Het lijkt verdomd veel op een Never Ending Story, maar dan de Horror Version. Het ligt voor de hand dat ik het heb over Donald Trump, die vandaag nog maar eens een schepje bovenop de woorden van gister deed, en gister op die van eergister. Dat is zijn bekende patroon, vooral als hij op enig gebied wordt tegengesproken. Bij weerstand op zijn (levens-)pad doet hij er enkele zo niet vele schepjes bovenop, om die weerstand, desnoods met geweld, de kop in te drukken, kapot te maken, te frustreren. Het bekende patroon dus, zichtbaar voor eenieder die er oog voor heeft. Ik denk dat ik er een redelijk oog voor heb, ondanks mijn slechte oogartsenprescriptie…
Wat is er dan gebeurd? Nou, na het toch al zo onredelijke ‘afknijpen’ door Trump van de Starlink-snelheid die aan Oekraïense drones wordt toegewezen, heeft hij nu ook gezegd, het bekende schepje erbovenop, de bekende afperstactiek, om de reeds door Europa betaalde Patriotraketten niet langer te leveren aan Oekraïne, door Pete Hegseth te instrueren die raketten te blokkeren. Hiermee is hij in één keer ook een slechte leverancier geworden, die betaald is maar weigert zijn goederen te leveren. En dat allemaal omdat Zelensky, een President van een soeverein land, niet doet wat Trump hem opdraagt te doen (aftreden, stoppen met de oorlogsvoering tegen Rusland etc)…
Hier weer bovenop, zijn bekende stapelstrategie, is vandaag een vers sofisme uit de trukendoos van Trump gekomen, al zullen velen beweren dat het een herhaling van een oude chantagefavoriet betreft: dat Trump zo weinig terug heeft gekregen van Oekraïne, zijn bekende voor-wat-hoort-wat-pressiemiddel, zeg maar het teleurgestelde kind dat in ruil voor vermeend goed gedrag niet nog een koekje heeft gekregen van mammie. Trump, de perfecte versie van het niet te bevredigen kind, blijft stampvoeten dat hij door Oekraïne zo slecht en respectloos behandeld wordt, dat het ondankbare hufters zijn die nota bene zelf de oorlog tegen Rusland zijn begonnen…
Het inmiddels zo bekende verschijnsel, dat Trump kan blijven vasthaken aan drogredenen, door hemzelf bedachte leugens om zijn eigen gelijk te ondersteunen. Hij wil zijn vriend Putin beschermen tegen de agressie van Oekraïne, want je weet nooit waar dat goed voor is qua business, denkt het immer wheeling and dealing brain van Trump. Dat er door het afpersen van Oekraïne middels het niet leveren van afweerraketten, beperken van de dronesnelheid en het weigeren relevante intel beschikbaar te stellen, niet in zijn botte kop de gedachte kan ontstaan dat hij indirect verantwoordelijk is voor de dagelijkse doden te Oekraïne, doet mij in ieder geval extra pijn…
Donny Boy leeft nog in de tijd dat hij als tienjarig jongetje stratego speelde, in zijn eentje, vanwege gebrek aan vriendjes. Daar voelde hij hoe machtig het was, om niet alleen te winnen van zijn ‘tegenstander’, maar ook dat hij boven de materie stond, en precies datgene kon doen waar hij zin in had. Is Roy Cohn, Trumps adviseur in de jaren ’70 en ’80, verantwoordelijk te stellen voor het rotte brein dat Trump heeft kunnen ontwikkelen, en hem nu maakt wat hij is? Is zoiets aan Cohn te wijten? Of draagt Trump hier de bekende eigen verantwoordelijkheid? Ik probeer als een dolle te verklaren waarom de 47ste President van de VS een schoft is, al geeft het nauwelijks enige troost. Of is het menselijk wat er gebeurt, is het iets wat iedereen kan overkomen, eenmaal in de zetel plaatsnemend in het Witte Huis? Ik weet het niet, niemand die het me influistert. Trump gáát maar verder, de olietanker is onmogelijk nog van z’n ramkoers af te brengen…