Trump Trump Trump! Wat ben je toch een klein jaloers kindje zeg! Eerst duw je iedereen wild-arrogant van je af wegens vermeende incompetentie en schoffeer je zo’n beetje de halve wereld die niet naar je pijpen wil dansen. Vervolgens gaan die beschimpte landen hun heil elders zoeken. Ook dan gedraag je je als een ongehoord vervelend kind. Ik heb het in dit specifieke geval over Canada dat, heel logisch, via Carney toenadering zoekt tot onder meer de EU voor nadere samenwerking op handelsgebied en wie weet ook militair, nu Trump eenzijdig Canada de oorlog heeft verklaard met zijn tariffs. Hier lusten werkelijk de honden geen brood van, het absurd kinderachtige gedrag van Trump, die zoveel beter zou moeten weten…
Gister kreeg hij een veeg uit de pan van de dit voorjaar, nog door hemzelf, aangestelde nieuwe voorzitter van de Fed, Kevin Warsh. Trump had openlijk verklaard dat zijn ‘vriend’ Warsh de rente vast zou gaan verlagen, omdat Trump dit wilde. De werkelijkheid is echter weerbarstiger dan het kinderbrein van Trump aankan. Want door diens oorlogszucht tegen Iran en de domme tariffs te pas en te pas toe te passen in handelsrelaties met de halve wereld, is er een mega-inflatie ontstaan in de VS die zijn weerga niet kent. Gevolg: Warsh kan niet anders dan de rente verhogen, tot grote woede van Trump. Wat doen dan kleine kinderen? Wild om zich heen schoppen om zijn woede af te reageren, zoals de EU dreigen als ze met Canada in zee gaan, ALLE handelsbetrekkingen met de EU te cancelen…
In zekere zin is het gedrag van Trump voorspelbaar. Als hij ergens op (gerechtelijke) weerstand stuit, zoals ook zijn nederlaag de kiesdistricten voor de Mid Terms in zijn voordeel aan te passen, of dat alwéér de rechter beslist dat zijn naam van het Kennedy Center moet worden verwijderd, omdat Trump het niet kon laten zijn narcistische wil aan dat Kennedy Center op te leggen, dan draait hij door. Hij ziet zichzelf nu eenmaal als een veel belangrijker staatshoofd dan zijn vermoorde voorganger John F. Het is de overtreffende trap van kinderachtig gedrag. Soms lijkt dit op het gedrag van fretten: die achtervolgen hun prooi ook tot in de kleinste ruimtes om ze de nek door te bijten. Herkenbaar gedrag van The Don: er is geen barmhartigheid, behalve als dit hem goed uitkomt, zakelijk of privé, always dealing and wheeling…
Het is voorts de verwachting dat hij, in zijn niet-tegen-zijn-verlies-kunnen-woede, ook de nieuwe sancties tegen zijn vriend Putin zal gaan tegenhouden, nu de Senaat vóór heeft gestemd om de Russische bankschroef verder aan te draaien, omdat Putin op allerlei manieren de internationale energiemarkt verziekt, die Trump c.q. de VS wil beheersen tezamen met Trumps zandbakvriendjes in het Midden-Oosten. Trump zal het er moeilijk mee hebben, of hij de energiebelangen van de VS zal laten prevaleren boven zijn gefleem met Putin, die hij als een goede vriend beschouwt, terwijl iedereen (behalve Trump) weet dat Putin hem als een baksteen laat vallen als Putin een betere deal kan maken, zoals met Xi. Dit is Trumps blinde vlek, hij is niet in staat het concept van een echte vriend te kunnen begrijpen…
Of die blinde vlek veroorzaakt wordt door de kreet It’s lonely at the top, weet ik niet. Niemand die het precies weet of kan bevatten, waarom Donald Trump is wie hij is, reageert hoe hij het doet, of nalaat zijn mening uit te spreken als het juist gewenst is, zoals de gestapelde oorlogsmisdaden veroordelen van zijn ‘goede vriend’ Benjamin Netan Yahoo, een man die ook al grossiert in allerhande blinde vlekken. Ach, de wereld verlatende zoom ik in op ons kikkerlandje, waar vandaag Dag Twee van de Algemene Beschouwingen ‘live on stage’ te volgen zijn. Daar kijk ik naar uit, dit gemier om onze nationale kroonjuwelen, de kruimels die ons land door mensen als Trump worden toegeworpen van de economische wereldkoek…
Gister fulmineerde Geert Wilders aka De Pruik als vanouds: het is natuurlijk lachen met hem, maar het gaat vrijwel nergens over. Hij kon het toen niet, vorig jaar toen hij aan de knoppen mocht meedraaien van Kabinet Schoof, en ook nu, als grootste oppositiepartij, wordt hij buitengesloten, al zou hij het minderheidskabinet door alle miserie heen kunnen slepen als hij steun zou geven en deze steun zou worden geaccepteerd. Het is de tragiek van een Januskop: zijn twee gezichten zorgen ervoor dat hij onmogelijk serieus kan worden genomen. Toch heeft ieder Parlement een nar nodig, een jester, iemand die af en toe de boel wat mag oppoken met grappen, ter voorkoming van in slaap vallende volksvertegenwoordigers. De Pruik is een Nobody, maar dan wel eentje die je af en toe nodig hebt. Een vreemd fenomeen…