De koe heeft het hazenpad gekozen. Het moge geen verrassing zijn dat onze nationale trainer-trots, Ronald Koeman, de man met het voormalige Arie Haan-achtige schot in de benen toen hij zelf nog speelde, die andere nationale trots, het ‘Nederlands elftal’, als coach heeft verlaten. Mogelijk zegt hij het coach-schap voor altijd vaarwel, nu zijn doel, het halen van minimaal de halve finale met ‘zijn boys’, op brute wijze is vernietigd door nota bene onze boezemvrienden uit Marokko. Gelukkig maar, dat ik helemaal niets begrijp van voetbal, los van wat flarden die van vroeger zijn blijven hangen, toen deze sport nog geen uitentreuren in de media uitgemeten reclamezuil was…
Ja, ik weet nog dat we in ‘88 wonnen op het EK (‘de benen van Van Breukelen’) en in ‘74 door onze oosterburen werden verslagen (Beckenbauer), voorts in ‘78 door de Argentijnen (Kempes). Dat weet ik omdat mijn moeder een voetbalfan was. Mijn genen komen van mijn vader: hij was een uitgesproken voetbalhater. Of nou ja, hater, hij vond het een domme sport, met al dat geschop tegen schenen en knieën en de agressie op en langs het veld. Ik sloot me bij hem aan. Wel moet ik bekennen dat ik, in de jaren ‘90, af en toe met een kennis naar thuiswedstrijden van PSV ging kijken (“ga nou eens mee joh, jij altijd met je vooroordelen!”), toen ‘Gijp’ er nog speelde met zijn lange manen, en Edwin van Ankeren de 100 meter binnen tien seconden rende, mèt bal. Ik keek zelden naar het veld, was geboeid door het publiek, hoe emotioneel dat reageerde met uitzinnig gejuich en dito gevloek…
De Duitse coach zit er geloof ik wel nog, na hun uitschakeling. Die geven niet zo snel hun pijp aan Maarten. Het zijn volhouders, de Duitsers, stukken verbetener dan wij kaaskoppen. Maar ach, wat geeft het allemaal. In het nieuws hoorde ik net al de bekende zomerse komkommerkletspraatjes, dat onze premature liquidatie al gauw de supermarkten tien miljoen euro per gemiste wedstrijd kost. Men becijferde ook dat onze uitschakeling de verzamelde supers ongeveer honderd miljoen aan inkomsten scheelt. Mosgroen komkommernieuws, niemand is erin geïnteresseerd hoeveel geld de supermarktindustrie verdient. Ja, mensen die beleggen in supermarkten misschien, maar voor de leek, zoals ik, is het flutnieuws…
Zo wil ik ook niet weten hoeveel geld er is verspild aan de oranjegekte, met al die oranje-gekleurde impulsaankopen die vervuilender voor het milieu zijn dan honderd vliegtuigen. Daar zou een mega-heffing op moeten komen, de Oranjetaks. Die kan men dan en passant op het Koningshuis toepassen, zodat die schurken voortaan ook ‘gewoon’ belasting betalen. Vandaag mag onze Monarch, King Beer, weer in actie komen denk ik, op enig evenement vanwege Keti Koti. Enkele jaren geleden moest een adviseur hem er nog op attent maken wat dat was, die gekke benaming. “Kun je dat eten, Floris-Jan?” Inmiddels kan hij op autonome wijze zeggen wat het betekent, een mooie ontwikkeling van onze Vorst. Daar mogen we best trots op zijn eigenlijk, nu ik het zo noteer…
Verder zal hij stiekem blij zijn dat onze voetbalhelden uitgeschakeld zijn, dit bespaart hem allerlei fratsen op bordessen en dergelijke met al die luidruchtige spelers. En wat gaan zijn adviseurs hem toefluisteren als Marokko heel ver komt op het WK? Moet hij dan ook de in Nederland wonende Marokkaanse spelers en hun familie uitnodigen en een lintje of speldje uitdelen? Daar baalt hij gruwelijk van, want zo wordt hem een gesellige barbecue-dag met lots of beer door de neus geboord, en kan hij die dag niet lekker, slechts gekleed in zijn bermuda short, onder de parasol zitten armpje kieperen. Dat laatste is een wat platte uitdrukking voor veel bier drinken, in bepaalde regio’s van ons land, onder meer daar waar mijn wieg ooit stond…
Wat leven wij toch in een mooi land, het is bijna om emotioneel van te worden – haha! Als je alles optelt, op jaarbasis, wat er zoal aan emoties worden beleefd door de mensen, dan zal dit, als het CBS het voortaan bijhoudt, een mooie statistiek opleveren: de Emotiecurve. Ieder jaar zal het CBS bekendmaken hoe emotioneel wij als volk het jaar ervoor zijn geweest, uitgesplitst naar bijvoorbeeld afkomst (witte mensen versus donkere, of per soort paspoort), leeftijd, geslacht, inkomens- en vermogenspositie, koop- of huurwoning, opleidingsniveau, politieke voorkeur, voetballiefhebber of niet, en dergelijke. In de uitgebreide terugblik zal dan worden uiteengezet waaruit onze emoties bestonden, waarop de nadruk lag, alsook verschuivingen met de jaren ervoor. En afsluitend een praatje van onze Monarch, onze pratende baard. Een opgenomen praatje, foutloos, zonder haper of stotter. Met in de achtergrond roofkunst, Indische beelden en een Middeleeuwse religieuze meester. Zo komt alles toch weer goed…