In volle komkommertijd weet Donald Trump als geen ander de aandacht op zich gevestigd te houden. Een federale rechter heeft gezegd dat hij misbruik heeft gemaakt van zijn persoonlijke situatie, inzake de schikking die hij trof met de IRS. Goh zeg, dat heeft nog nooit iemand gezegd haha. Ook doet hij zo’n beetje ieder uur uitspraken over Iran waar de honden geen brood van lusten, hij gaf aan dat Iran in de pan moet worden gehakt – omdat, en daar gaat het werkelijk om, hij tijdens de moeizaam lopende vredesonderhandelingen de media-aandacht voor zijn persoon flink zag verslappen. Zodat je kunt stellen dat dit een zuivere ego-kwestie is geworden, want Iran interesseert hem weinig meer. Alles draait om in the spotlights staan, hij wordt in korte tijd depressief als de aandacht voor zijn prachtige persoonlijkheid vermindert…

Ook, want ja, waarom ook niet, is hij zich persoonlijk aan het bemoeien met de benoeming van een nieuwe vredesgezant voor Bosnïe en Herzegovina. De vorige, de Duitser Schmidt, heeft zich na ellenlang getreiter van de zijde van Trump teruggetrokken, na vijf jaar de hoogste bestuurder te zijn geweest van het nog steeds een kruitvat zijnde deel van voormalig Joegoslavië. Trump wil een minder activistische persoon, die bovendien vooral kijkt naar de mogelijkheden tot business. Trump vindt de historisch complexe menselijke relaties daar minder belangrijk dan knaken verdienen, zo banaal is het gesteld met die man…

Trump is een wrecking ball die overal de opgebouwde structuren omver probeert te werpen, om vervolgens zijn eigen, op macht en geld gebaseerde versies te implementeren. Het is de manier waarop moderne dictators hun imperium bestieren. Alhoewel, als je een blik werpt op het verleden, dan is het enige moderne aan nu dat we in een andere tijd leven, verder is er niet eens zo veel veranderd. Macht, geld, onderdrukking, uitbreiding van de eigen territoria, tja, het zijn de bekende ingrediënten die Trump dagelijks verwerkt in zijn speeches, feitelijke besluiten en activiteiten. Ook al weten we dat er veel uit de losse pols ontstaat, toch kun je structuur in zijn reilen en zeilen ontdekken, de vier hiervoor genoemde componenten…

Eén van de randverschijnselen van Trumps macht zijn de opgelopen benzineprijzen ten gevolge van zijn gestarte oorlog tegen Iran. In Europa kun je zien dat ons land, tezamen met Zwitserland, de allerhoogste prijzen aan de pomp heeft. Spanje en Luxemburg de laagste. De verschillen zijn opmerkelijk, in ons land is een liter benzine bijna de helft duurder dan in Spanje. Kennelijk kan het dus wel, de prijzen laag houden voor de consument, zoals in Spanje. Heeft dat te maken met de socialistische regering aldaar, die de consument zo goed mogelijk probeert te helpen? Mwah, in Luxemburg zit allesbehalve een socialistische regering, daar is het juist de liberale houding die de consument wil helpen…

Hoe het precies zit heeft met de belastingheffing per land te maken. Je kunt er vanuit gaan dat we dezelfde benzine inkopen via de internationale brandstofmarkt. Het is geen geheim dat onze eigen regering de auto als melkkoe ziet: hoe meer er gebruikt wordt, hoe meer knaken er aan accijnzen en andere heffingen binnen stromen. Een makkelijke houding van de regeringen van de afgelopen 30-40 jaar. Zo zit bijvoorbeeld nog steeds ‘het kwartje van Kok’ uit 1991 (het gulden-kwartje), toen hij, namens de PvdA, Minister van Financiën was onder Lubbers, in de huidige heffingen verwerkt. Het maakt geen biet uit of je socialist, liberaal of behoudende christen bent. Autorijden, dat willen we allemaal. Fossiele brandstof, het is de gevaarlijkste ziekte van de laatste 150 jaar, er bestaat nog steeds geen antiserum voor…