De boeren roeren zich weer, zucht. Ditmaal gaan ze het Provinciehuis in Noord-Brabant bestormen, met trekkers, rieken en spades. Want, het van het zomerverlof teruggekeerde provinciale bestuur gaat debatteren over het intrekken van vijf vergunningen van kippenboeren. In de media gaat het verhaal rond dat het boerenprotest voortkomt uit adhesie voor deze vijf pluimveeondernemers, maar ook, en dat vind ik gek, omdat de boeren bang zijn de volgende te zijn. Bang zijn, dat wil ik maar moeilijk geloven. Want je kunt zeggen wat je wil over protesterende boeren, ik geloof niet dat ze bang aangelegd zijn, gezien hun asociale gedrag. Of wordt de term bang zijn soms verwisseld met dom zijn?…

Wat het ook is, het doet er niet zoveel toe eigenlijk, want het is een feit dat er vandaag een soort van bestorming van de Bossche Bastille gaat plaatsvinden. Met veel geweld, beschadiging van publieke en private eigendommen, het overtreden van de regels, het negeren van aanwijzingen van gezagsdragers. Ik mag hopen dat de Commissaris van de Koning en de Burgemeester een flink bataljon ME-ers, aangevuld met een regiment gemene soldaten, hebben laten aanrukken, om desnoods (dat laatste hoop ik) geweld te gebruiken tegen de protestanten, om de orde en rust te doen herstellen. Oog om oog dus, want er worden grenzen overschreden door het boerentuig, zeg maar de hooligans der boeren, de één procent van de grote groep wel fatsoenlijke boeren…

Ik zeg ook: in beslag nemen die trekkers, ontneem hen de werktuigen waarmee ze hun knaken moeten verdienen, het is de enige manier om boeren aan tafel te krijgen, voor het voeren van gesprekken. En als de betreffende boeren niet meewerken de contactsleuteltjes van hun trekkers af te geven aan gezagsdragers, dan moeten ze worden opgesloten, net zolang tot ze zeggen waar de sleutels zijn. Wie niet luisteren wil en zich niet normaal kan gedragen, moet het maar voelen. Dit omdat er grenzen van het fatsoenlijke worden overschreden, en er op de één of andere manier geen verbetering zit in het gedrag van boeren. Er is geen leercurve, de creativiteit is nihil. Het is raggen en de botte bijl overal in zetten…

Maar ja, wat wil je ook, want het soms rauwe, weinig inspirerende werk dat ze verrichten, zoals dagelijks hun dieren verlossen van de stront waarin de arme beesten tot hun knieën staan te trappelen, ja, het is niet bepaald verfijnd werk. Toch heb ik daar wel heel veel waardering voor, dat ze bereid zijn dit te doen, putjesscheppers binnen hun eigen toko. Ondanks dit, net zoals de boeren de botte, roestige bijl inhakken op de overheid en het noodzakelijke antistikstofbeleid, zo hak ik naar hartenlust verbaal in op de boeren, als die zich weer eens roeren om de boel op stelten te zetten…

De bokkige koppigheid waarmee boeren opereren is de meest improductieve manier om compromissen te vinden voor de problemen. Het ergste vind ik nog dat veel boeren van mening zijn dat ze juist goed zijn voor de natuur, dat ze al decennialang zorgen voor de natuur, in harmonie zijn met de natuur, dat het helemaal niet aan hun agrarische activiteiten ligt dat de stikstofdepositie rondom hun bedrijven zo hoog is. Ja, die dikke rode naïeve nek van boeren zit diep in de grond gestoken, je kunt met zulke lui niet eens meer een normaal gesprek voeren. Want meteen gaat de beuk erin, ze lijken die agressieve houding ook wel lekker te vinden. Het is pure Trump-horror, vanwege de volatiele onvoorspelbaarheid van hun gedrag. Ik vermoed dat er heel wat Trump-verheerlijkers onder de boerenprotesteerders schuilgaan. Waarvan akte, zucht…