Het is nog steeds sterker dan ik
Gister waren er in Mokum bevrijdingsfestiviteiten, te zien op tv. Uiteraard was onze Monarch en zijn gevolg erbij. Ik zag hem zojuist luidkeels meezingen met de zangkunsten van Anita Meyer, nuchtere diva van weleer. Why tell me why, zong ze…
Die woorden vraagt onze Vorst zich dagelijks af in relatie tot zijn persoonlijke situatie. Waarom ben ik hier? Waarom ben ik zo’n onbeduidende Koning? Waarom zegt niemand me iets? Wat moet ik doen?…
En waarom heb ik eigenlijk ooit mijn baard laten staan? Waarom zit ik hier met mijn Argentijnse eegade en zing ik mee met een liedje dat ik een eeuwigheid niet heb gehoord? Wat doe ik hier in godsnaam?…
Ja, dat is een ‘randomme’ inkijk in de dagelijkse beslommeringen van onze verward ogende Monarch. Zojuist zag ik op tv de officieuze Musical-Koning van ons land, Albert Verlinde, de stiekem erg leuke woorden uitspreken: “Onze koning zal zich de muziek uit zijn studententijd herinneren”…
Verdomd dat het waar is. Hij zal zich de leukste periode uit zijn leven met een vette glimlach herinneren, toen hij met recht Prins Pils werd genoemd. Iedereen die hem uitdaagde dronk hij onder de tafel. Je kunt maar beter ergens in uitblinken…
Men zegt weleens tegen me dat ik te kritisch en scherp ben op ons Koningshuis. Dat klopt vrees ik, al kan ik het wel verklaren waarom ik dat doe…
Het is mijn manier om te accepteren dat ik in een Monarchie leef, waar een voormalige bierprins nu echt Koning is geworden, getrouwd met de zoveelste dubieuze partner. Eerst waren het Duitse mannen waarmee onze Koninginnen huwden, nu een Argentijnse van een vader die niet deugde…
Dat is de tragiek van ons weinig scrupuleuze Koningshuis, voor wat betreft het kiezen van hun levenspartners. En die tragiek daar word ik opstandig van, als de media er weer eens uitgebreid over uitpakt..…
Dan heb ik het nog niet over zijn officiële taken als Monarch, waar ik me nog meer voor schaam. En het totaal ontbreken van maatschappelijke voelsprieten, zijn horkgedrag. Bij een publieke sollicitatieprocedure voor de vacante job van Koning zou hij niet eens worden uitgenodigd voor een gesprek…
En dat met nota bene een koninklijk aantal adviseurs en souffleurs om hem heen, die hem kennelijk er niet van kunnen weerhouden de ene stupiditeit na de andere op ons, zijn landgenoten, af te vuren…
Genoeg erover. Ik vond de symboliek met dat liedje Why wel aardig, al zal ik er vrijwel alleen in staan. Verder qua sport veel spektakel in de media, want de Rotjeknorse voetballers hebben te Marseille Olympique verslagen. Dus hand in hand kameraden daar en geen Marseillaise…
Vandaag gaat de Giro van start te Hongarije. Ik zal het de komende drie weken druk hebben, met kijken hoe die mannen zich inhumaan inspannen. Het lijkt een relatief eenvoudige Giro te worden, zodat ook de ‘mindere’ klimmers een kans maken. En uiteraard ben ik benieuwd hoe onze ‘Tom van der Molen’ het zal doen…
Insiders verwachten dat vandaag de andere held van de koude bodem, Matje ‘Poelemans’, een zeer goede kans maakt de roze trui te pakken. Het is een vlakke rit met op het eind een klimmetje, dat hem zeker zal liggen…
Een beetje vergelijkbaar met vorig jaar, toen hij de 1ste etappe in de Tour op ‘le Mur’ won en dus de gele trui pakte, en die bijna een week behield. De Giro zal hij niet winnen, maar zondag het roze verdedigen in een korte tijdrit, dat zie ik hem wel doen. Dan is zijn ronde alweer geslaagd…
In Israël gister een nare aanslag van jonge radicale Palestijnen. Dit helpt niet om tot een oplossing te komen. Een soort van banvloek rust op dat gebied, alsof de drieduizend jaar voor Christus door de christelijke God ontketende oorlog maar niet mag eindigen…
En vandaag is die rechtse linkebal Pim Fortuyn twintig jaar dood. Neergeschoten op de parking bij de Hilversumse studio’s. Volgens kenners heeft de onfortuinlijke Pim het politieke podium voorgoed veranderd. Ik weet het niet hoor…
Je kunt er vergif op innemen dat vandaag Ruud de Wild, en andere directe aanwezigen van toen, weer aan het woord komen. Om te vertellen wat ze voelden, toen het gebeurde. En wat ze nu nog steeds voelen. Ik ben dat wel een beetje beu, ieder jaar op Pims sterfdag hetzelfde verhaal…
Ik vond Pim een griezel van een politicus. Ja, hij heeft zeker bijgedragen aan het dichter bij jan-met-de-pet brengen van politieke issues. Maar hij was ook een racist en een narcist. Die woorden zijn maar één letter verschil, wat ik altijd opvallend heb gevonden…
Al eerder opperde ik dat de taart weer terug moet komen in het politieke Umfeld. Ik bedoel dat mensen, uit protest, op vredelievende wijze taarten naar politici mogen gooien. Ik vond die taarten die Pim ooit ontving bijna ontroerend, vooral zijn onthutsende manier van reageren, stiekem met zijn lippen de zoetigheid oplikkend…
Pim, als hoogopgeleide wetenschapper, hoogleraar, schrijver etc, dacht op alles voorbereid te zijn. Maar een taart, daar was zijn superieure brein nog niet eerder opgekomen. Ik vond het wel wat hebben, een vreedzame manier van protest. Veel beter dan auto’s kantelen en winkels plunderen…
Een opvallend klein berichtje op blz 3 van Trouw, dat Putin gister zijn buitenlandbaasje Lavrov corrigeerde bij diens uitspraken over al die nazi’s. Putin bood zijn excuses aan in een telefoongesprek met Israëlbaasje Bennett…
Natuurlijk hoort het bij de potentaat Putin om altijd het laatste woord te hebben. Hij zal begrijpen dat als hij Lavrov niet corrigeert, hij nog meer geïsoleerd raakt. An sich een positief bericht zo vlak voor de 9de mei, zodat ik vermoed dat het wel zal loslopen met die nucleaire aanval…
Tegelijk is er het bericht dat in het veroverde Cherson Lenin alweer op zijn sokkel staat. Ook kan er uitsluitend nog met roebels worden betaald. Internet staat geheel op zwart, zodat men geen ‘verkeerde’ info meer uit het westen ontvangt. Je kunt lullen wat je wilt over Putin, maar hij is wel systematisch en consequent…
Enfin. Gister was nog het voormalig baasje van Shell (Jeroen) aan het woord. Hij gaf onheilspellende info over de komende Russische olieboycot. Aan het eind van de dag meldde Shell gister haar kwartaalcijfers, die verontrustend positief waren…
Iedere oliecrisis wordt officieus publiekelijk afgekeurd. Maar officieel, binnenskamers, gaat de vlag uit als er een energiecrisis is, want de winsten klotsen niet alleen tegen de plinten omhoog, ze gaan er tevens royaal overheen…
Alleen al daarom zou onze rechtse regering dat vreselijke motto van ‘marktwerking’ moeten loslaten. Ze moeten een onder- en bovengrens instellen voor wat energie in ons land mag kosten. Dat zou de EU als geheel moeten doen vind ik, om zo winstwoekering en kartelvorming tegen te gaan…
Er waren gister geluiden over het heffen van extra belasting bij energiegiganten ten tijde van woekerwinsten. Ik stel voor een progressief systeem voor de vennootschapsbelasting in te voeren, dat toeneemt bij klotswinsten, met een cap van 50%…
Alles dat bijdraagt aan een eerlijker verdeling van middelen over de wereld, en ook binnen werelddelen en/of landen, vind ik de overweging waard…
Ik denk aan een globale perversiteitstaks, die talloze machts-misbruikende bedrijven als Meta, Apple, Twitter (zeker nu Musk eigenaar is) en de gehele energieketen (van onbewerkte grondstof tot eindproduct) extra belasten als het ze te goed gaat. En ook meteen maar geen trucs meer toestaan via belastingparadijzen…
Een eerlijk speelveld dus. Met bandbreedtes, waarbinnen je je gang kunt gaan. Maar er zijn grenzen aan dat alles. Hoe meer we erover praten, hoe meer het uiteindelijk ook in het hoofd van de auto-, aristo- pluto-, merito-, klepto- en andere -craten komt. Voor zover aanwezig, moeten die op hun geweten worden aangesproken…
Genoeg is genoeg. Dat genoeg moeten we dus duiden door onder- en bovengrenzen aan te geven. Een ruime marge, met ruimte genoeg voor economische woekering. Het moet in het systeem van mensen terecht komen dat er grenzen zijn…
Sorry voor dit moralistische geleuter. Misschien is het wel ordinaire jaloezie dat ik het die lui niet gun, zoveel geld verdienen. Ik weet het niet eens precies eigenlijk, wat ik ervan vind. Mijn hoofd zegt duidelijk wat anders dan mijn hart…
Over duidelijkheid gesproken. Eigenlijk bedoel ik onduidelijkheid. In Trouw op blz 13 een statistiekje dat aangeeft het ‘% inwoners van de VS’ dat positief dan wel negatief kijkt naar het Hooggerechtshof…
We zien twee lijnen, een groene (de positieve) en een rode (de negatieve). De periode op de x-as betreft augustus 2019 tot en met januari 2022. Twee lijnen dus, de ene geeft de positieve houding weer van de VS-inwoners, de andere de negatieve…
Wat gek, dacht ik. Ik begreep het eerst niet goed, waarnaar ik keek. Maar plots was daar mijn aha! Het was in feite één lijn, die tevens in spiegelbeeld werd weergegeven. De optelsom van de twee betrof het totaal aantal inwoners en hun mening…
Op deze wijze grafisch ‘feiten’ weergeven is stupide en onnodig verwarrend. Een grafische weergave van ‘iets’ moet vereenvoudiging tot doel hebben. Ik ben het daar helemaal mee eens. Want de wereld is al zo ingewikkeld. Wat Trouw doet dat is iets dat simpel kan met één lijn, onnodig ingewikkeld maken met twee…
Het begeleidende artikel zegt dat het vertrouwen van de bevolking in het Hof, maar ook het onderlinge vertrouwen tussen de negen rechters, afneemt. We zitten duidelijk in een fase van de wereld waarin alles afneemt. Nou ja, behalve dan die winsten van de grote bedrijven en hun navenante arrogantie…
Tot slot zag ik pas gister de zondagse uitzending van de vrouwen zoekende boeren. Ik was zondag niet in staat live te kijken. Gister aldus de apotheose van Janine en Evert, de overgebleven Mohikanen…
Ik geef toe dat ik het compleet verkeerd heb gezien, vanaf het begin al. Al vanaf de 1ste seconde zat die Maud in mijn epileptische irritatiezone, die zou meteen gaan afvallen dacht ik…
En Jouke, die zei juist geen boerin te willen die stonk naar koeien, daarin zag ik een narcist die voor veel opschudding zou gaan zorgen. Misschien is hij wel de enige ‘normale’ persoon te noemen, nu we zo goed als alles gezien hebben…
En ‘twijfelaar’ Janine, die wat mij betreft de rustige Christiaan moest kiezen, koos de hypere Sander. Wat een imbeciel voel ik mezelf, kennelijk is het niet meer aan mij besteed om de mens van tegenwoordig te doorgronden…
Maar gelukkig was dan daar toch weer de mooie uitsmijter, want ‘geile Rob’ wilde ‘op’ zijn Wendy. Maar Wendy koos de dubbele slaapkamer op hun uitje. Althans, dat betrof de vooruitblik op hun uitje, dat komende zondag aan bod zal komen…
Die twee zorgen toch voor enig spektakel. Al moet ik zeggen dat Wendy wel een tamelijk dubbele moraal heeft. Ondanks twijfel laat ze zich kiezen en mag geile Rob haar bijna overal zoenen, maar dan wel ‘separate rooms’ voor het uitje…
Ik kan bijna niet wachten tot zondag. Als ik me na het journaal nog even leegplas, alvorens ik me als moeder de gans op de bank zal nestelen, met een glas wijn erbij om de grootste emotiepieken op voorhand de kop in te drukken…
BzV kijken is bijna therapie voor me. Een soort van ontwenningstherapie. Je voelt je schuldig dat je kijkt, en tegelijk hoop je dat door juist wel te kijken, je jezelf hoopt te genezen van dit ‘sterker-dan-ik-ke’ voyeursvirus…
Want dat is wat BzV voor me is. Een voyeurisme opwekkend virus, waartegen je je kunt vaccineren. Maar van het vaccin word je zieker dan als je de ziekte gewoon lijdzaam ondergaat. Kortom: zondag kijken dus. En ik ben niet de enige vermoed ik…
Barfman