Verdorie zeg! Zijn alwéér die kutactivisten (sorry voor mijn taalgebruik, het kan even niet anders!) van Extinction Rebellion de A12 in Den Haag illegaal aan het blokkeren. Doe er wat aan burgemeester Jan van Zanen, pak ze in hun nekvel en smijt ze in de nor. Dan kunnen ze eens een paar weken, tot aan hun voorgeleiding, nadenken over hoe asociaal ze zijn als mens, en hoe verheven ze zich voelen boven andere mensen, en vooral zich mijlenver boven de wet voelen zweven. Van Zanen zou tevens kunnen overwegen die elektroshockhandschoenen van ICE te introduceren speciaal voor ExReb, om ze een gelijkwaardige behandeling te geven als ze zich een volgende keer wéér niet gedragen…

Het is belangrijk dat Van Zanen ze een 21^ste-eeuwse ‘corrigerende tik’ tegen bijvoorbeeld de billen geeft, want ExReb is ‘gewoon’ een stout, verwend, etterbakkend jongetje die zo’n tik verdiend heeft. Ik weet het, ik heb me al minstens tien keer eerder zeer kritisch en negatief uitgelaten over ER, dus ja ik val nogal in herhaling. Maar mijn maat is vol. Als er op Het Malieveld, daar waar het hoort, een ANTI-ER-demonstratie wordt gegeven, rijd ik er desnoods duizend kilometer voor naar Nederland om erbij te kunnen zijn, want ik verblijf momenteel in zuidelijk Frankrijk. Ik kan het arrogante querulantengedrag niet langer verdragen, het is om gek van te worden, zelfs als je op vakantie bent, grom!…

Alleen al door naar de foto te kijken die online staat, die ze laf vanaf de achterzijde laat zien (nooit komen deze klootzakjes met hun kop en al in beeld), dan begint mijn bloed te koken. Met het uiterlijk van autonomen, rugzakjes op de rug en enkelen met van die stupide commandobroeken aan, en altijd van die infantiele, dommige petjes op het hoofd, geeft dit visuele beeld van dit vaak ook nog eens hoogopgeleide tuig (je zou dus beter mogen verwachten!), mij een soort van benauwdheid, alsof ik in een mijn ben en de zuurstof opraakt – het net nog in z’n kooitje op en neer wippende kanariepietje is al van z’n stokje gevallen…

Bah! Extinction Rebellion, ik kan hun bloed wel drinken, ook al ben ik een vredelievende persoon. Meteen komt dan weer, ook dit kan ik mogelijk vaker hebben gezegd, het gedicht van de grote schrijver Gerard Reve boven drijven, over ‘elke ongewassen aap’. Dit is het gedicht Roeping, prachtig in z’n eenvoud en bij mij sterke emoties oproepend. Het is ondenkbaar dat deze onwrikbaar stugge ER-strandpalen bekend zijn met dit gedicht. Want als je dit gedicht eenmaal hebt gelezen, kijk je voor altijd anders naar protesterende, de weg versperrende ‘apen’. En tel je eerst al je knopen voordat je de straat gaat blokkeren. Ik heb gezegd, ugh…