Het is verduiveld moeilijk om te moeten zwijgen over het meest-besproken sujet ter wereld: Donald J. Trump. Zoals altijd is wat hij zegt, en soms ook wat hij juist niet zegt, overgoten met zijn bekende saus der volatiliteit: “Ja, wij voeren weer gesprekken met Iran om tot een vredesplan te komen. Dat is maar goed ook, want ik wilde net een allesvernietigend oorlogscommando uitvaardigen, wat zijn gelijke niet kent sinds WOII. Dus is het goed dat we in gesprek gaan.” De reactie van Iran: “Wij zijn niet in gesprek met de VS. Het is de zoveelste leugen van de toch al über-leugenachtige lowlife Trump”. Zie hier een weergave van de standaardretoriek tussen de VS en Iran…
Wie er nu gelijk heeft doet er niet eens meer toe. Ook de journalistieke, kritische media hebben het opgegeven hier al te uitgebreid commentaar op te leveren, omdat men toch geen grip krijgt op de situatie. Het is het weergeven van de feitjes geworden, door officials van de twee overheden aan het woord te laten en die naast elkaar te plaatsen, opdat het publiek zelf maar moet uitmaken wat er aan de hand is. Iran bevestigt echter wel dat men in gesprek is met Oman over het beheer van en de controle over de Straat van Hormuz. Er zou geen sprake meer zijn van tolheffing maar een door passanten te betalen vergoeding van de gemaakte kosten voor het beheer. Klinkt best logisch, toch?…
Je weet nu al dat Trump zal reageren als gestoken door duizend wespen. Het zal minstens tot gevolg hebben dat hij enkele dagen raketten zal laten afvuren op al die militaire doelen van Iran waar maar geen einde aan lijkt te komen. Ik bedoel, volgens de VS zou Irans militaire apparaat al maanden geleden volledig zijn vernietigd – precies zoals de VS vorig jaar alle nucleaire activiteiten al zou hebben kapotgebombardeerd. Allemaal leugens van narcistische machtswellustelingen, die zichzelf veel beter vinden dan hun directe opponent, en blind zijn voor de werkelijkheid: dat Iran veel taaier en slimmer is dan de VS ons heeft willen doen geloven, dat het na een week wel afgelopen zou zijn met Iran…
Het blijft me zo goed als dagelijks verbazen, de stamina van Iran. We hebben hier te maken met een zeer getrainde marathonloper, die ook in staat is een tussensprintje af te werken, en schijnbewegingen maakt tijdens het rennen. Trump zal Iran inmiddels zien als een Angstgegner, zijn Nemesis, oftewel zijn Achilleshiel. Ja, Trump beleeft momenteel zijn eigen moderne versie van de Odyssee nu die, als film van Christopher Nolan, zo succesvol in de mondiale bioscopen draait. Ik hoef niet lang na te denken wie Trump is, in de Odyssee: de halfgod Achilles of de mens Odysseus. Die laatste natuurlijk, een wat sluwe, gecalculeerde ‘pseudo-held’, afgezet tegen de wat minder gecalculeerde, fysiek brute maar heldhaftige kracht van Achilles. En is Trumps Melania dan zijn Trut van Troje? Ja, laten we er vooral de lol van blijven inzien, in al dit oorlogsgeweld…