Het is werkelijk niet te geloven, maar de boer hier aan de overkant heeft gisteravond laat de uitknop van zijn beregeningsinstallaties gevonden. Een opmerkelijke prestatie in duurzaamheid. Ja, het is waar, ik ben een cynisch monster als het op de beoordeling van het boeren volkje aankomt, ik kan mijn vooringenomenheid en ergernis niet onder stoelen of banken steken. Het proberen in te slikken kost me duidelijk veel meer energie dan het er maar uitflappen, wat ik ervan vind. Dit schrijven is duidelijk therapie voor me, daar heb ik recht op (haha)…

Wat ik ervan vind: ik heb grote moeite met hoe de boeren zich gedragen ten opzichte van het dramatische proporties aannemende stikstofprobleem, plus de uitdroging van ons land, mede veroorzaakt door de exorbitante waterconsumptie der boeren, hun haatliefdeverhouding hoe als een goed huisvader te zorgen voor de natuur, en hoe het pesticidengebruik te beperken (ze noemen pesticiden vandaag de dag ‘gewasbeschermingsmiddelen’, diepe zucht). Ik kan nog wel even doorgaan met punten waarop ze zich ernstig kunnen verbeteren, als ze de schouders eronder zouden steken. Maar ja, daar zit wel een groot dilemma: boeren hebben de neiging weg te kijken van problemen, vooral als ze er, op korte termijn, geen geld mee kunnen verdienen…

Dit is de wrange werkelijkheid, dat alles bij het gros der boeren om geld draait. Het is ook geen verrassing, want veel in het leven der mensen (boeren zijn ook mensen, is de stelling) draait om deze prachtige vinding: geld, ooit geïntroduceerd ter vervanging van ruilhandel. Ook ik heb behoefte aan geld, zonder geld is het lastig overleven in de vrije westerse samenleving. Eén liter melk kost gemiddeld één euro en vijftig cent in de winkel! Geen kattenpis dus. Boeren krijgen, zegt een online tool, € 0,40-€ 0,55 per liter. In de keten van koe tot verpakte liter in het koelvak van de supermarkt, wil iedereen er geld aan verdienen. De ruwe verdeling luidt: boer 30%-35%; zuivelverwerking en logistiek 35%-40%; supermarkten 20%-25%; overheid 9% btw…

Ik kan niet beoordelen of het eerlijk verdeeld is, maar vaak zorgt de markt ervoor dat zulks in evenwicht is, wie wat verdient. Als boeren in Nederland te duur zijn gaan supermarkten melk ‘gewoon’ in het buitenland kopen, omdat de lepe consument (het leven draait om geld en nog eens geld!) het niet pikt als een pak melk, door mij als voorbeeld gesteld, te veel kost. Statistische informatie over wat een gemiddelde boer verdient geeft aan dat dit € 120.000 bruto is. Daar moeten dan de gebruikelijke belastingen af, zodat wat overblijft wat mij betreft een uitstekend netto-inkomen is. Wel wordt aangegeven dat boeren financieringen hebben, die ook uit het netto-inkomen moeten worden afgelost. Maar ja, welke ondernemer heeft geen aflossingsverplichtingen aan zijn fiets hangen?…

De gemiddelde boer heeft dus een uitstekend inkomen. Dit laat ook zien waarom zoveel boeren een Tesla rijden. En laat ook dit duidelijk zijn: ik gun iedere ondernemer, dus ook boeren, een zeer goede boterham, want ik weet dat ze er hard voor werken. Maar zien wij in ons land niet-boeren-ondernemers snelwegen blokkeren, dodelijke ongelukken veroorzaken, asbestplaten en stront op de weg flikkeren, banners langs de wegen plaatsen met agressieve uitspraken erop vermeld? Nee dus! Dit lijkt voorbehouden te zijn aan de goedverdienende boer, die het nodig vindt om, ondanks die goede verdiensten, een guerrilla tegen de overheid te moeten voeren voor nog méér! Zijn het Rupsjes Nooitgenoeg? Nee, ik denk toch van niet, want boeren weten niet meer wat rupsen zijn, daar zorgen de pesticiden voor…

Stel je voor dat advocaten, HBO-docenten of timmerlieden zo’n guerrilla zouden voeren, mensen die ook een goede boterham verdienen en hard werken. Nee, er is wat anders aan de hand. Door intimidatie, de continue dreiging en ondermijning van wetten en regels, zijn we inmiddels bang geworden van het agressieve boerenvolkje. Zo erg zelfs dat de politie het niet aandurft in te grijpen bij een ‘tractoren-rups-processie’ op de snelweg, wie weet omdat politievakbonden zeggen dat de veiligheid van hun leden gewaarborgd moet zijn bij de uitoefening van hun werk. Het clubje agressieve boeren dat zich roert in den lande en de boel op stelten zet, is een soort van milde Wagnerorganisatie, uitstekend geoutilleerd met een soepele marketingmachine voor de propaganda, bereid om bij de minste of geringste weerstand vanuit de overheid de wapenen op te pakken. Ik zucht nog maar eens diep…