En wij maar denken dat ons land stroperig is als er juridische besluiten moeten worden genomen. Nee, wij leggen het met ruim verschil af tegen de VS, die er nu pas toe zijn gekomen om het vermeende brein (soms ook chique ‘de architect’ genoemd) achter de aanslagen van Nine-Eleven, Khalid Sheikh Mohammed, te gaan berechten. Dat is zeggen en spreken vijfentwintig jaar na de beruchte dag. Het berechten zal overigens pas in 2028 gaan gebeuren, dat is dan precies vijfentwintig jaar nadat men ‘de architect’ oppakte in 2003 te Rawalpindi. Wanneer de uitspraak komt, is onmogelijk te zeggen…

Dit zou ook zomaar vijfentwintig jaar in beslag kunnen nemen, de ingeslagen weg in ogenschouw nemend. Dan zal de thans 61-jarige Mohammed wel zijn overleden aan zijn ‘luxe hotelregime’: het blijkt dat hij al minimaal 183 keer gewaterboard is gedurende zijn verblijf in vijfsterrenresort Guantánamo Bay. Het is op z’n zachtst gezegd vreemd te noemen dat Mohammed ooit een deal heeft gemaakt met Defensie: in ruil voor omzetting van de doodstraf in levenslang, heeft hij bekend dat hij met 9-11 te maken had. Je zou verwachten dat zo’n ‘heldhaftige’ man zo spoedig mogelijk richting Allah wil worden gezonden. Maar goed, er zijn vooral juridische beslommeringen, die er voor zorgen dat er een slakkengang in zit…

Normaliter zijn de VS sneller dan haar schaduw met het aanpakken van terroristen. Zoals gister, toen er weer een speedbootje werd gerakketteerd, zonder meer te zeggen dan dat het drugskoeriers waren. Je zou verwachten dat ze er baat bij hebben als deze 9-11-verdachten zo spoedig mogelijk worden berecht. Zodat de overheid Victory! kan kraaien. Je zou ook zeggen dat bijvoorbeeld Donald Trump er alles aan gelegen is om deze bandiet, met nog enkele collega’s die in verband met 9-11 al decennia lang vastzitten, inclusief waterboard arrangement, zo spoedig mogelijk te berechten, opdat Donald We did it! kan zeggen, met dezelfde look & feel als dat Barack Obama indertijd, toen Osama Bin Laden gedood werd, We got ‘em! mocht roepen. Alhoewel, de megalomane Trump zal zeggen: I did it!…

Vandaag komt de eenpansfractie Mona Zeijker met info over haar nieuwe partij. Of die er snel gaat komen is de vraag, omdat ze in de Telegraaf laat optekenen dat het veel geld kost, een nieuwe partij oprichten. Het heet Project2029, in dat jaar moet de partij er staan met behulp van broodnodige donaties. Maar ja, zijn er mensen of bedrijven die geld willen steken in dit wiebelige heethoofd? Ze staat er nu niet bepaald om bekend een mens van tact en overleg te zijn, omdat ze vastberaden (lees: doorduwerig) van aard is, en de democratie aanhangt voor zover zij de besluiten alleen mag nemen. In haar geval zou je best kunnen spreken van emocratie, vanwege d’r opvliegerige temperament en neiging om de politieke strijd graag alleen aan te gaan. Een kopie van De Pruik dus. Mijn advies aan Mona: regel je beveiliging en safe houses vóóraf, je gaat ze nodig hebben…