land zullen ervaren, wat het grote geheel der bevolking ten goede komt. Het is zeer goed mogelijk dat veel mensen vinden dat de door mij voorgestelde aanpak niet werkt. Dit waag ik te betwijfelen, omdat niemand graag zo’n rubberkogel tussen zijn ribben voelt porren. Soms is genoeg echt genoeg…
Tenslotte, omdat het onmogelijk is hem te negeren, Donald Trump heeft weer een nieuw konijn uit zijn hoge hoed gehaald: de humanitaire actie! Hoe geniaal is dit, dat hij, nu hij zijn vuile oorlog voert te Iran die ook nog eens muurvast zit, de humanitaire actie misbruikt om toch iets te kunnen doen op dit moment. Uiteraard om, zo is hij nu eenmaal, het laatste woord te hebben. Trump en de humanitaire actie, het is een zeer levendige contradictio in terminis. Zijn hele leven al veegt hij zijn gat af aan de term ‘humanitair’, omdat hij zich geen moer interesseert voor de levens of levensomstandigheden van andere mensen…
Maar nu gaat de VS, op Trumps aangeven, schepen begeleiden vanwege de humanitaire omstandigheden van de mensen op die schepen – haha mag ik even lachen zeg? Een giller, het is bijna woke, deze uitspraak van Trump. Die paar bemanningsleden, die vermoedelijk prima van voedsel worden voorzien, ze steken nogal schril af tegen de 40 miljoen Iraniërs, die er slecht aan toe zijn door de snoeiharde sancties die de VS al decennia aan Iran heeft opgelegd. Hoezo gaat Trump zich nu ineens humanitaire zorgen maken om enkele honderden bemanningsleden van vaak buitenlandse schepen?…
Je kunt gerust stellen, door nu juist dit specifieke konijn uit de hoge hoed te takelen, dat hij zich in een hoek gedreven voelt, dat hij niet ‘gewoon’ verder mag gaan met de verdere annihilatie van Iran en diens inwoners, zowel de kwade als de goede. Het humanitaire laat hem Siberisch koud. Nee, het gaat om kernwapens, en last but not least, fossiele bodemschatten, alle andere aspecten, zeg maar de levende materie, is een randzaak voor hem. Leuk als ze het overleven, niet erg als ze verloren gaan. De wereld zit nog ruim 2,5 jaar met dit horkengedrag opgescheept. Poeh, diepe zucht…