Dubbel genaaid, dat houdt beter
Ons Openbaar Ministerie gaat af en toe buiten haar boekje bij het uitdelen van straffen voor lichtere vergrijpen. Dat mogen ze op grond van wetgeving. Maar nu blijkt dat ze dat ook hebben gedaan bij zwaardere vergrijpen (mishandeling, aanranding). Straffen die soms de maximaal zes jaar celstraf overschrijden. En dat mag dan weer niet…
Normaliter spreekt alleen de rechter recht bij de zwaardere zaken. De maatregel om het OM ruimte te geven om tot straf-schikking te komen komt van de rechters zelf, die te druk zijn…
Gedelegeerde bevoegdheden zijn dat. Ook is er een tekort aan rechters. Het gaat om 45 zaken in de afgelopen 5 jaar die niet koosjer waren. Dat zijn 9 zaken per jaar. Niet echt veel dus als je het mij vraagt…
De bekende en alom gewaardeerde strafpleiter Richard Korver vindt dit een gevaarlijke ontwikkeling. Omdat er geen objectieve rechter meer aan te pas komt, die in het openbaar recht spreekt. Zo vindt hij dat er een sfeer van achterkamertjespolitiek hangt. Misschien heeft hij gewoon gelijk…
Het nadeel ervan is, dat er dan meer werk op het bordje van de rechtbanken komt te liggen. De wachttijden worden weer langer en iedereen staat in zijn hemd. En de slachtoffers zullen langer moeten wachten op bestraffende gerechtigheid…
Vervelend is dat de door het OM bestraften die in hogere beroep gingen bij de rechtbank, later vaak een lagere straf kregen. Dat vind ik dan weer verontrustend, zeker als daardoor zaken die eerst tot bijvoorbeeld 7 jaar veroordeling kwamen, later onder de 6 jaar komen, zodat het OM juist wel had mogen straffen. Een soort van slang die in de eigen staart hapt…
Maar ach, zo lijken zo veel zaken achter het behang terecht te komen door chronische tekorten aan personeel, materiaal etc. Alsof dat een soort van excuus is om de dingen dan maar niet volgens de afgesproken regels of wetgeving te doen…
Als overheid moet je investeren in je eigen infrastructuur, vind ik. Maar onze liberale slapjanussenregeringen van Rutte van de afgelopen 10 jaar, zijn niet bepaald goed geweest. Je ziet eerder meer dan minder bewegingen naar allerlei vormen van marktwerking, zelfs in de strafwereld…
En in de tussentijd nemen de criminaliteit en de algehele verhuftering toe. Niemand neemt ons rechtstelsel nog echt serieus. Wetend dat je ofwel een tegen een burnout aan zittende OM-er aantreft, dan wel een gehaast-slordige rechter, die nu niet bepaald een geweldig arbeidsethos uitstraalt…
Ik heb in het verleden zelf ook regelmatig in rechtbanken gezeten voor mijn werk. De energie die van achter de gerechtelijke burelen de rechtszaal in stroomt, die is droef makend en inktzwart…
Het allerlaatste wat je dan voelt of ervaart is vertrouwen. Vertrouwen in de kwaliteit van de personen die beëdigd zijn om namens Vrouwe Justitia, geklonken in wetgeving, recht te mogen spreken…
Misschien komt het omdat ik een te cynisch persoon ben. Of omdat ik gewoon wantrouwig van aard ben. Beide kenmerken kunnen als mijn ‘middle name’ worden benoemd. Helaas is dat zo, al heb ik er werkelijk aan gewerkt om dit te verbeteren…
Op de voorpagina van Trouw, linksonder, de aankondiging dat er in De Verdieping een stuk staat over Nick Cave. ‘Nieuwe documentaire is intiemer dan een concert’ staat er. Ik heb het artikel nog niet gelezen, maar verheug me er nu al op…
Ooit was ik een groot fan van deze voormalige rouwdouwer, punker avant la lettre. Ik was vooral onder de indruk van zijn periode bij The Birthday Party, waarmee hij een eerste bekendheid verwierf. Enkele dagen geleden genoot ik nog met volle teugen van een Youtube-filmpje uit 1982 van Junkyard, live in de studio gezongen bij Götterdammerung…
Voor mensen met een slappe maag of gevoelige muzieksnaren raad ik aan dit clipje niet te bekijken. En dan vooral niet naar bassist Tracy Pew, die op het einde bijna een basorgasme krijgt. Enkele jaren later zal deze intensieve drugs- en drankgebruiker een fatale epileptische aanval krijgen. Hij zal een jaar ouder worden dan de legendarische 27…
Wat een ongelooflijk mooi materiaal is er uit Nicks wilde periode bewaard gebleven. Later kwam hij erachter dat hij zich trouwens sjieker moest kleden, in donkere kostuums. Van primitieve grotman evolueerde hij zich in enkele jaren tot rechtop lopende Sapiens, keurig in het pak, het haar enigszins netjes gekapt…
Dat wekte meer sympathie op bij het geld uitgevende publiek. Plots was hij een wereldster. Nou ja, in bepaalde kringen dan. Het was een gouden zet dat hij in 1995 met Kylie Minogue een single opnam, Where the wild roses grow. Ineens was hij overal een hit. En lag zijn wilde periode met TBP ver achter ‘m. Hij kreeg zelfs kort nog een relatie met PJ Harvey, het frêle Britse zangeresje…
Ik hoor u denken, PJ Harvey? Who the fuck… Sorry, ik liet me even gaan, mijn oude muziekbrein speelde even op vanuit de spelonken van mijn geheugen. Ik zal morgen, indien daar aanleiding voor is, nog kort even terugkomen op dat stuk over Cave…
Ik had ooit kaartjes voor een Nick Cave and the Bad Seeds concert in 1992 te Paradiso. Helaas moest ik die kaartjes weggeven omdat ik precies op de dag van het concert mijn neusschotjes operatief liet verwijderen. Toen al was ik slecht in plannen en anticiperen. Ach…
Die schotjes had ik nooit weg moeten laten halen, want het werd er niet beter op. Ik gokte verkeerd. En sinds die tijd heeft er een banvloek gerust op concerten van Cave, en begon ik langzaam m’n interesse in hem te verliezen. Omdat hij die ruwe kantjes verloor, die zo fatale antagonist van succes…
Op pagina 2 van Trouw komt, best toevallig, de naam Kylie Minogue voor, ze gaat weer spelen in Neighbours. En Marco Kroon, de dappere wildpissende kopstootsoldaat, redt alweer iemand van de dood. Nu naar verluidt z’n buurjongetje, dat dreigde te stikken in een pannenkoek. Waarom klinkt alles dat we over Kroon horen toch als een broodje aap?…
De oorlog wordt regelmatig verdreven naar 2de-rangs plaatsen in het nieuws. Schiphol voert de boventoon. Met in de hoofdrol al die duurzame vakantievierders, die plots weer over de wereld uitzwermen als strontvliegen…
Ga gewoon volledig staken FNV, want dat bagagepersoneel moet nu eindelijk eens niet uitgezogen worden ten koste van de verwende vakantievierder. Ook omdat Schiphol zijn loonkosten zo laag mogelijk wil houden, om maar concurrerend te kunnen zijn. Money money money!…
Het maakt de beleidsmakers van Schiphol geen zak uit hoe dat gebeurt, of ze er hun ingehuurde partijen of eigen mensen voor moeten uitbuiten. Als ze maar naar hun aandeelhouders kunnen laten zien dat ze winst maken, wat een garantie op vette bonussen is…
Het ergste is dat de grootste aandeelhouder onze Staat zelf is. Dus, beste Rutte, vertel gewoon tegen die lui daar dat ze genoegen mogen nemen met minder winst. Nee, geef ze de opdracht dat te doen als grootaandeelhouder. Je hebt die macht. Wees nu eens sociaal, voor deze ene keer. Ik weet dat zulks lastig voor je is…
Om af te sluiten toch nog een semi-oorlogsberichtje. De AIVD meldt dat Russen die in ons land leven/wonen regelmatig gebeld worden door mensen uit Rusland. Op intimiderende wijze wordt hun dan medegedeeld dat ze zich positief moeten uitlaten over het land van de Grote Beer…
Die arm van de kleine Tsaar, die is wel enorm lang zeg. Dat er zelfs mensen bezig zijn met het plegen van telefoontjes naar landgenoten die in ons land verblijven. En dan zijn wij nog maar een klein en onbeduidend stipje op de landkaart. Al mag je niet vergeten dat wij fiscaal wel heel vriendelijk zijn voor rijke Russen…
Enfin, in gedachten zie ik voormalige Russische turnhallen en ijsbanen die zijn omgeturnd tot datacenters. Daar zitten duizenden mensen achter kleine bureautjes met headsetjes op. Zeer indrukwekkend ziet dat er uit…
En omdat ook in Rusland de uitdrukking geldt: ‘dubbel genaaid, dat houdt beter’, zit achter iedere callcentermedewerker weer iemand anders in een ander datacenter, die meeluistert of die medewerker wel op voorgeschreven protocollaire wijze zijn of haar gesprekken voert met die ‘buitenlandse’ Russen…
En die mensen die meeluisteren die worden op hun beurt weer in het aller-geniep afgeluisterd door nog een andere contra-unit. Daar gelden weer andere protocollen. Deswege is er in Rusland nog steeds een erg lage werkloosheid, want iedereen heeft wel iets te doen, direct of indirect werkend voor de kleine Tsaar. Zodat het lijkt of het goed gaat daar…
Barfman