Zo had ik het gister nog over de naderende komkommertijd, vandaag blijkt toch dat er weer serieuze animositeit is geweest tussen niet alleen Rusland en Oekraïne, maar ook tussen Trump en Netan Yahoo. Trump zou zelfs, al is dit niet ongebruikelijk voor deze volatiele man, aan de telefoon gescholden en geschreeuwd hebben tegen de Israëlische potentaat, dat hij nu echt moet ophouden met de vernietiging van Libanon – simpelweg omdat het voor Israël verslavend is geworden om, met de Presidentiële zegen van de VS in the pocket, eindelijk te kunnen afrekenen met ‘het criminele uitschot van Hezbollah’. Het valt Netan Yahoo zwaar om nu te moeten inbinden, om de raketten en drones aan de grond te houden…

Het is weliswaar niet nieuw, deze situatie, maar kan wel van belang zijn, omdat Trump in zijn pogingen met Iran een deal te maken door Bibi wordt tegengewerkt te Libanon, waar Irans vrienden wonen. Hij riep tegen Bibi: zonder mij had je allang in de bak gezeten, de hele wereld haat jou en je fokking country. Ja, je kunt niet zeggen dat de gesprekjes tussen deze heren er subtiel aan toegaan. Laat ik het zo zeggen, hun babbeltjes zijn een goede afspiegeling van wie ze zijn: trots, hoekig, agressief, volatiel en onbetrouwbaar. En hier zou je zo nog tien aanvullende woorden aan kunnen toevoegen, die zelden onwaar zijn…

Na alle fysieke oorlogen die over de aarde razen, gaan we dit najaar extreme meteorologische oorlogen ervaren, want El Niño is weer in aantocht. Dat is een onregelmatig terugkerend weersverschijnsel, veroorzaakt door warm zeewater in de Pacific, dat vervolgens op andere plekken op aarde voor storm en regen zorgt. Ons land zal er niet zo veel last van hebben, zeggen de berichten, al denken wij hier, omdat we weinig gewend zijn, dat we het epicentrum van dit weersverschijnsel zijn. Ja, zo denken wij wel vaker, dat we belangrijker zijn dan de werkelijkheid laat zien. Zelfoverschatting, overdrijving, “Kijk mij eens overal last van hebben! Nergens is het zo erg als bij ons!”…

Wij vinden al snel dat we een getergd volk zijn. Waar dat nu vandaan komt, ik weet het niet. Dat we in WOII vijf jaar bezet zijn door de Duitsers, en toen geen leuke tijd hebben gehad? Tja, als ik zie hoe Oekraïne lijdzaam omgaat met hun bijna vijf jaar belegering door Rusland, dan denk ik: ja, het Oekraïense volk weet wat incasseren is, zonder dat ze meteen vervallen in een klaaglijk gemiep en gepiep. Niet dat ik WOII in ons land bagatelliseer, nee, totaal niet. Maar hoe Oekraïne de vernedering door Rusland ondergaat vind ik bewonderenswaardig. Als ons land dit zou zijn overkomen, ik weet het niet hoor, hoe dit zou zijn gegaan. Maar in ieder geval stukken dramatischer dan hoe de Oekraïners hun lot dragen, zwijgend en dapper. Ja, dit mag wel wat vaker gezegd worden: Oekraïne is een dapper land!…